Salud

[:es]Estrategias de afrontamiento frente al estrés. [:en]Strategies of stress coping[:gl]Estratexias de afrontamiento frente ao estrés. [:]

afrontar el estrés
[:es]Vivimos en una sociedad acelerada en la que parece que el que no vive estresado es el fracasado. Andar siempre a tope de trabajo y de tareas por hacer se ha convertido en sinónimo ficticio de éxito. Sin embargo, es conveniente conocer estrategias para afrontar los niveles elevados de estrés, ya que cuando rebasamos los niveles óptimos de resistencia al estrés pueden surgir problemas que rompan el equilibrio de nuestras vidas.

Definición de estrés.

El estrés es un proceso psicológico que se crea ante una situación exigente del organismo frente a la cual no tenemos suficiente información o respuestas adecuadas para resolverla por lo que se activan mecanismos psicofisiológicos que nos permiten recoger más información y procesarla de forma más rápida para resolver la demanda exigida de forma adecuada.

El estrés es un proceso adaptativo que implica actividades emocionales y motivacionales que nos permite resolver problemas. Es por tanto beneficioso para nuestras vidas diarias, pero tiene un límite que si se sobrepasa puede tener repercusiones negativas sobre la salud.

La Organización Mundial de la Salud (OMS) lo define como un conjunto de reacciones fisiológicas que prepara al organismo para la acción.

>> Artículo relacionado: Cuando la ansiedad es la solución y no el problema.

Diferencias entre estrés y ansiedad.

La ansiedad requiere de los recursos del estrés para su afrontamiento por lo que en ocasiones son difíciles de diferenciar, sobre todo en situaciones extremas de activación. La principal diferencia entre estrés y ansiedad es emocional. El estrés puede tener un tono hedónico positivo o negativo en función de la emoción que se necesite para solventar la demanda. Sin embargo, la ansiedad el afecto mostrado siempre es negativo. Además, el estrés es un fenómeno proactivo y versátil mientras que la de ansiedad es una situación emocional carente de alternativas de respuesta.

Síndrome general de adaptación: efectos negativos del estrés.

  • Efectos físicos: tensión muscular (cuello, hombros, trapecios…); cefaleas tensionales; malestar estomacal; taquicardias; falta de aire; temblores, sudoración, etc.
  • Efectos emocionales: irritabilidad, impaciencia, ansiedad, falta de concentración, negativismo, falta de interés, etc.
  • Efectos comportamentales: trastornos del apetito; abuso de drogas; insomnio; aceleración y bloqueos mentales; malas relaciones interpersonales.

Simbólicamente, lo podemos comparar con el estrés físico que una goma elástica soporta cuando tiramos de ella, si bien es capaz de volver a su estado natural de equilibrio si la sometemos a mucho estrés puede llegar a romper.

>> Artículo relacionado: ¿Qué es mejor ver el vaso medio lleno o medio vacío? Optimismo realista.

18 estrategias de afrontamiento frente al estrés.

El afrontamiento o coping frente al estrés hace referencia al esfuerzo cognitivo y conductual y de carácter cambiante que se realiza para manejar las demandas específicas externas o internas que son evaluadas de forma desbordante para la persona.

Son diversas las estrategias de afrontamiento frente al estrés, recogemos aquí las 18 estrategias más importantes según la ciencia recopiladas por Fernández-Abascal (2003):

