Criminología Social

[:es]El discurso de odio en política: psicología y redes sociales [:en]Psychology of politics based on hate speech[:gl]Psicoloxía da política basada no odio[:]

psicologia politica comunicacion
[:es]En psicología política siempre se ha utilizado el discurso del odio o del miedo como estrategia para alcanzar el poder. Más que un discurso de odio, podemos hablar de una incitación emocional al miedo que genera una respuesta de odio. El miedo es la reacción emocional más utilizada para conseguir persuadir e influir socialmente. El miedo es el que genera el odio a ese posible estímulo externo que nos dice que nos hará daño, que nos perjudica; lo cual generará una respuesta de defensa lógica ante un ataque. 

El chivo expiatorio: una estrategia política poca ética

El problema es cuando ese mensaje es manipulado en beneficio de una organización concreta para crear esa crispación general que creará un pensamiento grupal que se extenderá por sus simpatizantes arraigando sus creencias (muchas veces falsas) o influyendo en el electorado más desorientado o confuso con la situación actual. Esto es lo que se conoce en psicología social como chivo expiatorio

¿Qué es un chivo expiatorio?

El chivo expiatorio, también denominado como cabeza de turco, es la consideración de una persona o grupos de personas como los culpables de algún tipo de suceso social o económico independientemente de su inocencia. Esta injusta estrategia exculpa a otros participantes de los sucesos de toda responsabilidad y la enfoca en un grupo concreto con la intención de captar seguidores leales. La personas ya que el que lanza el mensaje se cree la solución a este problema que él mismo inculca en la sociedad por lo que conseguirá captar seguidores convencidos de que su nuevo líder les liberará del miedo y terror. 

Ejemplos de chivo expiatorio

Los dictadores y tiranos que han llegado al poder han recurrido a chivos expiatorios como táctica prácticamente en todos los casos conocidos. El ejemplo más conocido es la comunidad judía, chivo expiatorio del partido nazi alemán. Adolf Hitler los utilizó en su ascenso al poder como cabezas de turco.El dictador Idi Amin ordenó la expulsión de los asiáticos (existía una gran colonia de indios) de Uganda en 1972. Con esto pretendía fortalecer los lazos de sus seguidores, a pesar de que posteriormente provocó una grave recesión económica en el país. Estos dos ejemplos, representan como se extiende una ideología xenófoba y similar como instrumento político de generación de miedo.El caso de la emigración; o incluso otros sectores como el LGTBI+ se ven amenazados por este tipo de partidos políticos que los juzgan y exponen como cabezas de turco en su propio beneficio. 

¿Cómo se construye el discurso del miedo?

Esta construcción del miedo la realizan a través de mensajes muy directos, emocionales, poniendo ejemplos gráficos y fácilmente identificables aunque para ello tengan que manipular la realidad, para despertar esa emoción de miedo de manera rápida y sugestiva en nuestro parte más emocional del cerebro: la amígdala, lo cual creará un aprendizaje emocional distorsionado y más difícil de erradicar. 

Es muy común históricamente que partidos políticos radicales utilicen este tipo de discursos para influenciar en las personas más vulnerables emocionalmente, o que se encuentren en una desorientación ideológica o en un momento de incertidumbre social para llevarlos hacia su terreno.Desde mi punto de vista, las personas con una inteligencia emocional menos desarrollada, como sucede con los jóvenes que están en proceso madurativo, o aquellas personas que tengan menor control emocional o por su educación o situaciones personales no se hayan desarrollado mejor emocionalmente son claros candidatos a ser más fácilmente manipulados por este tipo de discursos. La incertidumbre, o la falta de control sobre una situación que genera miedo; y que nos bloquea o nos limita en la capacidad de toma de decisiones es lo que en psicología se denomina como indefensión aprendida. Inculcar un discurso 

La creación de un falso héroe nacional

La incertidumbre, o la falta de control sobre una situación que genera miedo, y que nos bloquea o nos limita en la capacidad de toma de decisiones es lo que en psicología se denomina como indefensión aprendida.Inculcar un discurso de miedo, crea una situación paralizante en el votante que recurrirá al que se presenta como su único salvador del conflicto; y así es como se presentan las derechas radicales, como salvadores de la situación de miedo que ellos mismos generan a base de manipulaciones. Es como si se generará un héroe capaz de salvar a la nación de un problema que no existe y a partir de ahí exaltar el discurso. Crear discursos poco etéreos y poco definidos, ya que entrar en detalles podría echar desmentir el propio discurso y no les interesa que se sepa toda la verdad; usar contenidos impactantes para despertar ese lado más emocional de la persona y crear esa crispación y sentimiento de guerra con el “enemigo” (o grupos de colectivos “enemigos”), utilizando la victimización, etc. Todo ello es lo que genera esa polarización de la sociedad. 

