Ayuda psicológica Inteligencia Emocional Social

[:es]Cómo decirle a los niños que no existen los Reyes Magos (o Papá Noel)[:en]How to tell children that there are no Santa Claus[:gl]Como decirlle aos nenos que non existen os Reis Magos (ou Papá Noel)[:]

[:es]Llega la Navidad, esa época en la que año tras año los niños esperan con ilusión a que los Reyes Magos les traigan regalos. Pero, tengo que contaros algo: los Reyes Magos, Papá Noel o incluso el Ratoncito Pérez, no existen de verdad. ¿Es bueno mentir a los niños con la existencia de estos seres irreales? ¿Cómo decirle a los niños que los Reyes Magos son los padres? Pasemos a intentar contestar a estas preguntas.

Índice de contenidos

  1. ¿Por qué contamos a los niños la historia de los Reyes Magos? 
  2. ¿Contarlo o no contarlo?
  3. ¿A qué edad hay que contarles a los niños que los Reyes Magos no existen?
  4. Consejos para decirles a los niños que los Reyes Magos son los padres. 
  5. Una forma creativa de decirlo: Carta de los Reyes Magos (a los niños).

¿Por qué contamos a los niños la historia de los Reyes Magos?

El mundo de las fantasías es importante para el crecimiento sano de los niños, es su manera de interpretar  el mundo exterior que de momento no entienden. Hay mucha gente que esto no logra entenderlo y se plantean si es bueno que los niños tengan tantas ideas fantásticas en la cabeza. Existe una gran diferencia entre jugar con seres ficticios y mentir sobre la existencia de estos seres. Piénsalo, tú también fuiste niño y veías los dibujos de Dragon Ball y no por eso ahora crees que se pueden lanzar ondas vitales. Si se hace de manera responsable todo se acaba acomodando dentro de nuestro desarrollo cognitivo natural.

Una cosa es que un niño juegue a ser Ryder de la Patrulla Canina o a ser Batman y otra muy distinta es que se crea que los perros pueden hablar y que Batman tiene una batcueva debajo de casa. El niño está fomentando su creatividad pero sabe que es un juego y que son personajes de ficción. En los casos en los que desarrollen conductas o pensamientos inapropiados los padres los van a corregir y terminarán diciéndoselo. ¿Por qué no se hace lo mismo con los Reyes Magos?

>> Artículo relacionado: Regalos no deseados: cómo reaccionar 

La inocencia y la fantasía que ven los padres en sus hijos suele ser muy reconfortante para ellos, incluso para muchos padres llega un momento en que tienen más ilusión por los regalos que los propios niños. Son los primeros en tener todo preparado, los zapatos, las cartas, etc.. para estos días “mágicos“. Además, crear seres mitológicos como forma de justificar o personificar hechos es algo muy común en la historia de la humanidad. Sucede una cosa parecida a la creación cultural de divinidades y dioses. Por ejemplo, los griegos crearon a Helios para poder personificar al sol y darle una explicación. Pues bien, decirle a los niños que Papá Noel existe es más o menos como decirle que existe el dios de los regalos. La mente de los niños no viene con ese conocimiento de serie implantado, es por tanto una “mentira” que se les cuenta para explicar o justificar algo. Lo que sí que no cabe duda es que es una máquina de marketing que mueve millones y millones de euros cada año.

>> Artículo relacionado: El mito de psique: historia del símbolo de la psicología

¿Contarlo o no contarlo?

Contarles la historia mitológica o decirles que es un juego de ficción para fomentar la ilusión es decisión personal de cada cual. No hay estudios científicos que verifiquen que una cosa es mejor que la otra, de momento. Desde mi punto de vista personal y como psicólogo, nunca se debe mentir a los niños y deben saber la diferencia entre la mentira y la representación ficticia, sobre todo cuando llegan a una determinada edad. Además, contarlo favorece una dirección de control interna sobre sus actos y no los atribuyen a seres externos misterioso, lo cual es un mejorará su autoestima.

Los niños son más inteligentes de lo que creemos pero no debemos dejar que terminen asimilando como verdaderas cosas que no lo son. Si por ellos mismos no son capaces de averiguarlo, hay que decírselo a su debido tiempo. Vivimos en la época de los milenials, en la época de los los nativos digitales, y muchos padres modernos ya optan por contar la verdad ya desde que son pequeños, como un juego más. Creo que tarde o temprano esa será la tendencia.

Como decirle a los niños que los Reyes Magos no existen (o papá noel)

¿A qué edad hay que decirle a los niños que los Reyes no existen (o son los padres)?

Si tus hijos, ya sea por cultura social o porque se lo has dicho tú, ya creen en los Reyes Magos y quieres decirle la verdad, ¿cuándo es mejor contársela?

Normalmente llega una edad en la que los propios niños empiezan a sospechar y a pensar en que hay cosas que no encajan en la noche de Reyes o en Nochebuena. ¿Cómo hace Papá Noel para llevar tantos regalos si solo es una persona? Los niños se pregunta miles de cosas, es su manera de madurar y desarrollarse en el entorno. Por eso, muchas veces de esas preguntas nacen los rumores y en su propio entorno aparecen los primeros niños que lo han descubierto y se les ha escapado decirlo a los demás.

Los niños comprenden la realidad de forma diferente  a lo largo de su desarrollo. Hasta los 4 años seguramente crean firmemente en la existencia real de los Reyes Magos (básicamente creen como cierto todo lo que se les dice). Esto se debe a que no están preparados para el conocimiento abstracto. Cuando llegan a los 6 años es cuando normalmente empiezan a surgir las preguntas y dudas. Aproximadamente, entre los 6 y 8 años es cuando ya han madurado lo suficiente como para comprender que los Reyes Magos no son reales o al menos no lo son como personas físicas de carne y hueso que aparecen de repente en su casa (hay niños que desarrollan miedo a esas misteriosas personas). La capacidad de razonamiento abstracto se desarrolla en la etapa entre los 8 y 14 años. Con estos datos, normalmente la edad para que sepan la realidad de los Reyes Magos es entorno a los 8 y 11 años. Actualmente es muy poco probable que un niño con 11 años todavía crea en ellos. Así que, si tu hijo llega a una edad entorno a los 10 años (como máximo) creyendo firmemente en la existencia de los Reyes Magos es mejor que le cuentes la verdad.

>> Artículo relacionado: Las fases del desarrollo psicomotor, desde la psicodinámica.

