Hipnosis y ciencia
Sin embargo, existe un gran acercamiento científico a su uso como parte de las terapias cognitivo conductuales actuales demostrándose que la hipnoterapia es una buena herramienta para la resolución de problemas a través de las experiencias de sugestión. Obviamente, todo dependerá del profesional que la guía y de la buena predisposición de la persona hipnotizada.
El fenómeno de la hipnosis comenzó a tener mayor aceptación desde la llamada Escuela de Nancy cuyo mayor representante es el neurólogo Hippolyte Bernheim (1840-1919). Para este autor la hipnosis se basa en la sugestión, es decir, la predisposición a aceptar una idea (sugestión) y transformarla en un acto. Esta posición contrastaba con la de la escuela competidora en su momento, la Escuela de la Salpêtrière en torno a Charcot, que promulgaba una concepción de la hipnosis como un fenómeno físico, al margen de la sugestión y la imaginación, y cualitativamente diferente a otros estados.
Hipnosis moderna
Esta nueva postura de la Escuela de Nancy ha permitido la aproximación científica a la hipnosis y, por tanto, su inclusión en la Terapia Cognitivo Conductual; de esta forma, se ha logrado la desmitificación de ella al eliminar las connotaciones ocultistas, conceptuando la hipnosis como un fenómeno dentro de las experiencias de sugestión.
Desde aquellos años este método terapéutico, ya que no es una terapia en sí, sino una herramienta a utilizar durante el proceso ha ido evolucionando hasta puntos de que puede llegar a realizarse hipnosis online con excelentes resultados. De hecho, los autores más recientes como Capafons (2001) entienden todo proceso de hipnosis como auto-hipnosis, por lo que se pude llegar de forma autónoma con un buen entrenamiento previo a cargo de un profesional.
Una de las definiciones más recientes de hipnosis es la que recoge Vallejo (1993) que la define como un estado subjetivo que implica alteraciones perceptivas, siendo esas alteraciones suscitadas por sugestiones. Las sugestiones son aquellas situaciones estimulares que implican una demanda en el individuo, entendiendo esta sugestibilidad como un rasgo que caracteriza la capacidad o tendencia de cada persona a aceptar esas sugestiones.
En esta hipnosis moderna, el proceso se realiza mediante una imaginación controlada, lo cual es una habilidad que poseen todas las personas, por lo que todo el mundo puede ser sugestionado, aunque sea en diferentes grados o intensidades.
Tipos de hipnosis
Existen diferentes tipos de clasificaciones, pero la más popular es la que diferencia entre hipnosis clásica que utiliza un método más directo y autoritario de sugestión y la moderna que utiliza para este mismo fin una fórmula más indirecta con la utilización de metáforas que la convierten en un estilo más permisivo. Este último método se ha demostrado que es menos arriesgado y más accesible para la mayoría de las personas, puesto que en caso de no llegar a reaccionar a esas sensaciones sugeridas no se sienten tan frustradas por el hecho de no conseguirlo ya que no tienen un impacto directo sobre ellas ya que se perciben como hechos más externos.
Si bien, en determinados momentos del proceso puede ser bien aceptado un método algo más directo para guiar al cliente. El principal autor de este estilo moderno de hipnosis de Milto Erikcson y sus discípulos que se han convertido en la referencia mundial en el mundo de la hipnosis.
Fases de una sesión de hipnoterapia
Las sesiones suelen tener tres/cuatro partes diferenciadas:
- Inducción. Proceso por el cual se produce la relajación, el clima de confianza y el rapport terapéutico. Es fundamental para conseguir los objetivos.
- Profundización. Es el momento en el que se logra ese estado de tranquilidad para poder manifestar las sensaciones y el terapeuta inicia una cuenta atrás para que la persona inicie el proceso de imaginación.
- Terapia. Es la parte donde se inducen las sugestiones a la persona.
- Charla final. Breve diálogo sobre cómo se ha dado la sesión y las experiencias sugeridas y repaso de los objetivos generales.
Momentos hipnóticos de nuestro día a día
Como decíamos al principio, la hipnosis está llena de mitos y falsas creencias. Para lograr desmitificar el proceso es fundamental explicarle a la persona que lo que van a experimentar durante la hipnosis no deja de ser un momento similar a otros estados de trance de sus vidas diarias, aunque no nos demos cuenta de manera consciente de ellas.
Por ejemplo, las personas solemos perder la noción del tiempo cuando estamos disfrutando de una tarea o nos encontramos en estado de flow, o cuando estamos escuchando música o vemos una buena película. El hecho de estar absorto de la realidad que nos rodea es más común de lo que la gente piensa.
A veces, una conversación puede parecernos que dura horas y en otras ocasiones minutos o realizamos tareas sin saber por qué lo hacemos: ¿has ido alguna vez a la nevera y no sabes a qué ibas? Seguro que sí. Eso sin mencionar los cientos de sugestiones a las que estamos condicionados sin darnos cuenta de ellas, y esta es una de las fórmulas preferidas por ejemplo de las personas que se dedican a los espectáculos de ilusionismo, por ejemplo. No es magia, es comportamiento humano sugestionado por nuestro cerebro.