La política de odio en las redes sociales

Todo ello exaltado a través del altavoz de las redes sociales, capaz de llegar a esa población más vulnerable emocionalmente que caerán en su trampa ideológica en aquellos casos en los que no exista una capacidad de crítica constructiva, de comparación de espíritu científico que intenta cuestionar de alguna forma ese mensaje. Esa es la clave. En ese sentido la derecha radical o la extrema derecha (cuando se justifica la violencia para conseguir los objetivos) suelen ser los que mejor manejan esta propaganda electoral. 

¿Por qué VOX tiene tantos seguidores?

Por ejemplo, el partido español VOX, es el partido con más seguidores en redes sociales como Instagram, con mucha diferencia. Me gustaría saber cuántas personas de los que lo siguen realmente han leído su programa electoral. O son conscientes de las soluciones reales que plantean sobre los problemas reales de la sociedad.La gran parte de esa gente solo se queda con el discurso más vacío que ataca directamente a planos más emocionales del tipo nacionalista, nativista, conservador, etc. Esto despierta esa falsa sensación de que existe un enemigo que nos ataca y nos faltará a nuestras libertades, todo ellos tergiversado a su favor; pero que realmente no son los que resolverán los problemas económicos, sanitarios, sociales, políticos, etc. Esta identificación grupal se ve intensificada con el apoyo de las redes sociales y los constantes impactos en medios de comunicación que a su vez generan un efecto rebote que incrementa ese mismo discurso de incertidumbre y polarización de la sociedad, por lo que las personas acabarán cayendo a un lado u otro en su ideología, limitando su capacidad de decisión razonada si no se preocupan de investigar de dónde proceden los mensajes y si son ciertos o no. 

Psicología de la comunicación del discurso de odio

En resumen, en psicología de la comunicación utilizan estrategias como:

  • Crear un falso enemigo.
  • Crear un salvador de ese enemigo único con el cual identificarse y creer en él para conseguirlo: crear un líder.
  • Construir una identidad de grupo, crean un sentimiento de pertenencia.
  • Usar la emocionalidad, agresividad y esa generación de miedo para crear una indefensión aprendida. Así se bloqueará la mentalidad crítica o constructiva, quedando a expensas de ese líder que los “salvará”.
  • Evitar los discursos complejos, dar mensajes sencillos y fácilmente entendibles por todos. No les interesa que la gente piense por sí misma. 

En psicología política se suelen usar este tipo de influencias por parte de todos los partidos, pero históricamente, los partidos de derecha radical son los que más intentan persuadir utilizando esta técnica. En parte por su ideología más liberal y menos socialmente empática, con objetivos de poder y autoritarios mucho más marcados.

Una vieja y tirana estrategia en un mundo globalizado

Como ya decíamos al principio, este tipo de discurso se ha repetido a lo largo de la hora por parte de dictadores y tiranos a lo largo y ancho del planeta. Básicamente, lo que diferencia los movimientos de estos tiempos de los anteriores es que la sociedad está mucho más globalizada. Se llega a muchísima más gente de manera más directa con un mayor impacto y a su vez más vulnerable.Las personas recibimos muchísimos más estímulos a través de la tecnología y las redes sociales. Tenemos muchísimos más impactos sociales en el ambiente, con la dificultad que eso supone para aprender a descifrar los que son reales de los que son ficticios, sin apenas valoración externa y llegando a masas mucho mayores que generan identidad emocional.

Buscar conocimiento cansa: a mi que me lo den todo hecho

A su vez, hoy en día existen muchísimas más herramientas de conocimiento. Tenemos el conocimiento al alcance de la mano para poder apoyarnos en él para interpretar mejor los mensajes, comparar, criticar o consultar; pero no todo el mundo lo hace y se queda con ese primer mensaje, incluso difundiendo los bulos a través de redes sociales sin tan siquiera molestarse en saber si son ciertos o no. 