  1. Reevaluación positiva. Afrontamiento activo enfocado a crear un nuevo significado a la situación problema, intentando sacar la parte positiva.
  2. Reacción depresiva. La persona se siente desbordada por la situación y la enfoca de manera pesimista.
  3. Negación. Ausencia de aceptación del problema, por lo que se evita distorsionando la realidad para que su valoración sea acorde con nuestra valoración.
  4. Planificación. Análisis racional del problema para generar estrategias que puedan alterar la situación problema.
  5. Conformismo. Se da cuando el individuo tiene sensación de falta de control personal sobre las consecuencias del problema y acepta la situación tal y como viene.
  6. Desconexión mental. Pensamientos distractivos para evitar pensar en el problema. Es lo que sucede cuando aplicamos la técnica del oso polar.
  7. Desarrollo personal. La situación supone un estímulo de aprendizaje que sirve para mejorar nuestras capacidades personales.
  8. Control emocional. Regularización de los recursos para mamenar u ocultar nuestros sentimientos.
  9. Distanciamiento. Supresión cognitiva de los efectos emocionales que acarrea el problema.
  10. Supresión de actividades distractoras. Búsqueda de soluciones centrándose exclusivamente en el problema objetivo.
  11. Refrenar el afrontamiento. No hacer nada hasta que no se tenga más información sobre el problema.
  12. Evitar el afrontamiento. No hacer nada pero con la previsión de que cualquier cosa que hagamos puede empeorar la situación.
  13. Resolución del problema. Realización de una acción directa y racional para solucionar el problema.
  14. Apoyo social al problema. Buscar información y consejo en los demás sobre las posibles soluciones al problema.
  15. Desconexión comportamental. Evitación de la solución al problema.
  16. Expresión emocional. Manifestaciones expresivas de la reacción emocional fruto del problema.
  17. Apoyo social emocional. Búsqueda de comprensión en los demás sobre la situación problema.
  18. Respuesta paliativa. Búsqueda de situaciones que evitan la situación estresante o nos hacen sentir mejor (comer, fumar, beber…)

Como se puede observar no todas las respuestas de afrontamiento, aunque tengan éxito para aliviar el estrés pueden tener efectos negativos, como si de efectos secundarios se tratase por lo que el propia afrontamiento si no es en positivo se puede volver patológico. Si una estrategia funciona se mantendrá en repetidas ocasiones por lo que elegir la más saludable y la que nos aporte mayor resiliencia será clave para caer en resoluciones de problemas vanales y poco constructivas para nuestro desarrollo personal.

>> Artículo relacionado: Resiliencia: factores de mejora.

Salud y estrés: personas con alta resistencia al estrés.

En general, las personas con una predisposición saludable ante situaciones estresantes confieren ciertas características de personalidad resistentes al estrés que generalmente se basan en poseer creencias personales en las que predominan la sensación de dominio (locus de control interno) y la confianza en la resolución del problema (autoeficacia). A estos dos rasgos se les unen rasgos de la personalidad como el optimismo o un buen sentido de coherencia. Teniendo en cuenta estos rasgos podríamos decir que las personas con alta resistencia al estrés comparten estas cuatro características principales:

  • Aceptan los cambios. Ya sean positivos o negativos. Son percibidos como algo inevitable de la vida. Para estas personas los cambios pueden ser una oportunidad de crecimiento más que una amenaza a su propia persona. Son personas con una alta resiliencia.
  • No son catastrofistas. No hacen evaluaciones negativas y sin remedio.
  • Tienen una alta autoeficacia percibida. Es decir, confían en sus propias capacidades para solucionar problemas. Se perciben como personas valiosas.
  • Son seres sociales. Se sienten fuertemente involucrados con familia, amigos o compañeros por lo que su red de apoyo es amplia.
  • Alto sentido del compromiso. Son personas con alta capacidad de dedicación y dirección en su vida y objetivos personales.

>>Artículo relacionado: Influencia del estrés en el crecimiento del niño.

_

Referencias:

Fernández-Abascal, E.G., Jiménez, M.P., Martín M.D. (2003). Emoción y Motivación: La adaptación humana. Madrid: Ed. Centro de Estudios Ramón Areces.

 

>> Artículo relacionado: Autoeficacia profesional: un empujón hacia el éxito laboral.[:en]We live in a society accelerated in which it seems that the one who does not live estresado is the fracasado. Walk always to tope of work and of tasks for doing has turned into synonymous fictitious of success. However, it is convenient to know strategies to face the high levels of stress, since when rebasamos the optimum levels of resistance to the stress can arise problems that break the balance of our lives.

Definition of stress.

The stress is a psychological process that creates  in front of a demanding situation of the organism in front of which do not have sufficient information or suitable answers to resolve it by what activate  psychophysiologic mechanisms that allow us collect more information and process it of form faster to resolve the demand demanded of suitable form.

The stress is an adaptative process that involves emotional and motivational activities that allows us resolve problems. It is therefore beneficial for our daily lives, but has a limit that if it exceeds  can have negative repercussions on the health.

The World Health Organisation (WHO) defines it like a group of physiological reactions that prepares to the organism for the action.

>> Article related: When the anxiety is the solution and no the problem.

Differences between stress and anxiety.

