Los periodos normales del ciclo vital son principalmente tres:
- Desarrollo: fundamentalmente formado por las etapas de la infancia, niñez y adolescencia.
- Madurez: etapa de mayor estabilidad y donde se da la plenitud vital (en la mayoría de los casos).
- Involución: que es la etapa que corresponde a la vejez tras la edad adulta.
| Artículo relacionado: ¿Por qué los niños quieren ser adultos y los adultos niños?
¿Por qué nos hacemos viejos?
Somos seres vivos y como tales nacemos, crecemos, nos reproducimos y morimos. Es ley de vida, pero ¿por qué envejecemos? Parece que la respuesta la han encontrado un grupo de biólogos del Instituto de Biología Molecular de Mainz en Alemania. Sus estudios han revelado que los genes que controlan los procesos de autofagia (fase de la renovación celular) cambian sus funciones en las últimas etapas de desarrollo propiciando el proceso de envejecimiento (Wilhelm, Byme et al., 2017).
Este descubrimiento parece connitradictorio ya que los mismos genes que crean vida parecen destruirla. ¿Te imaginas poder controlar el proceso de autofagia a nuestro antojo y paralizarlo antes de que sus funciones cambien de sentido? Sí, nunca seríamos viejos. Pero, ¿eso es bueno o malo? Para la prevención de enfermedades neurogenerativas como el alzheimer o el párkinson seguro que sí, pero para la supervivencia de la especie tengo mis dudas.
- Artículo relacionado: ¿Qué es el bienestar psicológico? Factores que influyen en la felicidad subjetiva.
Desde un punto de vista sociodemográfico, vivir muchos más años supondría un incremento sustancial de la superpoblación mundial por lo que habría que lidiar con ello. Segun datos de la Organización Mundial de la Salud (OMS), en 2020 el número de personas mayores de 60 años será superior a la de niños menores de cinco años y llegados al año 2050 el porcentaje de adultos mayores de 60 años se duplicará pasando del 12% al 22% (OMS, 2015).
Sin embargo, la evolución es sabia y adaptativa por lo que si no nos permite que vivamos eternamente será por algo. Como especie vivimos para procrear y tener una descendencia mejor y de momento las mutuaciones genéticas han mejorado la especie pero nos ha seguido manteniendo una fecha de caducidad limitada en el tiempo.
Quizás en un futuro estemos preparados como especie para la eternidad, pero de momento lo más razonable es experimentar un envejecimiento lo más óptimo posible, por lo que a priori, asegurar tu salud parece la mejor idea.
Las matemáticas dicen que no podemos detener el envejecimiento.
Además, recientemente se ha demostrado que es matemáticamente imposible detener el envejecimiento natural según un estudio de la revista Proceedings of the National Academy of Sciences por Nelson et. al. (2017). Estas investigaciones recientes afirman que a lo único que podemos aspirar es a frenar el envejecimiento pero no a detenerlo totalmente.
Básicamente, lo que sucede es que a medida que envejecemos un porcentaje de células se vuelven inactivas y dejan de funcionar pero otro porcentaje siguen creciendo desproporcionadamente y pueden terminar por volverse cancerosas. El problema es que si eliminamos estas células “malas”, dejamos más hueco para la acumulación de células inactivas por lo que matemáticamente no sería posible conseguir el equilibrio.
El viejo quiere más vivir, para más ver y oír.
Refrán popular.
En busca del envejecimiento óptimo.
Por tanto, podemos en cierto modo evitar un envejecimiento patológico en búsqueda de un envejecimiento más exitoso entendido este como el que ocurre cuando las personas se sienten más satisfechas con los hechos cambiantes de su vida, como puede ser la vejez. Aunque definir una vejez exitosa puede depender de multitud de variables personales y contextos por lo que se vuelve un concepto demasiado inexacto, tal como menciona Izquierdo (2003) en sus trabajos sobre psicología del desarrollo en la edad adulta, ya que una enfermedad imprevista, la pérdida de un ser querido u otras muchas variables impredecibles pueden llevar a sentir una satisfacción más o menos plena con nuestra vida y nuestra vejez.
- Artículo relacionado: Etapas del desarrollo cognitivo, según Schaie
La estimulación cognitiva, la mejor herramienta para ralentizar nuestro envejecimiento.