Esos mensajes llegan a una amplia mayoría de gente, muchos de ellos se lo quedarán como real, lo compartirán e integrarán en su ideario como cierto. Ahí está su nicho de población objetivo. Estos son los que acabarán cayendo en esa manipulación mediática de este tipo de partidos políticos, que buscan un voto en la gente más vulnerable. Sin embargo, lo más fácil para la mayoría de la gente es no procesar mejor esa información  que recibimos y confiar en la “validación social” (si todo el mundo lo sigue o lo comparte por algo será), la “simpatía” (este tipo me cae bien, seguro que es cierto), o la “autoridad” (si lo dice alguien que se dedica a esto, por algo será) de la que procede para darlas como buenas, hayan sido o no manipuladas a tal fin. Y estos son principios básicos de influencia social, entre otros. 

Las políticas extremistas se identifican mejor

Los extremos son más fácilmente identificables, y sus mensajes llegan más a esas personas más vulnerables y con el altavoz de las redes sociales y medios de comunicación todavía se identifican más, por los efectos de la validación socialComo ya decía anteriormente, las derechas radicales o extremas derecha suelen ser las que toman más este tipo de estrategias de influencia social en sus campañas propagandísticas en tiempos de incertidumbre. Esto ya pasó en su momento en otros países como Alemania, y con buenos resultados para ellos como objetivo político, que no tanto para su país.

Conclusión

Lo ideal sería construir una sociedad con ánimo crítico-constructivo, una educación fuerte y una buena educación emocional de base; enseñar a los jóvenes a manejar el conocimiento; que es la base para aprender a tomar decisiones de manera eficiente, sea del tipo que sea, también políticas. 

_

Bibliografía

Aladro Vico, E., Requeijo Rey, P. (2020). Discurso, estrategias e interacciones de Vox en su cuenta oficial de Instagram en las elecciones del 28-A. Derecha radical y redes sociales. Revista Latina de Comunicación Social, 77. pág. 203-229. https://www.researchgate.net/publication/343320355_Discurso_estrategias_e_interacciones_de_Vox_en_su_cuenta_oficial_de_Instagram_en_las_elecciones_del_28-A_Derecha_radical_y_redes_socialesMorales, J.F., Huici. C. (2003). Psicología Social. Madrid: UNED

[:en]In political psychology always has used  the speech of the hate or of the fear like strategy to reach the power. More than a speech of hate, can speak of an incitación emotional to the fear that generates an answer of hate. The fear is the emotional reaction more used to achieve persuade and influence socially. The fear is the one who generates the hate to this possible external stimulus that says us that it will hurt us, that prejudices us, which will generate an answer of logical defence in front of an attack.

The scape goat: a political strategy little ethical

The problem is when this message is manipulated in profit of a concrete organisation to create this crispación general that will create a thought grupal that will extend  by his simpatizantes rooting his beliefs (many times false) or influencing in the electorate more desorientado or garbled with the current situation. This is what knows  in social psychology like scape goat.

What is a scapegoat?

The scapegoat, also designated like head of Turkish, is the consideration of a person or groups of people like the culprits of some type of social or economic event independently of his innocence. This unfair strategy exculpa to other participants of the events of all responsibility and focuses it in a concrete group with the intention to attract followers.

The people since the one who launches the message believes  the solution to this problem that he same inculca in the society by what will achieve to attract followers convinced that his new leader will free them of the fear and terror.

Examples of scapegoat

The dictators and tyrants that have arrived when can have resorted to chivos piacular like tactics practically in all the cases known. The most known example is the Jewish community, chivo piacular of the nazi party German. Adolf Hitler used them in his promotion to the power like heads of Turkish.

The dictator Idi Amin ordered the expulsion of the Asians (existed a big colony of Indians) of Uganda in 1972 to strengthen the bows of his followers, although later it caused a grave economic recession in the country.

These two examples, represent as it extends  a xenophobe and similar ideology like political instrument of generation of miedo.el case of the emigration or even other sectors like the LGTBI+ see  loomed by this type of political parties that judge them and expose like heads of Turkish in his own profit.

How it builds  the speech of the fear?

This construction of the fear make it through messages very direct, emotional, putting graphic examples and easily identifiable  although for this have to manipulate the reality, to wake up this emotion of fear of fast and suggestive way in our more emotional part of the brain: the tonsil, which will create an emotional learning distorted and more difficult to eradicate.

It is very common historically that radical political parties use this type of speeches for influenciar in the most vulnerable people emotionally, or that find  in a desorientación ideological or in a moment of social uncertainty to carry them to his terrain.

