En el deporte y la educación la figura del entrenador o profesor tiene gran responsabilidad sobre el grado de motivación de sus deportistas o alumnos en la realización de las actividades propuestas.
>> Artículo relacionado: La atención y la concentración en el rendimiento deportivo.
Para definir motivación nos quedamos con la definición de Littman (1958) que la define como: “Proceso o condición que puede ser fisiológico o psicológico, innato o adquirido, interno o externo al organismo el cual determina o describe por qué, o respecto a qué, se inicia la conducta, se mantiene, se guía, se selecciona o finaliza; este fenómeno también se refiere al estado por el cual determinada conducta frecuentemente se logra o se desea; también se refiere al hecho de que un individuo aprenderá, recordará u olvidará cierto material de acuerdo con la importancia y el significado que el sujeto le dé a la situación”.
Dentro de esta existen dos tipos fundamentales:
Motivación extrínseca: esta se puede definir de una forma más conductista. La causa de la conducta procede del exterior, como puede ser un premio, una amenaza de castigo, etc.
Motivación intrínseca: es aquella que no tiene otro objetivo excepto el propio placer o interés personal en realizarla. Está promovida por necesidades psicológicas como la causación personal, la efectividad o la simple curiosidad. Surge espontáneamente.
>> Artículo relacionado: El orgasmo de ascender. Aspectos psicológicos y diferencias con mantener la categoría.
Nos centraremos en el post en definir algunas técnicas que todo educador puede utilizar para intentar incrementar la motivación.
Factores de aproximación de la motivación
- El educador debe de reforzar su propia filosofía de formación o de juego en el caso de los deportes colectivos.
- Estos métodos los ha de poner en acción, que los vean reflejados los jugadores o alumnos.
- Si no tiene éxito en su filosofía ha de ser crítico con ella y analizar las ventajas y desventajas de su uso.
- El educador-entrenador ha de estar hacer una valoración de como afecta a cada jugador su trabajo actual en motivación.
Formas de conseguir motivación
En educador ha de ser primeramente una persona sincera y entusiasta con lo que quiere transmitir a sus alumnos, y analizarlo siempre desde una meta común. Cuanta más variedad de técnicas utilicemos más motivaremos a los alumnos. Para ello podemos utilizar:
- Conversaciones, coloquios, reuniones y discusiones con el equipo, aula o grupo de trabajo.
- Diálogos individuales con los deportistas.
>> Artículo relacionado: Técnicas para no postergar (o procastinar) sin morir en el intento.
14 Técnicas para aumentar la motivación
1. Asegurarse de que todos los deportistas tienen oportunidad de experimentar éxito en ocasiones. Para ello los educadores y entrenadores deben diseñar actividades específicas para sus alumnos. No sirve de nada que siempre ganen los mismos, si hay jugadores de nivel inferior se ha de diseñar alguna tarea en la que sí destaquen o a la hora de hacer los grupos que sea equilibrados para que el éxito se reparta.
2. Incrementar la percepción de control de los deportistas haciéndoles partícipes del proceso de decisión y dándoles responsabilidades. Por ejemplo, eligiendo ellos un determinado sistema de juego o las jugadas de estrategia.
3. Utilizar los refuerzos positivos y aprobaciones siempre que sea posible. Para profundizar en este aspecto podéis ver el artículo sobre feedback.
4. Establecer objetivos alcanzables pero que representen un reto. De menos a más, pero teniendo en cuenta que los jugadores de nivel superior han de tener retos de mayor exigencia.
5. Variedad en el programa de entrenamiento. La monotonía cansa.
6. Facilitar la comunicación. Los jugadores y alumnos son personas y han de tener un medio de comunicación claro y conocido para poder expresar sus necesidades. Quizás ese día lo haya dejado la novia y no le apetezca entrenar.
7. Fomentar el sentido de orgullo en pertenecer al grupo. Si un niño se identifica con el grupo o aula le será más fácil emprender la actividad. El simple hecho de tener todos la misma camiseta para entrenar ya ayuda.
8. Establecer normas comunes de conducta. Todos los jugadores han de ser iguales ante las normas del grupo.
9. Valorar las contribuciones individuales. Si un jugadores está motivando a otros tenemos que reconocerlo, para que los demás copien su conducta.
10. Educar en el beneficio que genera la realización de la actividad física o educativa y sus valores y actitudes positivas.
11. Tener en cuenta los objetivos extradeportivos, como la puntualidad, disciplina, etc..
12. Utilizar técnicas de auto-registro para ver los progresos o bien evaluaciones. Evitar que sean discriminatorias para que los alumnos menos aventajados no se sientan desplazados del grupo pero sí con posibilidades de crecimiento.