Lo que sí que podemos lograr es tener una mejor calidad de vida durante todo nuestro ciclo vital cuidando nuestra salud, ejercitando nuestra mente y cuerpo para que las células tarden más tiempo en dar el paso a la inactividad. Actividades físicas ligeras, como bailar, mantener vínculos sociopersonales o ejercitar la mente con juegos o actividades recreativas pueden prevenir el deterioro cognitivo prematuro.
Por ejemplo, según un estudio publicado en el Boletín sobre envejecimiento, dirijo por Poveda, Barberá, Alcántara et al. (2004) ha demostrado que la estimulación cognitiva mediante el práctica de actividades recreativas tiene beneficios sobre diversos aspectos de nuestra calidad de vida, tales como:
- Mejora el bienestar subjetivo.
- Disminuye el sentimiento de soledad.
- Mejora habilidades comunicativas.
- Incrementa la motivación interna y el estado de ánimo positivo.
- Mejora la afrontación al estrés.
- Mejora la satisfacción vital general.
- Potencia las capacidades cognitivas, sensoriales y perceptivas.
- Aumenta la autoeficacia social percibida y la percepción de competencia.
- Mejora los niveles de autoestima.
- Facilita la adaptación a la jubilación.
- Disminuye los niveles de enfermedad y depresión.
- Mantiene hábitos saludables.
- Estimula el aprendizaje.
- Mejora la movilidad y agilidad (física y mental).
Así que, ya que no podemos parar nuestro ciclo vital, mejor prepararse para hacerlo de la mejor forma posible que para eso sí tenemos capacidad para cambiarlo.
- Artículo relacionado: ¿Es mejor estar solo o acompañado?
_Referencias: Izquierdo, A. (2005). Psicología del desarrollo de la edad adulta. Teorías y contextos. Revista Complutense de Educación, 16, 2, 601-619. Nelson, P. et al. (2017). Intercellular competition and the inevitability of multicellular aging. Proceedings of the National Academy os Sciences. Organización Mundial de la Salud (2015). Envejecimiento y salud. Nota descriptiva Nº404.Poveda, R, Barberá, G, Alcántara, E. et al. (2004). Mejorar la calidad de vida de las personas mayores con productos adecuados. Perfiles y tendencias. Boletín sobre envejecimiento, 12. Madrid: Ministerio de Trabajo y Asuntos Sociales. Secretaría de Estado de Servicios Sociales, Familias y Discapacidad, Imserso.Wilhelm, T., Byme, J., Medina, R., Kolundzic, R, Geisinger, J., Hajduskova, M, Tursun, B,, Richly, H. (2017). Neuronal inhibition of the autophagy nucleation complex extends life span in post-productive C. elegans. Genes Day 31, 5. 1561-1572.
[:en]All arrive to old, or at least that is the course of the life if at all or anybody prevents it. The old age is the last period of the vital cycle, moment in which it produces an involution in our development by what attain a successful aging supposes one of the greater worries of the people in adulthood.The normal periods of the vital cycle are mainly three:
- Development: fundamentally formed by the stages of the infancy, childhood and adolescence.
- Maturity: stage of greater stability and where gives the plenitud vital (in the majority of the cases).
- Involution: that it is the stage that corresponds to the old age after the adulthood.
Why we do us old?
We are living beings and like such are born, grow, reproduce us and die. It is law of life, but why age? It seems that the answer have found it a group of biologists of the Institute of Molecular Biology of Mainz in Germany. His studies have revealed that the genes that control the processes of autophagy (phase of the cellular renewal) change his functions in the last stages of development propiciando the process of aging.
This discovery seems contradictory since the same genes that create life seem to destroy it. You imagine you can control the process of autophagy to our antojo and paralyse it before his functions change of sense? Yes, never we would be old. But, this is good or bad? For the prevention of illnesses neurogenerativas like the alzheimer or the párkinson safe that yes, but for the survival of the species have my doubts.
From a point of view sociodemográfico, live a lot of more years would suppose a substantial increase of the world-wide overpopulation by what it would be necessary lidiar with this. Segun Data of the World Health Organisation (WHO), in 2020 the number of greater people of 60 years will be upper to the one of lower boys of five years and arrived to the year 2050 the percentage of greater adults of 60 years will duplicate happening of 12% to 22% (WHO, 2015).
However, the evolution is wise and adaptative by what if it does not allow us that we live evermore will be by something. Like species live for procrear and have some better descendants and for the moment the mutuaciones genetic have improved the species but has followed us keeping a date of caducity limited in the time.