From my point of view, the people with an emotional intelligence less developed, like sucede with the youngsters that are in process madurativo, or those people that have lower emotional control or by his education or personal situations have not developed  better emotionally are clear candidates to be more easily manipulated by this type of speeches.

The uncertainty, or the fault of control on a situation that generates fear, and that blocks us or limits us in the capacity of taking of decisions is what in psychology designates  like indefensión learnt. Inculcar A speech

The creation of a false national hero

The uncertainty, or the fault of control on a situation that generates fear, and that blocks us or limits us in the capacity of taking of decisions is what in psychology designates  like indefensión learnt.

Inculcar A speech of fear, creates a situation paralizante in the voter that will resort to the that presents  like his only saviour of the conflict, and like this is as they present  the radical rights, like saviours of the situation of fear that they same generate to base of manipulations. It is as if it will generate  an able hero to save to the nation dand a problem that does not exist and from here exaltar the speech.

Create speeches little ethereal and little clear-cut, since go in in details could throw deny the own speech and does not interest them that it know  all the truth, use contents impactantes to wake up this more emotional side of the person and create this crispación and feeling of war with the “enemy” (or groups of collective “enemies”), using the victimisation, etc. All this is what generates this polarisation of the society.

The politics of hate in the social networks

All this ebullient through the speaker of the social networks, able to arrive to this more vulnerable population emotionally that will fall in his ideological cheat in those cases in which it do not exist a capacity of constructive criticism, of comparison of scientific spirit that tries to question of some form this message. That is the key. In this sense the radical right or the extreme right (when it justifies  the violence to achieve the aims) are used to to be those that better handle this electoral propaganda.

Why VOX has so many followers?

For example, the Spanish party VOX, is the party with more followers in social networks like Instagram, with a lot of difference. It would like me know how many people of which follow it really have read his electoral program or are conscious of the real solutions that pose on the real problems of the society.

The big part of these people only remain  with the emptiest speech that attacks directly to planes more emotional of the nationalist type, nativista, conservative, etc, that wake up this false feeling that it exists an enemy that attacks us and will be missing us to our freedoms, all they tergiversado to his favour, but that really are not those that will resolve the economic problems, sanitary, social, politicians, etc.

This identification grupal sees  intensified with the support of the social networks and the constant impacts in media that to his time generate an effect rebound that it increases this same speech of uncertainty and polarisation of the society, by what the people will finish falling to a side or another in his ideology, limiting his capacity of decision reasoned if they do not concern  to investigate of where proceed the messages and if they are true or no.

Psychology of the communication of the speech of hate

In summary, in psychology of the communication use strategies eat:

  • Create a false enemy.
  • Create a saviour of this only enemy with which identify and believe in him to achieve it: create a leader.
  • Build an identity of group, create a feeling of belonging.
  • Use the emocionalidad, aggressiveness and this generation of fear to generate an indefensión learnt that will block the critical or constructive mentality, remaining at the expense of this leader that will save “them”.
  • Avoid the complex speeches, give simple messages and easily intelligible by all. It does not interest them that the people think by himself same.

In political psychology are used to  use this type of influences by part of all the parties, but historically, the parties of radical right or even extreme right are those that more try to persuade using this technician, partly by his more liberal ideology and less socially empathic, with aims to be able to and authoritarian much more marked.

An old and tyrant strategy in a world globalizado

As we already said at the beginning, this type of speech has repeated  along the hour by part of dictators and tyrants to the long and width of the planet. Basically, what differentiates the movements of these times of the previous is that the society is much more globalizada and arrives  to a lot of more people of way more direct with a greater impact and to his more vulnerable time.

The people receive a lot of more stimuli through the technology and the social networks, a lot of more social impacts with the difficulty that this supposes to learn to descifrar those that are real of which are fictitious, without hardly external assessment and arriving to masses a lot greater that generate emotional identity.

Look for knowledge tires: to  my that give it to me all done

To his time, nowadays exist a lot of more tools of knowledge, have the knowledge at hand, to be able to support us in him to interpret better the messages, compare, criticise or consult; but no all the world does it and remains  with this first message, even spreading the hoaxes through social networks without so at least bother in knowing if they are true or no.

These messages arrive to a wide majority of people, many of them will remain it to him like real, will share it and will integrate in his ideology like true. Here it is the niche of population that will finish falling in this manipulation mediática of this type of political parties, that look for a vote in the most vulnerable people.

