Deporte

[:es]Psicología de la lesión deportiva: variables y fases fundamentales[:en]Psychology of sports injury: variables and fundamental phases[:gl]Psicoloxía da lesión deportiva: variables e fases fundamentais[:]

[:es]Las lesiones deportivas forman parte de la práctica deportiva porque pocas son las personas que realizan deporte y no han estado lesionados en algún momento, de menor o mayor gravedad. Desde pequeñas molestias hasta lesiones mayores que exigen la visita al traumatólogo especialista en rodilla tras sufrir una rotura de ligamento cruzado o similar. La psicología deportiva cobra una gran importancia cuando se dan estas situaciones no deseadas por ningún deportista.

Los deportistas, sobre todo en aquellos casos en los que el deporte forma parte de su vida diaria o incluso laboral para el caso de los profesionales, que viven una situación muy estresante cuando caen lesionados. La manera de afrontar una lesión va a depender en gran parte de las características de la personalidad del deportista lesionado. En el caso de los deportistas profesionales la presión incluso se ve aumentada cuando transciende de forma mediática ya que incluso se ven obligados a tener que dar explicaciones públicas sobre su lesión y la repercusión profesional que puede tener. Para el caso de los deportistas amateurs la presión se lleva a otros terrenos, como el económico, ya que puede tener repercusión en sus trabajos fuera del deporte o el precio que tiene una operación de meniscos, por ejemplo.

Variables psicológicas para afrontar una lesión

Las variables psicológicas principales para saber manejar estas lesiones se derivan en su mayoría de una inteligencia emocional alta para poder gestionar el conflicto sin generar otros. Por eso, la automotivación personal, el manejo del estrés, la toleración a la frustración, la autoconfianza o autoestima personal o la capacidad de resiliencia juegan un papel fundamental para lidiar con estas situaciones. De ahí que el trabajo psicológico con los deportistas deba estar incluido dentro de todas las programaciones deportivas para prevenir y estar preparado cuando se produzca la lesión.

Etapas psicológicas de la lesión deportiva.

La lesión deportiva sigue un patrón de afrontamiento muy similar al que sucede en las etapas de duelo convencionales. Existe un modelo muy extendido en la práctica deportiva que consta de 5 etapas secuenciales que de una forma u otra justifican las reacciones del deportista con su situación (Gordon,1986; Gordon, Millios y Grove, 1991; Hodge y McNair, 1990):

  • Negación. En esta primera etapa no se acepta la lesión, el deportista todavía se encuentra en fase de shock tras caer lesionado. Todavía no se lo cree por lo que suele darle menos importancia de la que realmente puede tener.
  • Cólera. El deportista entra en la realidad con lo que le sucede, conoce los plazos de recuperación y comienza a sentirse frustrado por lo sucedido, hasta enfadado consigo mismo o intentando culpar a terceras personas o a uno mismo de su lesión.
  • Negociación. Se comienza a afrontar la realidad intentado racionalizarla y darle sentido. Empieza a planificar como salir de la lesión y retornar a la práctica deportiva. Empieza a analizar cómo poder prevenir situaciones futuras para cuando vuelva a hacer deporte.
  • Depresión. En el caso de lesiones graves, en esta cuarta etapa el deportista conoce de manera plena el alcance de la lesión y las posibles consecuencias por lo que se llena de cierta incertidumbre sobre su futuro en el deporte. Es en esta fase cuando el deportista está más débil y la figura del psicólogo deportiva cobra una gran importancia para no caer en un estado depresivo mayor.
  • Aceptación. Esta es la última etapa en la que finalmente una vez superado el estado de ánimo bajo el lesionado comienza a concentrar de forma más enérgica los esfuerzos en el proceso de rehabilitación y la vuelta a la actividad normal.

Algunas técnicas de intervención que se puede utilizar durante estas etapas para que el jugador mantenga alta su automotivación son la reestructuración cognitiva o técnicas de relajación, entre otras.

_

Referencias: 

Gordon, S. (1986). Sport Psychology and the injured athlete: a a cognitive behavioral approach to injury response and injury rehabilitation. Sport Science Periodical on Research and Technology in Sport, 1, 1-9.

Gordon, S. & Lindgren, S. (1990). Psycho-physical rehabilitation from a serious sport injury: case study of an elite fast bowler. Australian Journal of Science and Medicine in Sport, 22, 71-76.