Perhaps in a future are prepared like species for the eternity but for the moment the most reasonable is to experience an aging the most optimum possible, by what a priori ensure your health seems the best idea.
The mathematics say that we can not detain the aging.
Besides, recently it has showed that it is mathematically impossible to detain the natural aging according to a study of the magazine Proceedings of the National Academy of Sciences by Nelson et. To the. (2017). These recent investigations affirm that to the only that we can aspire is to brake the aging but no to detain it totally.
Basically, what sucede is that to measure that age a percentage of cells go back inactivas and leave to work but another percentage keep growing disproportionately and can finish for going back cancerosas. The problem is that if we delete these bad “cells”, leave more hollow for the accumulation of cells inactivas by what mathematically would not be possible to achieve the balance.
The old want to more live, for more see and hear.
Popular saying.
In search of the optimum aging.
Therefore, we can in some way avoid a pathological aging in research of a more successful aging understood this as the one who occurs when the people feel more satisfied with the facts cambiantes of his life, as it can be the old age. Although define a successful old age can depend on crowd of personal variables and contexts by what goes back a too inaccurate concept, such as it mentions Izquierdo (2003) in his works on psychology of the development in the adulthood, since an unforeseen illness, the loss of a be wanted to or other a lot of variables impredecibles can carry to feel a more or less full satisfaction with our life and our old age.
The cognitive stimulation, the best tool for ralentizar our aging.
What himself that we can attain is to have a better quality of life during all our vital cycle taking care our health, exercising our mind and body so that the cells take more time in giving the step to the inactivity. Light physical activities, like dancing, keep bonds sociopersonales or exercise the mind with games or recreational activities can warn the premature cognitive deterioration.
For example, according to a study published in the Bulletin on aging, direct by Poveda, Barberá, Alcántara et al. (2004) it has showed that the cognitive stimulation by means of the practice of recreational activities has profits on diverse appearances of our quality of life, such as:
- It improves the subjective welfare.
- It diminishes the feeling of solitude.
- It improves communicative skills.
- It increases the internal motivation and the state of positive spirit.
- It improves the afrontación to the stress.
- It improves the general vital satisfaction.
- It improves the cognitive capacities, sensory and perceptivas.
- It increases the autoeficacia social perceived and the perception of competition.
- It improves the levels of self-esteem.
- It facilitates the adaptation to the retirement.
- It diminishes the levels of illness and depression.
- It keeps healthy habits.
- It stimulates the learning.
- It improves the mobility and agility (physical and mental).
So, since we can not stop our vital cycle, better prepare to do it of the best possible form that for this yes have capacity to change it.
[:gl]Todos chegamos a vellos, ou polo menos ese é o curso da vida si nada ou ninguén o impide. A vellez é o último período do ciclo vital, momento no cal se produce unha involución no noso desenvolvemento polo que lograr un envellecemento exitoso supón unha das maiores preocupacións das persoas en idade adulta.
Os períodos normais do ciclo vital son principalmente tres:
- Desenvolvemento: fundamentalmente formado polas etapas da infancia, nenez e adolescencia.
- Madurez: etapa de maior estabilidade e onde se dá a plenitude vital (na maioría dos casos).
- Involución: que é a etapa que corresponde á vellez tras a idade adulta.
Por que nos facemos vellos?
Somos seres vivos e como tales nacemos, crecemos, reproducímonos e morremos. É lei de vida, pero por que envellecemos? Parece que a resposta a atoparon un grupo de biólogos do Instituto de Bioloxía Molecular de Mainz en Alemaña. Os seus estudos revelaron que os xenes que controlan os procesos de autofagia (fase da renovación celular) cambian as súas funcións nas últimas etapas de desenvolvemento propiciando o proceso de envellecemento.
Este descubrimento parece contraditorio xa que os mesmos xenes que crean vida parecen destruíla. Imaxínasche poder controlar o proceso de autofagia a noso antollo e paralizalo antes de que as súas funcións cambien de sentido? Si, nunca seriamos vellos. Pero, iso é bo ou malo? Para a prevención de enfermidades neurogenerativas como o alzheimer ou o párkinson seguro que si, pero para a supervivencia da especie teño as miñas dúbidas.