Consejos para decirle a los niños que los Reyes Magos son los padres

  1. No decírselo en Navidad . La otra es que nunca hay que decirle a los niños la verdad durante la propia época de los regalos. Piensa que ya han escrito sus cartas y tienen toda la ilusión del mundo acumulada. No podemos coger y frustrarlos sin necesidad cuando más álgida está su ilusión. Por eso, hay que esperar a que pasen estas fechas para contarles la verdad, cuando no estén pensando en si los Reyes les van a traer el regalo que han pedido o no y tampoco justo después de recibir los regalos, cuando están disfrutando de los mismos. Hay que dejar pasar al menos unas semanas o meses, cuando haya pasado el efecto Navidad.
  2. Saber que pueden sentirse decepcionados por la mentira de sus padres. Si el niño si no está lo suficientemente preparado o sus fantasías están muy arraigadas creerá que sus propios padres le han estado mintiendo todo este tiempo. Esto ha de evitarse, y para eso hay que explicarlo dejando bien claro lo que significa la ilusión y la sorpresa de los regalos. No deja de ser un juego. Tienen que conocer la diferencia entre mentir y guardar un secreto, por la ilusión del mismo. Un ejemplo es cuando se hacen regalos por los cumpleaños, que también se guardan en secreto. Tanto para los niños como para los padres que compran y esconden los regalos, ellos también se ilusionan. Desmentir algo será inofensivo si lo haces, sino podrás crear cierta sensación de incredulidad de los niños sobre las cosas que les digan sus padres y terminarán por usar también mentiras para explicar sus cosas. Sinceridad.
  3. Explicarles lo que significan los regalos de verdad. Si un niño se porta bien durante todo el año sólo para que los Reyes Magos no les traigan carbón algo está funcionando mal, según la psicología. El niño tiene que entender que los Reyes escenifican la ilusión de todos los días y que los regalos representan el cariño de las personas que los rodean, representados culturalmente por la figura fantástica de los Reyes Magos o Papá Noel. A las personas hay que educarlas para se comporten prosocialmente por ellos mismos (motivación intrínseca), y no con un motivo externo (motivación extrínseca) y mucho menos si es por los deseos de una tercera persona imaginaria. Pueden sentir que su comportamiento está condicionado y coaccionado a ese misterioso dios de los regalos. ¿Te suena esto a las ofrendas religiosas y la fe en dios? Sí, es lo mismo.
  4. Díselo con tus propias palabras. No utilices tecnicismo o palabras extrañas y sé bastante directo y sencillo. Usa tus propias palabras para explicarle la situación, el niño, repito, es más listo de lo que crees y seguro que lo entiende. Además, si te abres de forma natural a él terminará después por contarte más problemas y otros secretos, porque sabe que puede confiar en sus padres.

>> Artículo relacionado: Cómo establecer metas motivacionales.

 

Una forma creativa de decirlo: la carta de los Reyes Magos (a los niños)

Para terminar, propongo una alternativa creativa para decirle a los niños la realidad de los Reyes Magos o Papa Noel es la de escribirles una carta, igual que hacen ellos cuando piden sus regalos a sus majestades. De esta manera se mantendrá cierta ilusión y no será tan frío como decírselo directamente. Se trataría de escribir un texto, manuscrito o en ordenador, y porqué no enviarla por correo postal para que llegue al domicilio como si procediese de los mismísimos Reyes Magos. Una vez recibida, dejársela en su habitación para que pueda verla, observar quien se trata el remitente y abrirla para que el niño la pueda leer solo y tranquilo.

En la carta le contaremos cosas personales de su día a día para que sepa que poco a poco vaya asimilando que es su familia la que está detrás de las figuras de los Reyes Magos (o cualquier otro ser).

Propongo un texto ejemplo de como podría ser esa carta:

Hola, XXXXXX.

Somos los Reyes Magos. Seguro que ya nos conoces de habernos enviado muchas cartas por estas fechas pidiéndonos regalos. Esperamos que este año también te hayas portado bien, portarse bien es la mejor manera para recibir cosas a cambio. 

Queríamos decirte una cosa. Lo importante no es que seamos Reyes o Magos. Lo importante es que quien te envía los regalos son unas personas que te quieren mucho, que saben como te sientes y lo que te mereces cada uno de los regalos. 

Conocemos muchas cosas sobre ti, tantas como saben tus padres: que te gusta patinar, dibujar con tu hermano y hasta que has empezado a jugar al baloncesto, ¡eso es genial!. También sabemos que te gusta mucho contarle a tus padres las cosas que os enseña vuestra profe XXXXXX al salir del colegio y que te gusta bajar al porque a jugar con tus amigas, como XXXXXX, XXXXXX, XXXXXX, XXXXXX…

Después te todos estos años sabemos bien que te esfuerzas en hacer muy bien las cosas, que ayudas a tu hermanito pequeño en todo (aunque a veces te quite los juguetes de la Patrulla Canina). Sabemos que te gusta ayudarle a la abuela a cocinar, que vas con el abuelo al parque (y que te compra muchos cromos) y que este año has cumplido ya 9 años. ¡Qué mayor! 

Como ya eres mayor nos gustaría contarte un pequeño gran secreto. Un secreto que no podrás contarle a tu hermanito pequeño ni al resto de compañeros de clase, o del parque, porque los otros niños no lo saben. ¡Será nuestro secreto! Lee esto en voz bajita y que nadie te escuche mientras lo lees, ¿vale? Como todos los secretos nadie se puede enterar. 

Ese secreto, es sobre el misterio de los Reyes Magos. Pocos saben la gran verdad de este misterio y tú ya estás preparado para saberla, y guardar esa verdad como un gran secreto y no contárselo a los otros niños. Has sido muy bueno y te mereces conocerlo. 

El secreto es el siguiente. Los Reyes Magos solo somos los representantes fantásticos de lo mucho que te quieren tu papá, tu mamá, tus abuelos, tus tíos y toda la gente que te rodea y quiere un montón. Somos con los personajes de cuento pero que no existimos en la realidad, solo en la fantasía, la ilusión y los corazones de todos los que te quieren. 

Ahora ya lo sabes, los Reyes Magos no existimos como personas, las personas que ponen los juguetes por la noche mientras tú duermes son… ¡tus papás! Tus padres son los que representan a los Reyes Magos, como si de actores se trataran.

Si tus papás te ponen juguetes por estas fechas es porque saben que te los mereces y que has sido bueno, son los que mejor te conocen y los que más te quieren, como el resto de tu familia que también les deja regalos a tus padres para que te los pongan por la noche y te despiertes con la ilusión de abrir los regalos. Porque eres un buen hijo, un buen nieto y un buen sobrino y a tu familia le hace muy feliz verte contento e ilusionado. Todo eso se merece que te despiertes con una sorpresa en estas fechas, igual que cuando te hacen regalos por tu cumpleaños. Te quiere mucho y por eso te hacen regalos. Como tú los quieres a ellos. 

Tu hermanito pequeño todavía no está preparado para conocer el secreto así que no le digas nada y guarda el secreto, ¡es una gran responsabilidad! Ahora que sabes quienes son los Reyes Magos tienes que ayudar a tus padres a guardar este secreto y mantener la ilusión de estos días por la sorpresa de los regalos. Todos los años hay que seguir colocando los zapatos por la noche para esperar que lleguen los regalos y siga creyendo que vienen los Reyes Magos unos años más. 