13. Maximizar la influencia social, que los participantes interaccionen entre ellos organizando actividades lúdico-sociales. Incluso con familiares y amigos.
14. Proporcionar información de forma clara. Siempre. El educador es la fuente de información y ha de estar preparador y formado para poder contestar las dudas de sus alumnos, en caso de no saber la respuesta ofrecerse a ayudar a encontrarla.
Hoy dejamos las técnicas sugeridas en 14 en recuerdo a un motivador de equipos nato, como era el gran Johan Cruyff recientemente fallecido y que lucía el 14 en su dorsal como jugador.
La psicología deportiva y la figura del psicólogo deportivo es importante para poder adaptar las técnicas de forma más específica a la situación y necesidades concretas.
¿Sabes alguna técnica más?
>> Artículo relacionado: Goleadas en el deporte: cómo afectan a la motivación.
[:en]
In sports and education the figure of the coach or teacher he has great responsibility on the motivation of their athletes or students in carrying out the proposed activities.
To define motivation we stay with the definition of Littman (1958) defines it as: “The process or condition that may be physiological or psychological, innate or acquired, internal or external to the body which determines or describes why, or about what , behavior starts, it maintains, is guided, is selected or ends; this phenomenon also refers to the state by which certain behavior often is achieved or desired; also refers to the fact that an individual will learn, you will remember or forget certain material according to the importance and significance that the subject give to the situation. “
Within this there are two fundamental types:
Extrinsic motivation: this can be defined in a way behaviorist. The cause of the behavior comes from outside, such as a prize, a threat of punishment, etc.
Intrinsic motivation is one that has no other purpose except your own pleasure or personal interest in doing so. It is promoted by psychological needs such as personal causation, effectiveness or simple curiosity. Arises spontaneously.
We will focus on defining post some techniques that all teachers can use to try to increase motivation.
Factors approach of motivation:
The educator must strengthen its own training philosophy or play in the case of team sports.
These methods must put into action, that are reflected players or students.
If not successful in his philosophy is to be critical of it and analyze the advantages and disadvantages of their use.
The educator-trainer must be doing an assessment of how it affects each player in your current job motivation.
Ways to get motivation.
Educator must first be sincere and enthusiastic person what he wants to convey to his students, and always analyze it from a common goal. The more we use more variety of techniques to motivate students. For this we use:
- Conversations, discussions, meetings and discussions with the team, classroom or workgroup.
- Dialogues with individual athletes.
Techniques to increase motivation
1. Ensure that all athletes have the opportunity to experience success at times. To do educators and coaches should design specific activities for their students. It is no use to always win them, if there are lower level players has been to design a task in which I stand or when groups make it balanced so that success is dealt.
2. Increase the perception of control of athletes allowing them to participate in the decision process and giving them responsibilities. For example, they choosing a particular game system or strategy plays.
3. Use positive reinforcement and approvals whenever possible. To deepen this aspect you can see the article on feedback.
4. Set achievable goals but represent a challenge. From less to more, but considering that the top-level players have to be more demanding challenges.
5. Variety in the training program. The monotony tired.
6. Facilitate communication. Players and students are individuals and must have a means of communication clear and known to express their needs. Perhaps that day I have left the bride and not feel like training.
7. Encourage a sense of pride in belonging to the group. If a child is identified with the group or classroom will be easier to undertake the activity. The simple fact of having all the same shirt to train and help.
8. Establish common rules of conduct. All players must be equal before the group norms.
9. Evaluate individual contributions. If a player is motivating others we have to recognize, for others to copy their behavior.
10. Educate the profit generated by performing physical or educational activity and values and positive actitutudes.
11. Consider the extrasport targets, such as punctuality, discipline, etc ..
12. Use auto-registration techniques to see progress or evaluations. Avoid being discriminatory to less advantaged students do not feel displaced group but with growth potential.
13. Maximize social influence, participants interact including organizing recreational and social activities. Even with family and friends.
14. Provide information clearly. Always. The educator is the source of information and must be trainer and trained to answer questions from students, if they do not know the answer offered to help find her.
Today we leave the techniques suggested in memory 14 in a born motivator teams, as was the great Johan Cruyff recently deceased and who wore 14 on his back as a player.
Do you know any more technical?
[:gl]No deporte e a educación a figura do adestrador ou profesor ten gran responsabilidade sobre o grao de motivación dos seus deportistas ou alumnos na realización das actividades propostas.