Gordon, S., Millios, D. & Grove, J.R. (1991). Psychological aspects of the recovery process from sport injury: the perspective of sport physiotherapist. Australian Journal of Science and Medicine in Sport, 23, 312-318.[:en]The sportive injuries form part of the sportive practice because few are the people that make sport and have not been lesionados sometime, of minor or greater gravity. From small annoyances until greater injuries that demand the visit to the traumatologist specialist in knee after suffering a break of crossed or similar ligament. The sportive psychology earns a big importance when they give  these no wished situations by any sportsman.

The sportsmen, especially in those cases in which the sport forms part of his daily or even labour life for the case of the professionals, that live a situation very estresante when they fall lesionados. The way to face an injury goes to depend largely of the characteristics of the personality of the sporty lesionado. In the case of the professional sportsmen the pressure even sees  increased when transciende of form mediática since even they see  forced to have to give public explanations on his injury and the professional repercussion that can have. For the case of the amateur sportsmen the pressure carries  to other terrains, like the economic, since it can have repercussion in his works out of the sport or the price that has an operation of meniscuss, for example.

Psychological variables to face an injury

The main psychological variables to know handle these injuries derive  in his majority of a high emotional intelligence to be able to manage the conflict without generating others. Therefore, the automotivación personal, the handle of the stress, the toleración to the frustration, the autoconfianza or toutoestima personal or the capacity of resiliencia play a fundamental paper for lidiar with these situations. From here that the psychological work with the sportsmen have to be included inside all the sportive programmings to warn and be ready when it produce  the injury.

Psychological stages of the sportive injury.

The sportive injury follows a pattern of afrontamiento very similar to the that sucede in the stages of conventional duel. It exists a very extended model in the sportive practice that consists of 5 sequential stages that of a form or another justify the reactions of the sporty with his situation (Gordon,1986; Gordon, Millios and Grove, 1991; Hodge and McNair, 1990):

  • Negation. In this first stage does not accept  the injury, the sportsman still finds  in phase of shock after falling lesionado. Still no it believes it to him by what is used to to give him less importance of which really can have.
  • Rage. The sportsman goes in in the reality with what him sucede, knows the terms of recovery and begins to feel frustrating do by the sucedido, until angered achieve same or trying blame to third people or to one same of his injury.
  • Negotiation. It begins  to face the reality tried racionalizarla and give him felt. It begins to schedule like going out of the injury and return to the sportive practice. It begins to analyse how can warn future situations for when it go back to do sport.
  • Depression. In the case of grave injuries, in this fourth stage the sportsman knows of full way the scope of the injury and the possible consequences by what  full of some uncertainty on his future in the sport. It is in this phase when the sportsman is feebler and the figure of the sportive psychologist earns a big importance not to fall in a state depresivo greater.
  • Acceptance. This is the last stage in which finally once surpassed the state of spirit under the lesionado begins to concentrate of form more forceful the efforts in the process of rehabilitation and the turn to the normal activity.

Some technicians of intervention that can use  during these stages so that the player keep high his automotivación are the cognitive or technical restructuring of relaxation, between others.

_

References:

Gordon, S. (1986). Sport Psychology and the injured athlete: To  to cognitive behavioral approach to injury response and injury rehabilitation. Sport Science Periodical on  Research and Technology in Sport, 1, 1-9.

Gordon, S. & Lindgren, S. (1990). Psycho-physical rehabilitation from To serious sport injury: marry study of an elite fast bowler. Australian Journal of Science and Medicine in Sport, 22, 71-76.

Gordon, S., Millios, D. & Grove, J.R. (1991). Psychological aspects of the recovery process from sport injury: the perspective of sport physiotherapist. Australian Journal of Science and Medicine in Sport, 23, 312-318.[:gl]As lesións deportivas forman parte da práctica deportiva porque poucas son as persoas que realizan deporte e non estiveron lesionados nalgún momento, de menor ou maior gravidade. Desde pequenas molestias até lesións maiores que esixen a visita ao traumatólogo especialista en xeonllo tras sufrir unha rotura de ligamento cruzado ou similar. A psicoloxía deportiva cobra unha gran importancia cando se dan estas situacións non desexadas por ningún deportista.