However, the easiest for the majority of the people is not processing better this information  that receive and trust the “social validation” (if all the world follows it or shares it by something will be), the “charm” (this type falls me well, sure that it is true), or the “authority” (if it says it somebody that devotes  to this, by something will be) of which proceeds to give them like good, have been or no manipulated to such end. And these are basic principles of social influence, among others.

The extremist politics identify  better

The extremes are more easily identifiable, and his messages arrive more to these more vulnerable people and with the speaker of the social networks and media still identify  more, by the effects of the social validation.

As it already said previously, the radical or extreme rights right are used to to be those that take more this type of strategies of social influence in his campaigns propagandísticas in time of uncertainty, as it already happened in his moment in other countries like Germany, and with good results for them like political aim, that no so much for his country.

Conclusion

The ideal would be to build a society with critical spirit-constructive, a strong education, a good emotional education of base and teach to the youngsters to handle the knowledge, that is the base to learn to take decisions of efficient way, was of the type that was, also political.

_

Bibliography

Aladro Vico, And., Requeijo Rey, P. (2020). Speech, strategies and interactions of Vox in his official account of Instagram in the elections of the 28-To. Radical right and social networks. Latin magazine of Social Communication, 77. pág. 203-229. https://www.researchgate.net/publication/343320355_discurso_estrategias_e_interacciones_de_vox_en_su_cuenta_oficial_de_instagram_en_las_elecciones_del_28-a_derecha_radical_y_redes_sociales

Morals, J.F., Huici. C. (2003). Social psychology. Madrid: UNED

 [:gl]En psicoloxía política sempre se utilizou o discurso do odio ou do medo como estratexia para alcanzar o poder. Máis que un discurso de odio, podemos falar dunha incitación emocional ao medo que xera unha resposta de odio. O medo é a reacción emocional máis utilizada para conseguir persuadir e influír socialmente. O medo é o que xera o odio a ese posible estímulo externo que nos di que nos fará dano, que nos prexudica, o cal xerará unha resposta de defensa lóxica ante un ataque.

A chiba expiatoria: unha estratexia política pouca ética

O problema é cando esa mensaxe é manipulado en beneficio dunha organización concreta para crear esa crispación xeral que creará un pensamento grupal que se estenderá polos seus simpatizantes arraigando as súas crenzas (moitas veces falsas) ou influíndo no electorado máis desorientado ou confuso coa situación actual. Isto é o que se coñece en psicoloxía social como chiba expiatoria.

Que é unha chiba expiatoria?

A chiba expiatorio, tamén denominado como cabeza de turco, é a consideración dunha persoa ou grupos de persoas como os culpables dalgún tipo de suceso social ou económico independentemente da súa inocencia. Esta inxusta estratexia exculpa a outros participantes dos sucesos de toda responsabilidade e enfócaa nun grupo concreto coa intención de captar seguidores.

As persoas xa que o que lanza a mensaxe crese a solución a este problema que el mesmo inculca na sociedade polo que conseguirá captar seguidores convencidos de que o seu novo líder liberaralles do medo e terror.

Exemplos de chiba expiatoria

Os ditadores e tiranos que chegaron ao poder recorreron a chibas expiatorios como táctica practicamente en todos os casos coñecidos. O exemplo máis coñecido é a comunidade xudía, chiba expiatorio do partido nazi alemán. Adolf Hitler utilizounos no seu ascenso ao poder como cabezas de turco.

O ditador Idi Amin ordenou a expulsión dos asiáticos (existía unha gran colonia de indios) de Uganda en 1972 para fortalecer os lazos dos seus seguidores, a pesar de que posteriormente provocou unha grave recesión económica no país.

Estes dous exemplos, representan como se estende unha ideoloxía xenófoba e similar como instrumento político de xeración de medo.O caso da emigración ou mesmo outros sectores como o LGTBI+ ven ameazados por este tipo de partidos políticos que os xulgan e expoñen como cabezas de turco no seu propio beneficio.

Como se constrúe o discurso do medo?

Esta construción do medo realízana a través de mensaxes moi directas, emocionais, pondo exemplos gráficos e facilmente identificables aínda que para iso teñan que manipular a realidade, para espertar esa emoción de medo de maneira rápida e suxestiva no noso parte máis emocional do cerebro: a amígdala, o cal creará unha aprendizaxe emocional distorsionado e máis difícil de erradicar.