Para definir motivación quedamos coa definición de Littman (1958) que a define como: “Proceso ou condición que pode ser fisiológico ou psicolóxico, innato ou adquirido, interno ou externo ao organismo o cal determina ou describe por que, ou respecto de que, iníciase a conduta, mantense, se guía, selecciónase ou finaliza; este fenómeno tamén se refire ao estado polo cal determinada conduta frecuentemente lógrase ou se desexa; tamén se refire ao feito de que un individuo aprenderá, lembrará ou esquecerá certo material de acordo coa importancia e o significado que o suxeito lle dea á situación?.
Dentro desta existen dous tipos fundamentais:
Motivación extrínseca: esta pódese definir dunha forma máis conductista. A causa da conduta procede do exterior, como pode ser un premio, unha ameaza de castigo, etc.
Motivación intrínseca: é aquela que non ten outro obxectivo excepto o propio pracer ou interese persoal en realizala. Está promovida por necesidades psicolóxicas como a causación persoal, a efectividade ou a simple curiosidade. Xorde espontaneamente.
Centrarémonos no post en definir algunhas técnicas que todo educador pode utilizar para tentar incrementar a motivación.
Factores de aproximación da motivación
O educador debe de reforzar a súa propia filosofía de formación ou de xogo no caso dos deportes colectivos.
Estes métodos haos de pór en acción, que os vexan reflectidos os xogadores ou alumnos.
Se non ten éxito na súa filosofía ha de ser crítico con ela e analizar as vantaxes e desvantaxes do seu uso.
O educador-adestrador ha de estar facer unha valoración de como afecta a cada xogador o seu traballo actual en motivación.
Formas de conseguir motivación
En educador ha de ser primeiramente unha persoa sincera e entusiasta co que quere transmitir aos seus alumnos, e analizalo sempre desde unha meta común. Canta máis variedade de técnicas utilicemos máis motivaremos aos alumnos. Para iso podemos utilizar:
- Conversacións, coloquios, reunións e discusións co equipo, aula ou grupo de traballo.
- Diálogos individuais cos deportistas.
14 Técnicas para aumentar a motivación
1. Asegurarse de que todos os deportistas teñen oportunidade de experimentar éxito en ocasións. Para iso os educadores e adestradores deben deseñar actividades específicas para os seus alumnos. Non serve de nada que sempre gañen os mesmos, se hai xogadores de nivel inferior hase de deseñar algunha tarefa na que si destaquen ou á hora de facer os grupos que sexa equilibrados para que o éxito repártase.
2. Incrementar a percepción de control dos deportistas facéndolles partícipes do proceso de decisión e dándolles responsabilidades. Por exemplo, elixindo eles un determinado sistema de xogo ou as xogadas de estratexia.
3. Utilizar os reforzos positivos e aprobacións sempre que sexa posible. Para profundar neste aspecto podedes ver o artigo sobre feedback.
4. Establecer obxectivos alcanzables pero que representen un reto. De menos a máis, pero tendo en conta que os xogadores de nivel superior han de ter retos de maior esixencia.
5. Variedade no programa de adestramento. A monotonía cansa.
6. Facilitar a comunicación. Os xogadores e alumnos son persoas e han de ter un medio de comunicación claro e coñecido para poder expresar as súas necesidades. Quizais ese día deixouno a noiva e non lle apeteza adestrar.
7. Fomentar o sentido de orgullo en pertencer ao grupo. Se un neno identifícase co grupo ou aula seralle máis fácil emprender a actividade. O simple feito de ter todos a mesma camiseta para adestrar xa axuda.
8. Establecer normas comúns de conduta. Todos os xogadores han de ser iguais ante as normas do grupo.
9. Valorar as contribucións individuais. Se uns xogadores está a motivar a outros temos que recoñecelo, para que os demais copien a súa conduta.
10. Educar no beneficio que xera a realización da actividade física ou educativa e os seus valores e actitutudes positivas.
11. Ter en conta os obxectivos extradeportivos, como a puntualidade, disciplina, etc..
12. Utilizar técnicas de auto-rexistro para ver os progresos ou ben avaliacións. Evitar que sexan discriminatorias para que os alumnos menos avantaxados non sentan desprazados do grupo pero si con posibilidades de crecemento.
13. Maximizar a influencia social, que os participantes interaccionen entre eles organizando actividades lúdico-sociais. Mesmo con familiares e amigos.
14. Proporcionar información de forma clara. Sempre. O educador é a fonte de información e ha de estar preparador e formado para poder contestar as dúbidas dos seus alumnos, en caso de non saber a resposta ofrecerse a axudar a atopala.
Hoxe deixamos as técnicas suxeridas en 14 en recordo a un motivador de equipos nato, como era o gran Johan Cruyff recentemente falecido e que lucía o 14 no seu dorsal como xogador.
Sabes algunha técnica máis?
[:]




Añadir Comentario