The anxiety requires of the resources of the stress for his afrontamiento by what in occasions are difficult to differentiate, especially in extreme situations of activation. The main difference between stress and anxiety is emotional. The stress can have a tone hedónico positive or negative in function of the emotion that need  to solve the demand. However, the anxiety the affection showed always is negative. Besides, the stress is a phenomenon proactivo and versatile whereas the one of anxiety is an emotional situation carente of alternatives of answer.

General syndrome of adaptation: negative effects of the stress.

  • Physical effects: muscular tension (neck, shoulders, trapezes…); cefaleas Tensional; unrest estomacal; taquicardias; fault of air; tremors, sudoración, etc.
  • Emotional effects: irritability, impatience, anxiety, fault of concentration, negativismo, fault of interest, etc.
  • Effects comportamentales: disorders of the appetite; abuse of drugs; sleeplessness; acceleration and mental blockades; bad interpersonal relations.

Symbolically, can compare it with the physical stress that an elastic rubber bears when we throw of her, although it is able to go back to his natural state of balance if we subject it to a lot of stress can break.

18 strategies of afrontamiento in front of the stress.

The afrontamiento or coping in front of the stress does reference to the cognitive effort and conductual and of character cambiante that makes  to handle the external specific demands or interns that are evaluated of form desbordante for the person.

They are diverse the strategies of afrontamiento in front of the stress, collect here the 18 more important strategies according to the science recopiladas by Fernández-Abascal (2003):

  1. Reevaluación Positive. Afrontamiento Active focused to create a new meaning to the situation problem, trying take out the positive part.
  2. Reaction depresiva. The person feels  desbordada by the situation and focuses it of pessimistic way.
  3. Negation. Absence of acceptance of the problem, by what avoids  distorting the reality so that his assessment was in accordance with our assessment.
  4. Planning. Rational analysis of the problem to generate strategies that can alter the situation problem.
  5. Conformism. It gives  when the individual has feeling of fault of personal control on the consequences of the problem and accepts the situation as it comes.
  6. Mental disconnection. Thoughts distractivos to avoid think in the problem. It is what sucede when we apply the technician of the polar bear.
  7. Personal development. The situation supposes a stimulus of learning that serves to improve our personal capacities.
  8. Emotional control. Regularisation of the resources for mamenar or hide our feelings.
  9. Distance. Cognitive suppression of the emotional effects that involves the problem.
  10. Suppression of activities distractoras. Research of solutions centring exclusively in the objective problem.
  11. Refrain the afrontamiento. Not doing at all until it do not have  more information on the problem.
  12. Avoid the afrontamiento. Not doing at all but with the forecast that anything that do can worsen the situation.
  13. Resolution of the problem. Realisation of a direct action and rational to solve the problem.
  14. Social support to the problem. Look for information and council in the other on the possible solutions to the problem.
  15. Disconnection comportamental. Avoidance of the solution to the problem.
  16. Emotional expression. Expressive demonstrations of the emotional reaction fruit of the problem.
  17. Emotional social support. Research of understanding in the other on the situation problem.
  18. Palliative answer. Research of situations that avoid the situation estresante or do us feel better (eat, smoke, drink…)

As it can observe  no all the answers of afrontamiento, although they succeed to relieve the stress can have negative effects, as if of secondary effects treated  by what the own afrontamiento if it is not in positive can go back  pathological. If a strategy works will keep  in repeated occasions by what choose the healthiest and the one who contribute us elder resiliencia will be key to fall in resolutions of problems vanales and little constructive for our personal development.

>> Article related: Resiliencia: factors of improvement. 

Health and stress: people with high resistance to the stress.

In general, the people with a healthy predisposition in front of situations estresantes confer some characteristics of resistant personality to the stress that generally base  in possessing personal beliefs in which they predominate the feeling of command (locus of internal control) and the confidence in the resolution of the problem (autoeficacia). To these two shots join them  shots of the personality like the optimism or a good sense of coherence. Taking into account these shots could say that the people with high resistance to the stress share these four main characteristics:

  • They accept the changes. Already they are positive or negative. They are perceived like something unavoidable of the life. For these people the changes can be an opportunity of growth more than a threat to his own person. They are people with a high resiliencia.
  • They are not catastrofistas. They do not do negative evaluations and without remedy.
  • Have a high autoeficacia perceived. That is to say, they trust his own capacities to solve problems. They perceive  like valuable people.
  • They are social beings. They feel  strongly involved with family, friends or mates by what his network of support is wide.
  • High sense of the commitment. They are people with high capacity of dedication and direction in his life and personal aims.