Un beso y un abrazo muy muy grande de los Reyes Magos y de papá, mamá y toda la gente que te quiere. 

_

Y tú, ¿cómo se lo has dicho a tus hijos?[:en]Christmas arrives, that time in which year after year the children hope with hope that the Magi bring them gifts. But, I have to tell you something: the Three Kings, Santa Claus or even the Little Mouse Perez, do not really exist. Is it good to lie to children with the existence of these unreal beings? How to tell the children that the Three Kings are the parents? Let’s try to answer these questions.

Why do we tell the children the story of the Three Kings or Santa Claus?

The world of fantasy is important for the healthy growth of children, it is their way of interpreting the outside world that they do not understand at the moment. There are many people who can not understand this and wonder if it is good for children to have so many fantastic ideas in their heads. There is a big difference between playing with fictitious beings and lying about the existence of these beings. Think about it, you were also a kid and you saw the drawings of Dragon Ball and not because of that now you think you can release vital waves. If done responsibly, everything is accommodated within our natural cognitive development.

One thing is for a kid to play as a Ryder of the Dog Patrol or to be Batman and another very different is to believe that dogs can talk and that Batman has a batcueva under the house. The child is fostering their creativity but knows that it is a game and that they are characters of fiction. In cases where they develop inappropriate behavior or thoughts, parents will correct them and end up telling them. Why not do the same with the Magi?

The innocence and fantasy that parents see in their children is often very comforting for them, even for many parents there comes a time when they are more delighted by the gifts than the children themselves. They are the first to have everything prepared, shoes, letters, etc … for these “magical” days. In addition, creating mythological beings as a way to justify or personify facts is something very common in the history of humanity. A thing similar to the cultural creation of divinities and gods happens. For example, the Greeks created Helios to be able to personify the sun and give an explanation. Well, telling the children that Santa Claus exists is more or less like saying that there is the god of gifts. The mind of children does not come with that knowledge of implanted series, is therefore a “lie” that is told to explain or justify something.

>> Related article: The myth of psyche: history of the symbol of psychology.

Tell it or not?

Telling them the mythological story or telling them that it is a game of fiction to encourage illusion is the personal decision of everyone. There are no scientific studies that verify that one thing is better than the other at the moment. From my personal point of view and as a psychologist, you should never lie to children and should know the difference between lying and fictional representation, especially when they reach a certain age.

Children are more intelligent than we believe, but we should not let them end up assimilating as true things that are not. If by themselves they are not able to find out, it has to be told in due time. We live in the age of the millennials, in the time of the digital natives, and many modern parents already choose to tell the truth since they are small, as one more game. I think sooner or later that will be the trend.

At what age should we tell the children that the Santa Claus do not exist (or are they the parents)?

If your children, whether by social culture or because you have said it yourself, already believe in the Three Kings and you want to tell the truth, when is better to tell it?

Usually there comes an age when the children themselves begin to suspect and to think that there are things that do not fit the Twelfth Night or Christmas Eve. How does Santa Claus carry so many gifts if he’s just one person? Children wonder a thousand things, it is their way to mature and develop in the environment. That is why, many times of these questions are born the rumors and in their own environment appear the first children who have discovered it and they have escaped to say it to the others.

Children understand reality differently throughout their development. Until the age of 4, they surely believe firmly in the real existence of the Magi (basically believe as true all that is said to them). This is because they are not prepared for abstract knowledge. When they reach the age of 6 years, questions and doubts usually begin to arise. Approximately between the ages of 6 and 8 is when they have matured enough to understand that the Three Kings are not real or at least they are not like physical persons of flesh and bone that appear suddenly in his house (there are children who develop Fear of those mysterious people). Abstract reasoning ability develops in the stage between 8 and 14 years. With these data, normally the age so that they know the reality of the Magi is around 8 and 11 years old. It is currently very unlikely that a child with 11 years still believes in them. So, if your child reaches an age around 10 years of believing firmly in the existence of the Magi, it is better that you tell the truth.

>> Related article: Psychomotor Dexterity. Phases of learning.

Tips to tell children that the Santa Claus are the parents.

  1. Do not tell her at Christmas. The other is that you never have to tell the children the truth during the gift time itself. He thinks that they have already written their letters and have all the illusion of the accumulated world. We can not grasp and frustrate them without necessity when their illusion is highest. That is why we have to wait for these dates to tell you the truth, when they are not thinking about whether the Kings are going to bring them the gift they have asked for or not and also just after receiving the gifts, when they are enjoying them . You have to let at least a few weeks or months pass when the Christmas effect has passed.
  2. Know that they may be disappointed by their parents’ lies. If the child is not sufficiently prepared or their fantasies are deeply ingrained, they will believe that their own parents have been lying to them all this time. This must be avoided, and for that we must explain it by making clear what the illusion and surprise of the gifts means. It is still a game. They have to know the difference between lying and keeping a secret, for the illusion of it. An example is when gifts are made for birthdays, which are also kept secret. Both for the children and for the parents who buy and hide the gifts, they too are deluded. To deny something will be harmless if you do, but you can create some sense of disbelief of the children about the things that their parents tell them and will end up also using lies to explain their things. Sincerity.
  3. Explain to them what real gifts mean. If a child behaves well throughout the year just so that the Magi do not bring them coal something is working poorly, according to psychology. The child has to understand that the Kings perform the illusion of every day and that the gifts represent the affection of the people around them, represented culturally by the fantastic figure of the Magi or Santa Claus. People must be educated to behave prosocially for themselves (intrinsic motivation), and not with an external motive (extrinsic motivation), much less if it is for the wishes of an imaginary third person. You may feel that your behavior is conditioned and coerced to that mysterious gift god. Does this sound to religious offerings and faith in God? Yes, it is the same.
  4. Say it in your own words. Do not use technicalities or strange words and be fairly direct and simple. Use your own words to explain the situation, the child, I repeat, is smarter than you think and I’m sure you understand. Also, if you open up naturally to him he will end up later telling you more problems and other secrets, because he knows he can trust his parents.

>> Related article: How to set motivational goals.

A creative way of saying it: the letter of the Santa Claus for children.

Finally, a creative alternative to tell the children the reality of the Three Kings or Santa Claus is to write a letter to them, just as they do when they ask for their gifts to their majesties. This will keep some illusion and will not be as cold as saying it directly. It would be a matter of writing a text, manuscript or computer, and why not send it by postal mail so that it arrives at the address as if it came from the very same Magi. Once received, leave it in your room so you can see it, observe who the sender is and open it so that the child can read it alone and calm.

In the letter we will tell you personal things of your day to day so that you will know that little by little you will assimilate that it is your family that is behind the figures of the Magi (or any other being).