É moi común historicamente que partidos políticos radicais utilicen este tipo de discursos para influenciar nas persoas máis vulnerables emocionalmente, ou que se atopen nunha desorientación ideolóxica ou nun momento de incerteza social para levalos cara ao seu terreo.

Desde o meu punto de vista, as persoas cunha intelixencia emocional menos desenvolvida, como sucede cos mozos que están en proceso madurativo, ou aquelas persoas que teñan menor control emocional ou pola súa educación ou situacións persoais non se desenvolveron mellor emocionalmente son claros candidatos a ser máis facilmente manipulados por este tipo de discursos.

A incerteza, ou a falta de control sobre unha situación que xera medo, e que nos bloquea ou nos limita na capacidade de toma de decisións é o que en psicoloxía se denomina como indefensión apresa. Inculcar un discurso

A creación dun falso heroe nacional

A incerteza, ou a falta de control sobre unha situación que xera medo, e que nos bloquea ou nos limita na capacidade de toma de decisións é o que en psicoloxía se denomina como indefensión apresa.

Inculcar un discurso de medo, crea unha situación paralizante no votante que recorrerá ao que se presenta como o seu único salvador do conflito, e así é como se presentan as dereitas radicais, como salvadores da situación de medo que eles mesmos xeran a base de manipulacións. É coma se xerarase un heroe capaz de salvar á nación de un problema que non existe e a partir de aí exaltar o discurso.

Crear discursos pouco etéreos e pouco definidos, xa que entrar en detalles podería botar desmentir o propio discurso e non lles interesa que se saiba toda a verdade, usar contidos impactantes para espertar ese lado máis emocional da persoa e crear esa crispación e sentimento de guerra co “inimigo” (ou grupos de colectivos “inimigos”), utilizando a victimización, etc. Todo iso é o que xera esa polarización da sociedade.

A política de odio nas redes sociais

Todo iso exaltado a través do altofalante das redes sociais, capaz de chegar a esa poboación máis vulnerable emocionalmente que caerán na súa trampa ideolóxica naqueles casos nos que non exista unha capacidade de crítica construtiva, de comparación de espírito científico que tenta cuestionar dalgunha forma esa mensaxe. Esa é a clave. Nese sentido a dereita radical ou a extrema dereita (cando se xustifica a violencia para conseguir os obxectivos) adoitan ser os que mellor manexan esta propaganda electoral.

Por que VOX ten tantos seguidores?

Por exemplo, o partido español VOX, é o partido con máis seguidores en redes sociais como Instagram, con moita diferenza. Gustaríame saber cantas persoas dos que o seguen realmente leron o seu programa electoral ou son conscientes das solucións reais que expoñen sobre os problemas reais da sociedade.

A gran parte desa xente só quedan co discurso máis baleiro que ataca directamente a planos máis emocionais do tipo nacionalista, nativista, conservador, etc, que espertan esa falsa sensación de que existe un inimigo que nos ataca e faltaranos ás nosas liberdades, todo eles tergiversado ao seu favor, pero que realmente non son os que resolverán os problemas económicos, sanitarios, sociais, políticos, etc.

Esta identificación grupal vese intensificada co apoio das redes sociais e os constantes impactos en medios de comunicación que á súa vez xeran un efecto rebote que incrementa ese mesmo discurso de incerteza e polarización da sociedade, polo que as persoas acabarán caendo ao carón ou outro na súa ideoloxía, limitando a súa capacidade de decisión razoada si non se preocupan de investigar de onde proceden as mensaxes e si son certos ou non.

Psicoloxía da comunicación do discurso de odio

En resumo, en psicoloxía da comunicación utilizan estratexias como:

  • Crear un falso inimigo.
  • Crear un salvador dese inimigo único co cal identificarse e crer nel para conseguilo: crear un líder.
  • Construír unha identidade de grupo, crean un sentimento de pertenza.
  • Usar a emocionalidad, agresividade e esa xeración de medo para xerar unha indefensión apresa que bloqueará a mentalidade crítica ou construtiva, quedando a expensas dese líder que os salvará”.
  • Evitar os discursos complexos, dar mensaxes sinxelas e facilmente entendibles por todos. Non lles interesa que a xente pense por si mesma.

En psicoloxía política adóitanse usar este tipo de influencias por parte de todos os partidos, pero historicamente, os partidos de dereita radical ou mesmo extrema dereita son os que máis tentan persuadir utilizando esta técnica, en parte pola súa ideoloxía máis liberal e menos socialmente empática, con obxectivos de poder e autoritarios moito máis marcados.