 

_

References:

Fernández-Abascal, And.G., Jiménez, M.P., Martín M.D. (2003). Emotion and Motivation: The human adaptation. Madrid: Ed. Centre of Studies Ramón Areces.

>> Article related: Autoeficacia professional: a push to the labour success.[:gl]Vivimos nunha sociedade acelerada na que parece que o que non vive tenso é o fracasado. Andar sempre a lume de biqueira de traballo e de tarefas por facer converteuse en sinónimo ficticio de éxito. Con todo, é conveniente coñecer estratexias para afrontar os niveis elevados de estrés, xa que cando pasamos os niveis óptimos de resistencia á tensión poden xurdir problemas que rompan o equilibrio das nosas vidas.

Definición de estrés.

O estrés un proceso psicolóxico que se crea ante unha situación esixente do organismo fronte á cal non temos suficiente información ou respostas adecuadas para resolvela polo que se activan mecanismos psicofisiológicos que nos permiten recoller máis información e procesala de forma máis rápida para resolver a demanda esixida de forma adecuada.

O estrés é un proceso adaptativo que implica actividades emocionais e motivacionales que nos permite resolver problemas. É por tanto beneficioso para as nosas vidas diarias, pero ten un límite que si se excede pode ter repercusións negativas sobre a saúde.

A Organización Mundial da Saúde (OMS) defíneo como un conxunto de reaccións fisiológicas que prepara ao organismo para a acción.

>> Artigo relacionado: Cando a ansiedade é a solución e non o problema.

Diferenzas entre tensións e ansiedade.

A ansiedade require dos recursos da tensión para a súa afrontamiento polo que en ocasións son difíciles de diferenciar, sobre todo en situacións extremas de activación. A principal diferenza entre tensión e ansiedade é emocional. A tensión pode ter un ton hedónico positivo ou negativo en función da emoción que se necesite para liquidar a demanda. Con todo, a ansiedade o afecto mostrado sempre é negativo. Ademais, a tensión é un fenómeno proactivo e versátil mentres que a de ansiedade é unha situación emocional carente de alternativas de resposta.

Síndrome xeral de adaptación: efectos negativos da tensión.

  • Efectos físicos: tensión muscular (pescozo, ombreiros, trapecios…); cefaleas tensionales; malestar estomacal; taquicardias; falta de aire; tremores, sudoración, etc.
  • Efectos emocionais: irritabilidad, impaciencia, ansiedade, falta de concentración, negativismo, falta de interese, etc.
  • Efectos comportamentales: trastornos do apetito; abuso de drogas; insomnio; aceleración e bloqueos mentais; malas relacións interpersoais.

Simbólicamente, podémolo comparar coa tensión física que unha goma elástica soporta cando tiramos dela, aínda que é capaz de volver ao seu estado natural de equilibrio si sometémola a moita tensión pode chegar a romper.

18 estratexias de afrontamiento fronte o estrés.

O afrontamiento ou coping fronte o estrés fai referencia ao esforzo cognitivo e conductual e de carácter cambiante que se realiza para manexar as demandas específicas externas ou internas que son avaliadas de forma desbordante para a persoa.

Son diversas as estratexias de afrontamiento fronte á tensión, recollemos aquí as 18 estratexias máis importantes segundo a ciencia recompiladas por Fernández-Abascal (2003):