I propose an example text of what that letter might look like:

Hi, XXXXXX.

We are the Three Kings. Surely you know of us having sent many letters for these dates asking for gifts. We hope that this year you have behaved well, behaving well is the best way to receive things in return.

We wanted to tell you something. The important thing is not that we are Kings or Magicians. The important thing is that whoever sends you the gifts are people who love you very much, who know how you feel and what you deserve each of the gifts.

We know a lot about you, as many as your parents know: that you like to skate, draw with your brother and until you’ve started playing basketball, that’s great !. We also know that you like to tell your parents the things that your XXXXXX teacher teaches when leaving school and that you like to go down to play with your friends, like XXXXXX, XXXXXX, XXXXXX, XXXXXX …

After all these years we know well that you strive to do things very well, that you help your little brother in everything (although sometimes you remove the toys of the Dog Patrol). We know that you like to help Grandma cook, that you go with the grandfather to the park (and that you buy many cards) and that this year you have already turned 9 years. How great!

As you are older we would like to tell you a little big secret. A secret that you can not tell your little brother or other classmates, or the park, because the other children do not know. It will be our secret! Read this in a low voice and no one will listen to you while you read it, okay? Like all secrets no one can find out.

That secret is about the mystery of the Three Kings. Few know the great truth of this mystery and you are already prepared to know it, and keep that truth as a great secret and not tell the other children. You’ve been very good and you deserve to know it.

The secret is the following. The Three Kings are just the fantastic representatives of how much you love your dad, your mom, your grandparents, your uncles and all the people around you and want a lot. We are with the characters of story but we do not exist in reality, only in the fantasy, the illusion and the hearts of all who love you.

Now you know, the Three Kings do not exist as people, people who put toys at night while you sleep are … your parents! Your parents are the ones who represent the Magi, as if they were actors.

If your parents put toys to you by this time, it’s because they know you deserve them and that you have been good, they are the ones that best know you and those who love you the most, like the rest of your family who also give gifts to your parents to That you put them at night and wake up with the illusion of opening the gifts. Because you are a good son, a good grandson and a good nephew and your family makes you happy to see you happy and excited. All of that deserves you to wake up with a surprise these days, just like when they give you gifts for your birthday. He loves you so much and that’s why they give you gifts. As you love them.

Your little brother is not yet ready to know the secret so do not tell him anything and keep the secret, it is a great responsibility! Now that you know who the Magi are you have to help your parents to keep this secret and keep the illusion of these days by the surprise of the gifts. Every year you have to keep putting your shoes at night to wait for the gifts to arrive and continue to believe that the Magi come a few more years.

A very big kiss and hug of the Magi and of Dad, Mom and all the people who love you.[:gl]Chega o Nadal, esa época na que ano tras ano os nenos esperan con ilusión a que os Reis Meigos tráianlles agasallos. Pero, teño que contarvos algo: os Reis Meigos, Papá Noel ou mesmo o Ratiño Pérez, non existen de verdade. É bo mentir aos nenos coa existencia destes seres irreais? Como dicirlle aos nenos que os Reis Meigos son os pais? Pasemos a tentar contestar a estas preguntas.

Por que contamos aos nenos a historia dos Reis Meigos?

O mundo das fantasías é importante para o crecemento san dos nenos, é a súa maneira de interpretar o mundo exterior que de momento non entenden. Hai moita xente que isto non logra entendelo e exponse se é bo que os nenos teñan tantas ideas fantásticas na cabeza. Existe unha gran diferenza entre xogar con seres ficticios e mentir sobre a existencia destes seres. Pénsao, ti tamén fuches neno e vías os debuxos de Dragon Ball e non por iso agora crees que se poden lanzar ondas vitais. Se se fai de maneira responsable todo acábase acomodando dentro do noso desenvolvemento cognitivo natural.

Unha cousa é que un neno xogue a ser Ryder da Patrulla Canina ou a ser Batman e outra moi distinta é que se crea que os cans poden falar e que Batman ten unha batcueva debaixo de casa. O neno está a fomentar a súa creatividade pero sabe que é un xogo e que son personaxes de ficción. Nos casos nos que desenvolvan condutas ou pensamentos inapropiados os pais vanos a corrixir e terminarán dicíndollo. Por que non se fai o mesmo cos Reis Meigos?

A inocencia e a fantasía que ven os pais nos seus fillos adoita ser moi reconfortante para eles, mesmo para moitos pais chega un momento en que teñen máis ilusión polos agasallos que os propios nenos. Son os primeiros en ter todo preparado, os zapatos, as cartas, etc.. para estes días “máxicos”. Ademais, crear seres mitológicos como forma de justificar ou personificar feitos é algo moi común na historia da humanidade. Sucede unha cousa parecida á creación cultural de divindades e deuses. Por exemplo, os gregos crearon a Helios para poder personificar ao sol e darlle unha explicación. Pois ben, dicirlle aos nenos que Papá Noel existe é máis ou menos como dicirlle que existe o deus dos agasallos. A mente dos nenos non vén con ese coñecemento de serie implantado, é por tanto unha “mentira” que se lles conta para explicar ou justificar algo.

>> Artigo relacionado: O mito de psique: historia do símbolo da psicoloxía.

Contalo ou non contalo?

Contarlles a historia mitológica ou dicirlles que é un xogo de ficción para fomentar a ilusión é decisión persoal de cada cal. Non hai estudos científicos que verifiquen que unha cousa é mellor que a outra, de momento. Desde o meu punto de vista persoal e como psicólogo, nunca se debe mentir aos nenos e deben saber a diferenza entre a mentira e a representación ficticia, sobre todo cando chegan a unha determinada idade.

Os nenos son máis intelixentes do que cremos pero non debemos deixar que terminen asimilando como verdadeiras cousas que non o son. Se por eles mesmos non son capaces de pescudalo, hai que dicirllo ao seu debido tempo. Vivimos na época dos milenials, na época dos os nativos dixitais, e moitos pais modernos xa optan por contar a verdade xa desde que son pequenos, como un xogo máis. Creo que tarde ou cedo esa será a tendencia.

A que idade hai que dicirlle aos nenos que os Reyes non existen (ou son os pais)?

Se os teus fillos, xa sexa por cultura social ou porque llo dixeches ti, xa cren nos Reis Meigos e queres dicirlle a verdade, cando é mellor contarlla?

Normalmente chega unha idade na que os propios nenos empezan a sospeitar e a pensar en que hai cousas que non encaixan na noite de Reyes ou en Noiteboa. Como fai Papá Noel para levar tantos agasallos se só é unha persoa? Os nenos pregúntase miles de cousas, é a súa maneira de madurar e desenvolverse na contorna. Por iso, moitas veces desas preguntas nacen os rumores e na súa propia contorna aparecen os primeiros nenos que o descubriron e escapar dicilo aos demais.