Esta herramienta utiliza esos momentos para sugerir a las personas experiencias y crear un aprendizaje consciente con esa ayuda de cara a la consecución de sus objetivos o afrontamiento de un determinado problema o conflicto personal.
Todos nos hemos quedado hipnotizados por alguna situación alguna vez, ¿por qué no utilizar ese momento mental a nuestro favor?[:en]In the world of psychological therapy, it is very common to hear the use of hypnosis as a tool widely used by psychologists or psychoanalysts, but it has always generated some concern and has been surrounded by false beliefs about its forms of use and effectiveness.
Hypnosis and science
However, there is a great scientific approach to its use as part of current cognitive behavioral therapies, showing that hypnotherapy is a good tool for solving problems through the experiences of suggestion. Obviously, everything will depend on the professional who guides it and the good predisposition of the hypnotized person.
The phenomenon of hypnosis began to have greater acceptance from the so-called Nancy School, whose main representative is the neurologist Hippolyte Bernheim (1840-1919). For this author, hypnosis is based on suggestion, that is, the predisposition to accept an idea (suggestion) and transform it into an act. This position was in contrast to that of the competing school at the time, the Ecole de la Salpêtrière around Charcot, which promoted a conception of hypnosis as a physical phenomenon, apart from suggestion and imagination, and qualitatively different from other states. .
Modern hypnosis
This new position of the School of Nancy has allowed the scientific approach to hypnosis and, therefore, its inclusion in Cognitive Behavioral Therapy ; In this way, it has been demystified by eliminating occult connotations, conceptualizing hypnosis as a phenomenon within the experiences of suggestion.
Since those years, this therapeutic method, since it is not a therapy in itself, but a tool to be used during the process, has evolved to the point where online hypnosis can be performed with excellent results. In fact, the most recent authors such as Capafons (2001) understand every hypnosis process as self-hypnosis, so it can be arrived at autonomously with a good prior training by a professional.
One of the most recent definitions of hypnosis is the one collected by Vallejo (1993), which defines it as a subjective state that involves perceptual alterations, these alterations being provoked by suggestions. Suggestions are those stimulating situations that imply a demand on the individual, understanding this suggestibility as a feature that characterizes the capacity or tendency of each person to accept those suggestions.
In this modern hypnosis, the process is carried out through a controlled imagination , which is a skill that all people have, so that everyone can be suggested, even in different degrees or intensities.
Types of hypnosis
There are different types of classifications, but the most popular is the one that differentiates between classical hypnosis that uses a more direct and authoritative method of suggestion and the modern one that uses a more indirect formula for this same purpose with the use of metaphors that make it a more permissive style. This last method has been shown to be less risky and more accessible for most people, since if they do not react to those suggested sensations they do not feel so frustrated by the fact that they do not have an impact. direct on them since they are perceived as more external facts.
However, at certain times in the process, a somewhat more direct method of guiding the client may be well accepted. The main author of this modern style of hypnosis by Milto Erikcson and his disciples who have become the world reference in the world of hypnosis.
Phases of a hypnosis session
Sessions usually have three / four different parts:
- Induction. Process by which relaxation, a climate of trust and therapeutic rapport are produced . It is essential to achieve the objectives.
- Deepening. It is the moment in which that state of tranquility is achieved to be able to manifest the sensations and the therapist begins a countdown so that the person begins the process of imagination.
- Therapy. It is the part where suggestions are induced to the person.
- Final talk. Brief dialogue on how the session was carried out and the experiences suggested and review of the general objectives.
Hypnotic moments of our day to day
As we said at the beginning, hypnosis is full of myths and false beliefs. In order to demystify the process, it is essential to explain to the person that what they are going to experience during hypnosis is still a moment similar to other trance states in their daily lives, even if we are not consciously aware of them.
For example, people often lose track of time when we are enjoying a task or are in a state of flow , or when we are listening to music or watching a good movie. Being absorbed in the reality around us is more common than people think.
Sometimes a conversation can seem like it lasts hours and at other times minutes or we carry out tasks without knowing why we are doing it: have you ever gone to the fridge and you don’t know what you were going for? For sure YES. Not to mention the hundreds of suggestions to which we are conditioned without realizing them, and this is one of the preferred formulas, for example, of people who are dedicated to illusionism shows, for example. It is not magic, it is human behavior suggested by our brain.
This tool uses these moments to suggest experiences to people and create conscious learning with this help in order to achieve their goals or face a certain problem or personal conflict.
We have all been hypnotized by some situation at some time, why not use that mental moment to our advantage?
[:gl]No mundo da psicoterapia é moi común escoitar o uso da hipnose como ferramenta moi empregada por psicólogos ou psicanalistas, pero sempre xerou certa preocupación e estivo rodeada de falsas crenzas sobre as súas formas de uso e eficacia.