Os deportistas, sobre todo naqueles casos nos que o deporte forma parte da súa vida diaria ou mesmo laboral para o caso dos profesionais, que viven unha situación moi estresante cando caen lesionados. A maneira de afrontar unha lesión vai depender en gran parte das características da personalidade do deportista lesionado. No caso dos deportistas profesionais a presión mesmo se ve aumentada cando transciende de forma mediática xa que mesmo ven obrigados a ter que dar explicacións públicas sobre a súa lesión e a repercusión profesional que pode ter. Para o caso dos deportistas amateurs a presión leva a outros terreos, como o económico, xa que pode ter repercusión nos seus traballos fose do deporte ou o prezo que ten unha operación de meniscos, por exemplo.

Variables psicolóxicas para afrontar unha lesión

As variables psicolóxicas principais para saber manexar estas lesións derívanse na súa maioría dunha intelixencia emocional alta para poder xestionar o conflito sen xerar outros. Por iso, a automotivación persoal, o manexo da tensión, a toleración á frustración, a autoconfianza ou a utoestimapersoal ou a capacidade de resiliencia xogan un papel fundamental para lidar con estas situacións. Por iso é polo que o traballo psicolóxico cos deportistas deba estar incluído dentro de todas as programacións deportivas para previr e estar preparado cando se produza a lesión.

Etapas psicolóxicas da lesión deportiva.

A lesión deportiva segue un patrón de afrontamiento moi similar ao que sucede nas etapas de duelo convencionais. Existe un modelo moi estendido na práctica deportiva que consta de 5 etapas secuenciales que dunha forma ou outra xustifican as reaccións do deportista coa súa situación (Gordon,1986; Gordon, Millios e Grove, 1991; Hodge e McNair, 1990):

  • Negación. Nesta primeira etapa non se acepta a lesión, o deportista aínda se atopa en fase de shock tras caer lesionado. Aínda non llo cre polo que adoita darlle menos importancia da que realmente pode ter.
  • Cólera. O deportista entra na realidade co que lle sucede, coñece os prazos de recuperación e comeza a sentirse frustrado polo sucedido, até enfadado consigo mesmo ou tentando culpar a terceiras persoas ou a un mesmo da súa lesión.
  • Negociación. Comézase a afrontar a realidade tentado racionalizala e darlle sentido. Empeza a planificar como saír da lesión e retornar á práctica deportiva. Empeza a analizar como poder previr situacións futuras para cando volva facer deporte.
  • Depresión. No caso de lesións graves, nesta cuarta etapa o deportista coñece de maneira plena o alcance da lesión e as posibles consecuencias polo que se enche de certa incerteza sobre o seu futuro no deporte. É nesta fase cando o deportista está máis débil e a figura do psicólogo deportiva cobra unha gran importancia para non caer nun estado depresivo maior.
  • Aceptación. Esta é a última etapa na que finalmente unha vez superado o estado de ánimo baixo o lesionado comeza a concentrar de forma máis enérxica os esforzos no proceso de rehabilitación e a volta á actividade normal.

Algunhas técnicas de intervención que se pode utilizar durante estas etapas para que o xogador manteña alta a súa automotivación son a reestruturación cognitiva ou técnicas de relaxación, entre outras.

_

Referencias:

Gordon, S. (1986). Sport Psychology and the injured athlete: a   a cognitive behavioral approach to injury response and injury rehabilitation. Sport Science Periodical on  Research and Technology in Sport, 1, 1-9.

Gordon, S. & Lindgren, S. (1990). Psycho-physical rehabilitation from a serious  sport injury: case study of an elite fast bowler. Australian Journal of Science and Medicine in Sport, 22, 71-76.

Gordon, S., Millios, D. & Grove, J.R. (1991). Psychological aspects of the recovery process from sport injury: the perspective of sport physiotherapist. Australian Journal of Science and Medicine in Sport, 23, 312-318.

 [:]

Iván Pico

Director y creador de Psicopico.com. Psicólogo Colegiado G-5480. Graduado en Psicología. Diplomado en Ciencias Empresariales y Máster en Orientación Profesional. Máster en Psicología del Trabajo y Organizaciones. Posgrado en Psicología del Deporte y Entrenador Profesional de Futsal Nivel 3. Visita la sección "Sobre mí"para saber más. ¿Quieres una consulta personalizada? ¡Contacta conmigo en https://ivanpico.es/!