Os nenos comprenden a realidade de forma diferente ao longo do seu desenvolvemento. Até os 4 anos seguramente crean firmemente na existencia real dos Reis Meigos (basicamente cren como certo todo o que se lles di). Isto débese a que non están preparados para o coñecemento abstracto. Cando chegan aos 6 anos é cando normalmente empezan a xurdir as preguntas e dúbidas. Aproximadamente, entre os 6 e 8 anos é cando xa maduraron o suficiente como para comprender que os Reis Meigos non son reais ou polo menos non o son como persoas físicas de carne e óso que aparecen de súpeto na súa casa (hai nenos que desenvolven medo a esas misteriosas persoas). A capacidade de razoamento abstracto desenvólvese na etapa entre os 8 e 14 anos. Con estes datos, normalmente a idade para que saiban a realidade dos Reis Meigos é contorna aos 8 e 11 anos. Actualmente é moi pouco probable que un neno con 11 anos aínda crea neles. Así que, se o teu fillo chega a unha idade contorna aos 10 anos (como máximo) crendo firmemente na existencia dos Reis Meigos é mellor que lle contes a verdade.

>> Artigo relacionado: Fases del desarrollo psicomotor, desde la psicodinámica.

Consellos para dicirlle aos nenos que os Reis Meigos son os pais.

  1. Non dicirllo en Nadal . A outra é que nunca hai que dicirlle aos nenos a verdade durante a propia época dos agasallos. Pensa que xa escribiron as súas cartas e teñen toda a ilusión do mundo acumulada. Non podemos coller e frustralos sen necesidade cando máis álxida está a súa ilusión. Por iso, hai que esperar a que pasen estas datas para contarlles a verdade, cando non estean a pensar en se os Reyes vanlles a traer o agasallo que pediron ou non e tampouco xusto despois de recibir os agasallos, cando están a gozar dos mesmos. Hai que deixar pasar polo menos unhas semanas ou meses, cando pasase o efecto Nadal.
  2. Saber que poden sentirse decepcionados pola mentira dos seus pais. Se o neno se non está o suficientemente preparado ou as súas fantasías están moi arraigadas crerá que os seus propios pais estivéronlle mentindo todo este tempo. Isto ha de evitarse, e para iso hai que explicalo deixando ben claro o que significa a ilusión e a sorpresa dos agasallos. Non deixa de ser un xogo. Teñen que coñecer a diferenza entre mentir e gardar un segredo, pola ilusión do mesmo. Un exemplo é cando se fan agasallos polos aniversarios, que tamén se gardan en segredo. Tanto para os nenos como para os pais que compran e esconden os agasallos, eles tamén se ilusionan. Desmentir algo será inofensivo se o fas, senón poderás crear certa sensación de incredulidade dos nenos sobre as cousas que lles digan os seus pais e terminarán por usar tamén mentiras para explicar as súas cousas. Sinceridade.
  3. Explicarlles o que significan os agasallos de verdade. Se un neno pórtase ben durante todo o ano só para que os Reis Meigos non lles traian carbón algo está a funcionar mal, segundo a psicoloxía. O neno ten que entender que os Reyes escenifican a ilusión de todos os días e que os agasallos representan o agarimo das persoas que os rodean, representados culturalmente pola figura fantástica dos Reis Meigos ou Papá Noel. Ás persoas hai que educalas para compórtense prosocialmente por eles mesmos (motivación intrínseca), e non cun motivo externo (motivación extrínseca) e moito menos se é polos desexos dunha terceira persoa imaxinaria. Poden sentir que o seu comportamento está condicionado e coaccionado a ese misterioso deus dos agasallos. Sóache isto ás ofrendas relixiosas e a fe en deus? Si, é o mesmo.
  4. Dillo coas túas propias palabras. Non utilices tecnicismo ou palabras estrañas e sei bastante directo e sinxelo. Usa as túas propias palabras para explicarlle a situación, o neno, repito, é máis listo do que crees e seguro que o entende. Ademais, se te abres de forma natural a el terminará despois por contarche máis problemas e outros segredos, porque sabe que pode confiar nos seus pais.

>> Artigo relacionado: Como establecer metas motivacionales.

Unha forma creativa de dicilo: a carta dos Reis Meigos (aos nenos).

Para terminar, propoño unha alternativa creativa para dicirlle aos nenos a realidade dos Reis Meigos ou Papa Noel é a de escribirlles unha carta, igual que fan eles cando piden os seus agasallos ás súas maxestades. Desta maneira manterase certa ilusión e non será tan frío como dicirllo directamente. Trataríase de escribir un texto, manuscrito ou en computador, e porqué non enviala por correo postal para que chegue ao domicilio coma se procedese dos mismísimos Reyes Meigos. Unha vez recibida, deixarlla na súa habitación para que poida vela, observar quen se trata o remitente e abrila para que o neno póidaa ler só e tranquilo.

Na carta contarémoslle cousas persoais da súa día a día para que saiba que aos poucos vaia asimilando que é a súa familia a que está detrás das figuras dos Reis Meigos (ou calquera outro ser).

Propoño un texto exemplo de como podería ser esa carta:

Ola, XXXXXX.

Somos os Reis Meigos. Seguro que xa nos coñeces de enviarnos moitas cartas por estas datas pedíndonos agasallos. Esperamos que este ano tamén che portases ben, portarse ben é a mellor maneira para recibir cousas a cambio.

Queriamos dicirche unha cousa. O importante non é que sexamos Reyes ou Magos. O importante é que quen che envía os agasallos son unhas persoas que che queren moito, que saben como te sentes e o que che mereces cada un dos agasallos.

Coñecemos moitas cousas sobre ti, tantas como saben os teus pais: que che gusta patinar, debuxar co teu irmán e ata que empezaches a xogar ao baloncesto, iso é xenial!. Tamén sabemos que che gusta moito contarlle aos teus pais as cousas que vos ensina vosa profe XXXXXX ao saír do colexio e que che gusta baixar ao porque a xogar coas túas amigas, como XXXXXX, XXXXXX, XXXXXX, XXXXXX…

Despois che todos estes anos sabemos ben que te esforzas en facer moi ben as cousas, que axudas á túa hermanito pequeno en todo (aínda que ás veces quíteche os xoguetes da Patrulla Canina). Sabemos que che gusta axudarlle á avoa a cociñar, que vas co avó ao parque (e que che compra moitos cromos) e que este ano cumpriches xa 9 anos. Que maior!

Como xa es maior gustaríanos contarche un pequeno gran segredo. Un segredo que non poderás contarlle ao teu hermanito pequeno nin ao resto de compañeiros de clase, ou do parque, porque os outros nenos non o saben. Será o noso segredo! Le isto en voz baixiña e que ninguén che escoite mentres o les, vale? Como todos os segredos ninguén se pode decatar.