Hipnose e ciencia
Non obstante, existe unha gran aproximación científica ao seu uso como parte das actuais terapias cognitivo-conductuais, demostrando que a hipnoterapia é unha boa ferramenta para resolver problemas a través das experiencias da suxestión. Evidentemente, todo dependerá do profesional que o guíe e da boa predisposición do hipnotizado.
O fenómeno da hipnose comezou a ter unha maior aceptación dende a chamada Escola de Nancy, cuxo principal representante é o neurólogo Hippolyte Bernheim (1840-1919). Para este autor a hipnose baséase na suxestión, é dicir, na predisposición a aceptar unha idea (suxestión) e transformala nun acto. Esta posición contrastaba coa da escola competidora da época, a Ecole de la Salpêtrière arredor de Charcot, que promulgaba unha concepción da hipnose como un fenómeno físico, á marxe da suxestión e da imaxinación, e cualitativamente diferente doutros estados.
Hipnose moderna
Esta nova posición da Escola de Nancy permitiu o achegamento científico á hipnose e, polo tanto, a súa inclusión na Terapia Cognitivo Conductual ; Deste xeito, desmitificouse eliminando as connotacións ocultas, conceptualizando a hipnose como un fenómeno dentro das experiencias da suxestión.
Dende aqueles anos, este método terapéutico, xa que non é unha terapia en si mesma, senón unha ferramenta a empregar durante o proceso, evolucionou ata o punto de que se pode realizar hipnose en liña con excelentes resultados. De feito, os autores máis recentes como Capafons (2001) entenden todo proceso de hipnose como autohipnose, polo que se pode chegar de forma autónoma cunha boa formación previa por parte dun profesional.
Unha das definicións máis recentes da hipnose é a recollida por Vallejo (1993), que a define como un estado subxectivo que implica alteracións perceptivas, sendo estas alteracións provocadas por suxestións. As suxestións son aquelas situacións estimulantes que implican unha esixencia para o individuo, entendendo esta suxestibilidade como un trazo que caracteriza a capacidade ou tendencia de cada persoa para aceptar esas suxestións.
Nesta hipnose moderna, o proceso realízase a través dunha imaxinación controlada , que é unha habilidade que teñen todas as persoas, para que todos poidan ser suxeridos, incluso en diferentes graos ou intensidades.
Tipos de hipnose
Existen distintos tipos de clasificacións, pero a máis popular é a que diferencia entre a hipnose clásica que utiliza un método de suxestión máis directo e autorizado e a moderna que utiliza unha fórmula máis indirecta para este mesmo propósito co uso de metáforas que fan é un estilo máis permisivo. Este último método demostrou ser menos arriscado e máis accesible para a maioría da xente, xa que se non reaccionan a esas sensacións suxeridas non se senten tan frustrados polo feito de que non teñan un impacto directo nelas xa que son percibidos como feitos máis externos.
Non obstante, en determinados momentos do proceso, un método algo máis directo de guiar ao cliente pode ser ben aceptado. O autor principal deste estilo moderno de hipnose de Milto Erikcson e os seus discípulos que se converteron na referencia mundial no mundo da hipnose.
Fases dunha sesión de hipnose
As sesións adoitan ter tres/catro partes diferentes:
- Indución. Proceso polo cal se produce relaxación, clima de confianza e relación terapéutica. É fundamental para acadar os obxectivos.
- Afondamento. É o momento no que se consegue ese estado de tranquilidade para poder manifestar as sensacións e o terapeuta inicia unha conta atrás para que a persoa inicie o proceso da imaxinación.
- Terapia. É a parte onde se inducen suxestións á persoa.
- Charla final. Breve diálogo sobre como se desenvolveu a sesión e as experiencias propostas e repaso dos obxectivos xerais.
Momentos hipnóticos do noso día a día
Como dixemos ao principio, a hipnose está chea de mitos e falsas crenzas. Para desmitificar o proceso é fundamental explicarlle á persoa que o que vai experimentar durante a hipnose non deixa de ser un momento semellante a outros estados de transo da súa vida cotiá, aínda que non sexamos conscientes deles.
Por exemplo, a xente adoita perder a noción do tempo cando estamos a gozar dunha tarefa ou estamos nun estado de fluxo , ou cando estamos escoitando música ou vendo unha boa película. Estar absorbido pola realidade que nos rodea é máis común do que a xente pensa.
Ás veces unha conversa pode parecer que dura horas e outras minutos ou que realizamos tarefas sen saber por que a facemos: algunha vez fuches á neveira e non sabes a que ibas? Seguro que si. Sen esquecer os centos de suxestións ás que nos condicionan sen darnos conta, e esta é unha das fórmulas preferidas, por exemplo, das persoas que se dedican aos espectáculos de ilusionismo, por exemplo. Non é maxia, é comportamento humano suxerido polo noso cerebro.
Esta ferramenta aproveita estes momentos para suxerir experiencias ás persoas e crear unha aprendizaxe consciente con esta axuda co fin de acadar os seus obxectivos ou afrontar un determinado problema ou conflito persoal.
Todos fomos hipnotizados por algunha situación nalgún momento, por que non aproveitar ese momento mental ao noso proveito?
[:]





Añadir Comentario