Desde un punto de vista sociodemográfico, vivir moitos máis anos suporía un incremento substancial da superpoblación mundial polo que habería que lidar con iso. Segun datos da Organización Mundial da Saúde (OMS), en 2020 o número de persoas maiores de 60 anos será superior á de nenos menores de cinco anos e chegados ao ano 2050 a porcentaxe de adultos maiores de 60 anos duplicarase pasando do 12% ao 22% (OMS, 2015).
Con todo, a evolución é sabia e adaptativa polo que si non nos permite que vivamos eternamente será por algo. Como especie vivimos para procrear e ter unha descendencia mellor e de momento as mutuaciones xenéticas melloraron a especie pero seguiunos mantendo unha data de caducidade limitada no tempo.
Quizais nun futuro esteamos preparados como especie para a eternidade pero de momento o máis razoable é experimentar un envellecemento o máis óptimo posible, polo que a priori asegurar a túa saúde parece a mellor idea.
As matemáticas din que non podemos deter o envellecemento.
Ademais, recentemente demostrouse que é matematicamente imposible deter o envellecemento natural segundo un estudo da revista Proceedings of the National Academy of Sciences por Nelson et. ao. (2017). Estas investigacións recentes afirman que ao único que podemos aspirar é a frear o envellecemento pero non a detelo totalmente.
Basicamente, o que sucede é que a medida que envellecemos unha porcentaxe de células vólvense inactivas e deixan de funcionar pero outra porcentaxe seguen crecendo desproporcionadamente e poden terminar por volverse cancerosas. O problema é que si eliminamos estas células “malas”, deixamos máis oco para a acumulación de células inactivas polo que matematicamente non sería posible conseguir o equilibrio.
O vello quere máis vivir, para máis ver e ouvir.
Refrán popular.
En busca do envellecemento óptimo.
Por tanto, podemos en certo xeito evitar un envellecemento patolóxico en procura dun envellecemento máis exitoso entendido este como o que ocorre cando as persoas senten máis satisfeitas cos feitos cambiantes da súa vida, como pode ser a vellez. Aínda que definir unha vellez exitosa pode depender de multitude de variables persoais e contextos polo que se volve un concepto demasiado inexacto, tal como menciona Izquierdo (2003) nos seus traballos sobre psicoloxía do desenvolvemento na idade adulta, xa que unha enfermidade imprevista, a perda dun ser querido ou outras moitas variables impredicibles poden levar a sentir unha satisfacción máis ou menos plena coa nosa vida e a nosa vellez.
A estimulación cognitiva, a mellor ferramenta para retardar o noso envellecemento.
O que si que podemos lograr é ter unha mellor calidade de vida durante todo o noso ciclo vital coidando a nosa saúde, exercitando a nosa mente e corpo para que as células tarden máis tempo en dar o paso á inactividade. Actividades físicas lixeiras, como bailar, manter vínculos sociopersonales ou exercitar a mente con xogos ou actividades recreativas poden previr a deterioración cognitiva prematuro.
Por exemplo, segundo un estudo publicado no Boletín sobre envellecemento, dirixo por Poveda, Barberá, Alcántara et ao. (2004) demostrou que a estimulación cognitiva mediante a práctica de actividades recreativas ten beneficios sobre diversos aspectos da nosa calidade de vida, tales como:
- Mellora o benestar subxectivo.
- Diminúe o sentimento de soidade.
- Mellora habilidades comunicativas.
- Incrementa a motivación interna e o estado de ánimo positivo.
- Mellora a afrontación á tensión.
- Mellora a satisfacción vital xeneral.
- Potencia as capacidades cognitivas, sensoriais e perceptivas.
- Aumenta a autoeficacia social percibida e a percepción de competencia.
- Mellora os niveis de autoestima.
- Facilita a adaptación á xubilación.
- Diminúe os niveis de enfermidade e depresión.
- Mantén hábitos saudables.
- Estimula a aprendizaxe.
- Mellora a mobilidade e axilidade (física e mental).
Así que, xa que non podemos parar o noso ciclo vital, mellor prepararse para facelo da mellor forma posible que para iso si temos capacidade para cambialo.
[:]





Molt bé Joan. Això va per tu Rafael, seguint així guanyarem la vida. Visca el JOSEEEEP!
Muy buen artículo, lo más importante en la vida es ir envejeciendo bien. El ejercicio físico es importante, pero el que mas les puede ayudar es el mental, es una gran herramienta para nuestros mayores. Mejorar su bienestar les asegurará una buena calidad de vida.