Ese segredo, é sobre o misterio dos Reis Meigos. Poucos saben a gran verdade deste misterio e ti xa estás preparado para sabela, e gardar esa verdade como un gran segredo e non contarllo aos outros nenos. Fuches moi bo e merécesche coñecelo.

O segredo é o seguinte. Os Reis Meigos só somos os representantes fantásticos do moito que che queren o teu papá, a túa mamá, os teus avós, os teus tíos e toda a xente que che rodea e quere unha chea. Somos cos personaxes de conto pero que non existimos na realidade, só na fantasía, a ilusión e os corazóns de todos os que che queren.

Agora xa o sabes, os Reis Meigos non existimos como persoas, as persoas que pon os xoguetes pola noite mentres ti dormes son… os teus papás! Os teus pais son os que representan aos Reis Meigos, coma se de actores tratásense.

Se os teus papás ponche xoguetes por estas datas é porque saben que chos mereces e que fuches bo, son os que mellor che coñecen e os que máis che queren, como o resto da túa familia que tamén lles deixa agasallos aos teus pais para que chos poñan pola noite e espértesche coa ilusión de abrir os agasallos. Porque es un bo fillo, un bo neto e un bo sobriño e á túa familia faille moi feliz verche contento e ilusionado. Todo iso merécese que che espertes cunha sorpresa nestas datas, igual que cando fanche agasallos polos teus aniversarios. Quéreche moito e por iso fanche agasallos. Como ti quérelos a eles.

O teu hermanito pequeno aínda non está preparado para coñecer o segredo así que non lle digas nada e garda o segredo, é unha gran responsabilidade! Agora que sabes quen son os Reis Meigos tes que axudar aos teus pais a gardar este segredo e manter a ilusión destes días pola sorpresa dos agasallos. Todos os anos hai que seguir colocando os zapatos pola noite para esperar que cheguen os agasallos e siga crendo que veñen os Reis Meigos uns anos máis.

Un bico e un abrazo moi moi grande dos Reis Meigos e de papá, mamá e toda a xente que che quere.[:]

Iván Pico

Director y creador de Psicopico.com. Psicólogo Colegiado G-5480. Graduado en Psicología. Diplomado en Ciencias Empresariales y Máster en Orientación Profesional. Máster en Psicología del Trabajo y Organizaciones. Posgrado en Psicología del Deporte y Entrenador Profesional de Futsal Nivel 3. Visita la sección "Sobre mí"para saber más. ¿Quieres una consulta personalizada? ¡Contacta conmigo en https://ivanpico.es/!

34 Comentarios

Click aquí para dejar un comentario

  • Yo se lo acabo de decir y me muero de pena… él no sospechaba nada pero en el cole han ido ya los amigos diciéndolo y me ha pedido que le dijera la verdad… yo creo que por si mismo hubiera aguantado un año mas

    • Hola Laura.
      Para crear confianza en los niños es fundamental que se les cuente la verdad. Has hecho lo correcto. La ilusión o la perderá porque sabe que es una fecha en la que recibirá regalos. De hecho, saber que proceden de alguien que te quiere de verdad es mucho más gratificante 🙂

      Un saludo

  • Hola. Me ha servido mucho este articulo. Tengo un niño de 9 años que cree en Papa Noel nunca me ha cuestionado nada. Pero creo que ya está en edad de saber que no es cierto. quiero decirselo antes que se entere por algún amigo y piense que le hemos mentido por mucho tiempo. La idea de la carta me parece genial. Pero aún no me siento fuerte de decirselo.

    • Hola Sandra.
      Es un momento en el que parece que se rompe la magia, pero los niños son más inteligentes de lo que a veces pensamos y nos llevamos “sorpresas”. En muchas ocasiones la ilusión es más de los padres que de los propios niños. Contar la verdad, siempre es la mejor elección para generar confianza en los niños con sus padres.

      Me alegra saber que te ha ayudado el artículo 🙂

      Un saludo,

      Iván Pico
      Psicólogo
      Lugo

  • Hola Ivan, muy interesante tu articulo, mi hijo tiene 8 años y ya los amigos del cole se lo estan contando, ¿crees que ahora es un buen momento, justo antes de las fiestas? Ya nos ha pillado con los libros de las jugueterias y esta mosqueado. Gracias de antemano

    • ¡Hola Carmen María!
      Gracias por tus palabras.
      A los 8 años es cuando se empieza se empieza a desarrollar el pensamiento abstracto pero no todos los niños evolucionan igual con lo cual a esa edad, como bien dices, algunos niños ya som capaces de entenderlo y genera estas situaciones.
      Lo mejor siempre es no mentir a los niños para crear una confianza paterno-filial apropiada. Son más inteligentes de lo que a veces creemos.
      Lo ideal, si tiene el concepto de Papa Noel muy asimilado, es decírselo con bastante anterioridad al día de la ilusión ficticia (navidad, reyes) ya que cada día que pase más cercano más desilusión será (en caso de esa reacción) pero el refuerzo que supone todo lo que envuelve la navidad (decoración, juguetes, papas noeles por la calle, publicidad…)

      Ser naturales y contarlo de forma creativa ayudará a dar ese paso.

      Espero haberte ayudado 🙂

      Un saludo,

      Iván Pico.
      Psicólogo
      Lugo, Galicia, España.

  • Me ha encantado la idea de la carta. La pondré en práctica con mi hija de 10 años. A mi hija mayor le monté en casa una yincana y a través de las diferentes pruebas se fue acercando y descubrió el tesoro definitivo donde nos confesábamos sus “reyes magos”. Reaccionó bien y no lo recuerda traumático. Fue también a la edad de 10 años. Gracias, un saludo.

    • ¡Hola Laura! Lo más importante es generar confianza y lo que puede llegar a ser complicado puede ser una buena fórmula para mejorar el vínculo con los hijos 🙂
      Me alegra saber que te ha servido de ayuda.

      Un saludo,
      Iván Pico
      Psicólogo
      Lugo

      • En el fondo se trata de eso, de darle la máxima naturalidad posible. El problema es cuando una creencia está muy asentada en nuestro conocimiento como una verdad absoluta. Como ejemplo, si a un creyente en una religión le explicas que no hay evidencias de que dios exista es más que probable que te diga que no tienes razón porque para él sí existe. Partir de la veracidad es lo que creará una mayor relación de confianza.

        Gracias por el aporte.