Unha vella e tirana estratexia nun mundo globalizado

Como xa diciamos ao principio, este tipo de discurso repetiuse ao longo da hora por parte de ditadores e tiranos ao longo e ancho do planeta. Basicamente, o que diferencia os movementos destes tempos dos anteriores é que a sociedade está moito máis globalizada e chégase a moitísima máis xente de maneira máis directa cun maior impacto e á súa vez máis vulnerable.

As persoas recibimos moitísimos máis estímulos a través da tecnoloxía e as redes sociais, moitísimos máis impactos sociais coa dificultade que iso supón para aprender a descifrar os que son reais dos que son ficticios, sen apenas valoración externa e chegando a masas moito maiores que xeran identidade emocional.

Buscar coñecemento cansa: a   o meu que mo dean todo feito

Á súa vez, hoxe en día existen moitísimas máis ferramentas de coñecemento, temos o coñecemento ao alcance da man, para poder apoiarnos nel para interpretar mellor as mensaxes, comparar, criticar ou consultar; pero non todo o mundo faio e queda con esa primeira mensaxe, incluso difundindo os bulos a través de redes sociais sen tan sequera molestarse en saber si son certos ou non.

Esas mensaxes chegan a unha ampla maioría de xente, moitos deles quedaranllo como real, compartirano e integrarán no seu ideario como certo. Aí está o nicho de poboación que acabará caendo nesa manipulación mediática deste tipo de partidos políticos, que buscan un voto na xente máis vulnerable.

Con todo, o máis fácil para a maioría da xente é non procesar mellor esa información  que recibimos e confiar na “validación social” (si todo o mundo ségueo ou o comparte por algo será), a “simpatía” (este tipo cáeme ben, seguro que é certo), ou a “autoridade” (si dio alguén que se dedica a isto, por algo será) da que procede para dalas como boas, sexan ou non manipuladas a tal fin. E estes son principios básicos de influencia social, entre outros.

As políticas extremistas identifícanse mellor

Os extremos son máis facilmente identificables, e as súas mensaxes chegan máis a esas persoas máis vulnerables e co altofalante das redes sociais e medios de comunicación aínda se identifican máis, polos efectos da validación social.

Como xa dicía anteriormente, as dereitas radicais ou extremas dereita adoitan ser as que toman máis este tipo de estratexias de influencia social nas súas campañas propagandísticas en tempos de incerteza, como xa pasou no seu momento noutros países como Alemaña, e con bos resultados para eles como obxectivo político, que non tanto para o seu país.

Conclusión

O ideal sería construír unha sociedade con ánimo crítico-construtivo, unha educación forte, unha boa educación emocional de base e ensinar aos mozos a manexar o coñecemento, que é a base para aprender a tomar decisións de maneira eficiente, sexa do tipo que sexa, tamén políticas.

_

Bibliografía

Aladro Vico, E., Requeijo Rei, P. (2020). Discurso, estratexias e interaccións de Vox na súa conta oficial de Instagram nas eleccións do 28-A. Dereita radical e redes sociais. Revista Latina de Comunicación Social, 77. páx. 203-229. https://www.researchgate.net/publication/343320355_Discurso_estratexias_e_interaccións_de_Vox_en_a súa_conta_oficial_de_Instagram_en_as_eleccións_de o_28-A_Dereita_radical_e_redes_sociais

Morais, J.F., Huici. C. (2003). Psicoloxía Social. Madrid: UNED

 [:]

Iván Pico

Director y creador de Psicopico.com. Psicólogo Colegiado G-5480. Graduado en Psicología. Diplomado en Ciencias Empresariales y Máster en Orientación Profesional. Máster en Psicología del Trabajo y Organizaciones. Posgrado en Psicología del Deporte y Entrenador Profesional de Futsal Nivel 3. Visita la sección "Sobre mí"para saber más. ¿Quieres una consulta personalizada? ¡Contacta conmigo en https://ivanpico.es/!

Añadir Comentario

Click aquí para dejar un comentario

Servicios de Psicología – ivanpico.es

Proyecto e3 – EducaEntrenaEmociona

La Librería de la Psicología

¿Dónde comprar los libros de psicología? Aquí: Grado Psicología (UNED) | Recomendados de Psicología | Todas las categorías | Colección general

Servicios de psicología y publicidad: info@psicopico.com