  1. Reevaluación positiva. Afrontamiento activo enfocado a crear un novo significado á situación problema, tentando sacar a parte positiva.
  2. Reacción depresiva. A persoa sente desbordada pola situación e enfócaa de maneira pesimista.
  3. Negación. Ausencia de aceptación do problema, polo que se evita distorsionando a realidade para que a súa valoración sexa acorde coa nosa valoración.
  4. Planificación. Análise racional do problema para xerar estratexias que poidan alterar a situación problema.
  5. Conformismo. Dáse cando o individuo ten sensación de falta de control persoal sobre as consecuencias do problema e acepta a situación tal e como vén.
  6. Desconexión mental. Pensamentos distractivos para evitar pensar no problema. É o que sucede cando aplicamos a técnica do oso polar.
  7. Desenvolvemento persoal. A situación supón un estímulo de aprendizaxe que serve para mellorar as nosas capacidades persoais.
  8. Control emocional. Regularización dos recursos para mamenar ou ocultar os nosos sentimentos.
  9. Distanciamento. Supresión cognitiva dos efectos emocionais que carrexa o problema.
  10. Supresión de actividades distractoras. Procura de solucións centrándose exclusivamente no problema obxectivo.
  11. Refrear o afrontamiento. Non facer nada ata que non se teña máis información sobre o problema.
  12. Evitar o afrontamiento. Non facer nada pero coa previsión de que calquera cousa que fagamos pode empeorar a situación.
  13. Resolución do problema. Realización dunha acción directa e racional para solucionar o problema.
  14. Apoio social ao problema. Buscar información e consello nos demais sobre as posibles solucións ao problema.
  15. Desconexión comportamental. Evitación da solución ao problema.
  16. Expresión emocional. Manifestacións expresivas da reacción emocional froito do problema.
  17. Apoio social emocional. Procura de comprensión nos demais sobre a situación problema.
  18. Resposta paliativa. Procura de situacións que evitan a situación estresante ou nos fan sentir mellor (comer, fumar, beber…)

Como se pode observar non todas as respostas de afrontamiento, aínda que teñan éxito para aliviar a tensión poden ter efectos negativos, coma se de efectos secundarios tratásese polo que o propia afrontamiento si non é en positivo pódese volver patolóxico. Si unha estratexia funciona manterase en repetidas ocasións polo que elixir a máis saudable e a que nos achegue maior resiliencia será clave para caer en resolucións de problemas vanales e pouco construtivas para o noso desenvolvemento persoal.

>> Artigo relacionado: Resiliencia: factores de mellora. 

Saúde e estrés: persoas con alta resistencia á tensión.

En xeral, as persoas cunha predisposición saudable ante situacións estresantes confiren certas características de personalidade resistentes á tensión que xeralmente se basean en posuír crenzas persoais nas que predominan a sensación de dominio (locus de control interno) e a confianza na resolución do problema (autoeficacia). A estes dous trazos únenselles trazos da personalidade como o optimismo ou un bo sentido de coherencia. Tendo en conta estes trazos poderiamos dicir que as persoas con alta resistencia á tensión comparten este catro características principais:

  • Aceptan os cambios. Xa sexan positivos ou negativos. Son percibidos como algo inevitable da vida. Para estas persoas os cambios poden ser unha oportunidade de crecemento máis que unha ameaza á súa propia persoa. Son persoas cunha alta resiliencia.
  • Non son catastrofistas. Non fan avaliacións negativas e sen remedio.
  • Teñen unha alta autoeficacia percibida. É dicir, confían nas súas propias capacidades para solucionar problemas. Percíbense como persoas valiosas.
  • Son seres sociais. senten fortemente involucrados con familia, amigos ou compañeiros polo que a súa rede de apoio é ampla.
  • Alto sentido do compromiso. Son persoas con alta capacidade de dedicación e dirección na súa vida e obxectivos persoais.

_

Referencias: 

Fernández-Abascal, E.G., Jiménez, M.P., Martín M.D. (2003). Emoción y Motivación: La adaptación humana. Madrid: Ed. Centro de Estudios Ramón Areces.

 

>> Artigo relacionado: Autoeficacia profesional: un empuxón cara ao éxito laboral.[:]

Iván Pico

Director y creador de Psicopico.com. Psicólogo Colegiado G-5480. Graduado en Psicología. Diplomado en Ciencias Empresariales y Máster en Orientación Profesional. Máster en Psicología del Trabajo y Organizaciones. Posgrado en Psicología del Deporte y Entrenador Profesional de Futsal Nivel 3. Visita la sección "Sobre mí"para saber más. ¿Quieres una consulta personalizada? ¡Contacta conmigo en https://ivanpico.es/!

1 Comentario

Click aquí para dejar un comentario

Servicios de Psicología – ivanpico.es

Proyecto e3 – EducaEntrenaEmociona

La Librería de la Psicología

¿Dónde comprar los libros de psicología? Aquí: Grado Psicología (UNED) | Recomendados de Psicología | Todas las categorías | Colección general

Servicios de psicología y publicidad: info@psicopico.com