  • Hola Iván. gracias por tu preocupación por nosotros para tocar este tema tan infantil, pero a la vez tan importante para todos.
    Nosotros tenemos tres hijos, y como todo padre, desea ver a sus hijos felices. En lo personal he hecho verdaderas operaciones militares para que ellos siempre crean que es Santa quien les ha dejado los regalos. Lo hemos hecho tan pero tan bien, que ahora no sabemos cómo decirles que es solo una fantasía.
    Nuestro hijo mayor, este año cumplió 15 años… allá por Febrero le dijimos la verdad… hace poco me contó que después de que se lo dijimos, se fue a su cuarto a llorar, pero como bien dices en tu análisis de la personalidad, ahora ya lo superó.
    La segunda es una niña de 14 años, quien aún pelea con sus amigas de que Santa existe. Nos da mucha pena. Dijimos que este año antes de diciembre le diríamos la verdad.. pero se nos pasó el tiempo y como bien dices, “no hay que decírselos en diciembre”… deberemos esperar hasta febrero o marzo del próximo año… Ella es de carácter fuerte, seria, equilibrada e inteligente, a pesar de esto, como te repito, lo hemos hecho tan bien,. que aun a esta edad tiene una fe férrea. Se que nos hemos pasado mucho del tiempo, 14 años y tu recomiendas decirselos a los 11… el próximo año, con total seguridad, se lo diremos porque no podemos permitir que se burlen de ella en la escuela… debemos hacerlo.. danos una idea por favor.
    La tercera es una niña de 7 años… ella aun está en edad de creerlo. Sus hermanos nos ayudarán a mantener la ilusión.
    A veces haces las cosas tan bien, que luego no sabes cómo deshacerlas jejejejeje…

    • Hola Roberto.

      Gracias por el comentario y las palabras. Como bien dices, con esa edad ya deberían conocer la verdad. De hecho, tienen muy fácil el acceso a la información y su capacidad de razonamiento lógico ya está plenamente desarrollada ya que ya están entrando en la edad adulta y más aún tratándose de una chica. Es raro que no se hayan ya algunas preguntas por la situación tan extraña que conlleva que aparezcan regalos “de la nada”. Al tener una niña pequeña que todavía está en la edad de esa fantasía probad a reforzar ese momento con la confianza que genera compartir un secreto para que no lo sepa la más pequeña. A partir de ahí mantendrá la ilusión pero desde otra perspectiva: la de preparar los regalos.
      Decírselo mediante una carta como la del ejemplo del artículo es buena idea, pero al tratarse de una persona más desarrollada podéis optar por una conversación más de adultos haciéndole algunas preguntas al respecto por si ella misma se da cuenta de la situación. Lo más importante es que no sienta que se le ha mentido y que ha sido por esa “ilusión compartida” de la navidad, como parte de vuestro afecto hacia ella y hacia vuestra familia.

      Espero que os sirva de ayuda 🙂

      Un saludo.

  • Hola Iván, me ha gustado mucho tu carta.
    Hace tiempo que buscaba cómo decírselo a mi hijo pero siempre encontraba la misma historia que perpetuaba los reyes magos que hacían el encargo a los papás y no me parecía adecuada.
    Él lo ha creído hasta ahora ya que estamos en un pueblo pequeño y los reyes vienen a casa en persona a traer los regalos casa por casa.
    Este año, aunque no pregunta nada, sí está investigador sobre el tema, supongo que debido a comentarios de amigos y ya toca que lo sepa, pero me ha pillado el toro.
    Ahora tengo la carta ideal pero recomiendas no hacérsela llegar en estas fechas (temo la vuelta al cole ya que tiene once años). Bueno, pensaba hacerlo ya, pero esperaré unas semanas pues, a ver qué tal va..
    ¡Gracias!

    • ¡Hola Eva! Me alegra saber que el artículo te haya ayudado a comprender la situación.

      Además, tenemos que pensar que vivimos en una sociedad del acceso a la información y que es muy fácil para ellos encontrar respuestas a sus “¿por qué?”, cada vez con una edad más temprana. Te lo digo, porque a raíz de este artículo he llegado recibir algún mensaje de niños a través de internet diciéndome que era mentira, que los Reyes sí existían… Por este motivo, es conveniente esa educación a tiempo.

      Un saludo,
      Iván Pico

    • Bueno no te preocupes ha mi tambien me la han arruinado contal solo 10 años que tengo pero es la verdad igualmente lo irias ha saber de mayor.El miedo es como decirselo y ya este año que vengan los reyes bueno mejor dicho los padres se lo diré.

  • Hola me encanto lo de la carta es que mi hijo ya tiene 9 años, y es re inocente ya que no tiene muchos amigos, solo sus compañeros de clases y quiero decirle antes que se lo digan ellos, y buscaba la forma y me encantó lo de la carta y lo voy hacer gracias a él Hasta yo creo en ellos es hermosa la etapa de creer gracias X ayudarnos.

  • Hola.
    Me parece muy interesante el artículo, pero tengo una duda. Deben saber que la carta la hemos escrito nosotros ¿no? Seguro que mi hija me pregunta si se la he mandado yo… Y no me gustaría mentirle ahí.

    • Hola Beatriz.
      Gracias por tu comentario. Sí, estás en lo cierto. Se trata de expresar la realidad a los niños/as de una manera que sea entendible para ellos sin cortar parte de la magia de la navidad que tanto les ilusiona. Por ello, en la carta se debe hacer entender que la carta fue escrita por vosotros o por la persona que consideréis, podría ser otro hermano, los abuelos, etc. Aunque en un primer momento pueda parecer que es escrita por el propio Papa Noel o los Reyes Magos, el texto debe dejar claro que la realidad es que los que están detrás de esas cartas que tanto envían ellos como la que están recibiendo son de la mano de sus familiares o de las personas que los quieren de verdad. Debemos entender que los regalos tienen un valor emocional mucho mayor que el valor material, y que saber que los regalos son dados por las personas que se quieren tiene un efecto mucho mayor a la larga que si son entregados por personas irreale, si bien en un primer momento hace ilusión. Pero, la ilusión tiene muchas formas y más cuando hablamos de niños pequeños.
      Espero haberte ayudado y que te sirva esta información para que sigáis creciendo en vuestra relación emocional con vuestra hija. Seguro que le encanta 🙂

      Un saludo,

      Iván Pico
      Psicólogo

  • Hola Ivan me ha gustado mucho el artículo.Yo tengo un niño de 9 años al que le acabo de decir que no existe el raton perez y se lo ha tomado fatal. No tengo ni idea de cómo decirle lo de los reyes magos ya que con el raton se a puesto a llorar y a decir que le mentí y que si algún día tiene hijos nunca les dirá lo del raton para no mentirles.que hago?

    • Hola Tania. Gracias por tu mensaje.
      La sinceridad es la clave dentro de establecer una buena relación parento-filial. El caso de la rabieta y enfado de tu hijo con lo del Ratoncito Pérez es un ejemplo de ello. Realmente, las personas valoramos mucho más un regalo de una persona que nos quiere de verdad que la de un objeto inanimado. Es algo que se ha consagrado de manera cultural, pero es evidente que el apego y afecto propio es mejor y realmente no elimina para nada la ilusión de los pequeños, pongamos por ejemplo la ilusión por los regalos de su cumpleaños que sabe de quién son y los disfruta igual. Cuando crecen normalmente acaban por entenderlo todo sin problemas, por lo que tampoco te preocupes por ello.

      En el caso de los Reyes Magos, en el artículo propongo para estos casos hacerlo a través de una carta, que a modo de cuento adaptado a la edad, le haga entender la situación un poco mejor. De todas formas, lo mejor siempre será decirlo abiertamente y explicando la situación por la que se festejan los Reyes Magos de esa manera y el motivo y causa de haberlo mantenido en secreto. Aunque se pueda enfadar, es en un principio porque los niños a esas edades todavía no tienen las habilidades emocionales suficientemente desarrolladas y las expresan de manera diferente a un adulto o incontrolada. Eso no quiere decir que entiendan las cosas, son capaces y más listos de lo que creemos 🙂

      No te preocupes, afronta la situación y puedes incluso ponerle el ejemplo del Ratoncito Pérez y aprovechar para “disculparte” de esa pequeña mentira que se hace con tan buena fe.

      ¡Suerte!

      Un saludo,

      Iván Pico

      • Hola ivan mi hijo cumple 6 años en febrero y yo quisiera contarle ahora la verdad y que sepa q es un secreto y que el tmb debe guardarlo. Te parece pronto? A mi no me animan mucho las fiestas de fin de año, considero que en mi pais hay mucha desigualdad y para muchos niños son epocas muy tristes y es injusto. Prefiero que mi hijo crezca desapegado a lo material.

        • Hola Milagros.

          Gracias por tu comentario. Cada caso es diferente y realmente no habría una edad concreta ya que, desde mi punto de vista y opinión personal, todo lo que sea encubrir una mentira no favorecerá la confianza posterior. Ahora bien, cuando una creencia ya está arraigada con anterioridad es más fácil desvelarlo sin conflicto cuando el desarrollo emocional está algo más madurado. Pero, no va a pasar más allá de una rabieta y creo que incluso pasar ese trago puede a la larga ser más beneficioso en general porque los niños son más listos de lo que creemos y se les deben contar las cosas como son, adaptadas a su lenguaje.

          El problema es más bien cultural después ya que el niño si lo sabe a esa edad será más probable que se lo cuente a otros niños y eso podría acarrear algún tipo de conflicto menor

          Suerte con tu decisión, será la correcta.

          Espero haberte ayudado.

          Un saludo,

          • Hola Ivan,
            Yo soy un niño de 12 años recien cumplidos hoy mismo yo empezaba a tener un poco de sospechas con personas de mi clase. Llegado el punto que lo tuve que buscar en Google y acabe aqui yo sinceramente me lo he tomado a pecho derecho pero algo me ha dolido.
            Ahora mi problema es que mi mejor amigo tiene 16 y sigue creyendo le mandaria esta website a sus padres pero me da verguenza que sepan que se que existen nuestros padres son muy amigos y el año pasado nos contaron lo de el ratoncito juntos yo me lo tome bien pero el se quedo llorando 1 mes entero!
            Se que para el es mas importante los reyes osea que si se puso asi imaginate quiero que hagan tu tecnica y mandarle esto a mis padres para que se lo mande a ellos pero no quiero que mis padres sepan que yo lo se me vendria muy bien tu ayuda porfavor
            Ignacio

      • Hola desde México. Mi hijo tiene 12 años y su fe sigue en Reyes sigue cabal. Mucho ha ayudado sus amigos sean como el y que las clases sean no presenciales en mi país, pero mi hijo sufrió burlas por qué ante agresiones o juegos bruscos de estremecía o lloraba, no es la.forma en que nos conducimos en la familia asi que esas actitudes lo estremecía, no quisiera pasará por algo así nuevamente, por no hablar con el a tiempo. Te agradezco tus palabras, me siento con nostalgia pero segura, ha sido un año difícil y esto me estaba iniciando a preocupar. Solo no sé si decirselo el día esperado o unos cuantos días después.

        • Hola Concepción.

          Gracias por el comentario y la visita a la web. Espero te haya ayudado.

          En cuanto contarlo, quizás el mejor momento es pasado un tiempo de estas fechas, aunque con esa edad no debería ser demasiado perturbador.

          Un saludo.

  • Buenas tardes. El artículo trata de cómo decirles a los niños que en realidad Santa Claus, los reyes magos y demás no existen. Ahora… ¿Cómo le decimos a los padres que ya sabemos la verdad?

    Tengo 14 años y he estado incómodo 5 navidades porque tengo que fingir que me sorprende mucho y que no lo sé. Veo a mis papás llenos de ilusión y alegría cada año y me cuesta trabajo decirles la verdad; me da tristeza que las festividades cambien drásticamente. No sé que pueda hacer en éste caso.

    Saludos.

    • ¡Hola! Muchas gracias por tu comentario.
      En tu caso podríamos aplicar una situación similar, pero a la inversa. Es decir, de nada sirve mantener una ilusión basada en algo falso. También sería jugar con las emociones de los demás. Si tus padres disfrutan de esa situación y de la ilusión de regalar en navidades deberían seguir manteniéndola igualmente, como pasa con lo festejos de cumpleaños. Lo único que cambia es saber quién es el que te está ofreciendo el regalo, y siempre es mucho mejor valorado si el regalo proviene de alguien a quien quieres que de una persona ajena. Puedes decírselo directamente o bien, si quieres hacer el momento más emotivo, hacer una carta de Papá Noel a ellos los padres explicando que su hijo ya sabe la verdad pero que si quieren mantener esa ilusión se puede hacer, pero con la verdad por delante.

      Disfruta de la familia, seguro que todo será menos traumático de lo que piensas, porque la situación en sí, no lo es.

      Gracias de nuevo.

      Un saludo!

      Iván Pico
      Psicólogo

  • Buenas noches. Mi caso es que mi madre quiere que creamos en esas ilusiones. Pero el problema es que somos demasiado mayores para eso (yo tengo 19 años y tengo dos hermanas de 12 y 13 años). Los tres ya sabemos la realidad, pero mi madre quiere que sigamos creyendo en eso. Actualmente yo no tengo ningún pensamiento ni ilusiones infantiles. Puedo decir que mi madre “se quedó en el pasado”.
    Viendo la situación del otro lado, yo pienso que no es bueno que los niños tengan esa ilusión porque verán a los padres como unos mentirosos y sería la más grande decepción de su vida. Me refiero a que si yo algún día tengo hijos, lo mejor es nunca hacerles creer en un ser divino responsable de los regalos

Servicios de Psicología – ivanpico.es

Proyecto e3 – EducaEntrenaEmociona

La Librería de la Psicología

¿Dónde comprar los libros de psicología? Aquí: Grado Psicología (UNED) | Recomendados de Psicología | Todas las categorías | Colección general

Servicios de psicología y publicidad: info@psicopico.com