La terminología de terapia de grupo fue acuñada por el médico-psiquiatra rumano Jacob Leví Moreno el cual creó en 1911 la técnica del psicodrama. Esta forma de psicoterapia se basa en una salida de lo individual hacia el tratamiento en grupos, dando paso a una mayor participación del relato verbal, la espontaneidad, la creatividad y la dramaticidad como ejes principales de la psicoterapia.
El método está basado en técnicas dramáticas y de representación, del teatro espontáneo y orientado a la acción. Así, se logra potenciar el crecimiento personal y aprendizaje de habilidades sociales y de vida. Tiende a ser un programa rápido, potente y breve lo cual permite ser una psicoterapia muy utilizada actualmente. Sirve tanto para diagnósticos como para tratamientos.
El interés de Moreno es ofrecer al paciente un escenario donde pueda resolver sus problemas con la ayuda de actores terapéuticos.
- Artículo relacionado: Psicología y teatro, una relación bidireccional
Objetivos del psicodrama
El objetivo principal del psicodrama es la la catarsis de roles incorrectos y creación de nuevos roles adecuados. La liberación de los conflictos que trastornan mentalmente, liberarse de significados psicológicos que se han creado para episodios determinados y perturban la mente, las personas tienen trastornos patológicos porque han asumido roles que son incorrectos o altamente incorrectos y distorsionan el funcionamiento personal y social.
Objetivos terapéuticos:
- Darse cuenta de los propios pensamientos, sentimientos, motivaciones, conductas y relaciones.
- Mejorar la comprensión de las situaciones, puntos de vista de otras personas, de nuestra propia imagen o acciones que realizamos o realizan sobre ellas.
- Investigar y descubrir nuevas respuestas, y por consiguiente de la posibilidad y la propia capacidad de optar por nuevas y más funcionales opciones de conducta.
- Ensayar, aprender o prepararse para actuar las conductas o respuestas que se encontraron más convenientes.
Elementos del psicodrama
Dentro de la sesión de psicodrama existen los siguientes elementos:
- Protagonista: es el paciente que elige el tema a dramatizar y que interpreta el papel principal.
- Director: es el psicoterapeuta que dirige la sesión.
- Auxiliares: uno o más auxiliares, que pueden ser otros terapeutas de apoyo y que interpretan papeles secundarios.
- Público: que ayudará al protagonista actuando como caja de resonancia con sus manifestaciones.
- Escenario: adecuado al cliente, dónde podrá expresrarse de forma libre.
Fases de la sesión psicodramática
Se diferencia tres tiempos diferenciados durante la sesión:
- Calentamiento o caldeamiento: Es imprescindible calentar o caldear al grupo, al director psicodramático y al protagonista. La efectividad de la sesión depende en gran medida de ello.
- Actuación o dramatización: El calentamiento finaliza cuando el director ha seleccionado un protagonista del grupo, y le dirige al centro del salón para comenzar la acción psicodramática. Se le hace una breve entrevista centrada en el “aquí y ahora”, con el fin de llegar al conflicto o conflictos principales del protagonista. Según el tipo de conflicto se realiza una escena más o menos cargada emocionalmente, y usualmente se produce un pequeño paso por algún momento previo en la vida del protagonista, cuando tuvieron lugar sucesos que en la actualidad se convierten en conflictos. De esta manera, en la acción psicodramática se consigue intervenir tanto en el pasado como en el presente, centrándose sobre todo en éste último dado que es sobre la visión actual del protagonista donde el director tiene más interés en intervenir.
- Compartir o eco grupal: También llamado “participación”, para realizar una comprensión de las acciones realizadas. En ella, los miembros del grupo ponen en común aquellos sentimientos, recuerdos o vivencias que les han venido a la mente tras realizarse la dramatización.
Técnicas utilizadas en el psicodrama
- Cambio de roles: Actuar desde el punto de vista de otros roles.
- Inversión de roles, es una de las técnicas de cambio de roles que se utiliza durante la dramatización, el rol que realiza uno de los yoes-auxiliares es realizado ahora por el sujeto, y el interlocutor, el yo-auxiliar realiza el rol que realizaba hasta ese momento el sujeto. Así, facilitamos la compresión de los puntos de vista del otro.
- Asumir roles determinados para poder representar y comprender los significados y sentimientos de otros roles: el hijo, el padre, personas fallecidas, personas no gratas, o ingratas para el protagonista, etc.
Resumidamente, de lo que se trata es de representar ciertos roles o situaciones que hagan comprender mejor tanto al protagonista como al público los diferentes tipos de relaciones humanas que existen, para mejorarlas o superarlas. Cabe mencionar que si generalmente se utiliza para terapias de grupos, también puede ser utilizada de forma individual.
[:en]The terminology group therapy was coined by the romanian doctor-psychiatrist Jacob Levi Moreno who in 1911 created the technique of psychodrama. This form of psychotherapy is based on an output from the individual to the treatment groups, leading to greater involvement of the verbal account, spontaneity, creativity and drama as the main axes of psychotherapy.The method is based on dramatic techniques and representation, spontaneous theater and action-oriented. Thus it is achieved enhance personal growth and learning social skills and life. It tends to be a fast, powerful and short program which allows be a very currently used psychotherapy. It serves for both diagnostic and treatment.
Moreno’s interest is to offer the patient a stage where it can solve their problems with the help of therapeutic actors.
Objectives of psychodrama
The main objective of psychodrama is incorrect catharsis roles and creating new suitable roles. The release of the conflicts that disrupt mentally free from psychological meanings that have been created for certain episodes and disturb the mind, people have pathological conditions that have assumed roles that are incorrect or highly incorrect and distort the personal and social functioning.
Therapeutic goals:
- Realize one’s thoughts, feelings, motivations, behaviors and relationships.
- Improve understanding of situations, viewpoints of others, our own image or actions we take or make on them.
- Investigate and discover new answers, and therefore the possibility and one’s ability to choose new and more functional behavioral options.
- Rehearse, learn or prepare to act behaviors or responses that were found most convenient.
Elements of psychodrama
Within the psychodrama session are the following:
- Protagonist: the patient who chooses to dramatize the issue and who plays the lead role.
- Director: the psychotherapist who runs the session.
- Auxiliary: one or more auxiliary, which can be supportive and other therapists who play supporting roles.
- Public: to help the protagonist acting as a sounding board with its manifestations.
- Scenario: I appropriate the client, where you can expresrarse freely.
Phases psychodrama session
Three different times during the session:
- Heating or warming: It is essential to heat or warm the group, the psychodrama director and the protagonist. The effectiveness of the session depends largely on it.
- Performance or dramatization: The heating ends when the director has selected a star of the group and directs the center of the room to begin the psychodrama action. It makes a brief interview focused on the “here and now” in order to reach the conflict or major conflicts of the protagonist. Depending on the type of conflict more or less emotionally charged scene is done, and usually takes a small step for some previous moment in the life of the protagonist, when events took place today become conflicts. Thus, in the psychodrama action is achieved intervene both past and present, focusing mainly on the latter because it is on the current view of the protagonist where the director has more interest in intervening.
- Share or group eco: Also called “participation” for an understanding of the actions taken. In it, the group members they share those feelings, memories or experiences that have come to mind after the skit performed.
Techniques used in psychodrama
- Changing roles: Act from the point of view of other roles.
- Role reversal is one of the techniques of role reversal that is used during the skit, the role performs one of the yoes auxiliaries is now performed by the subject, and the interlocutor, the auxiliary ego takes the role performed until then the subject. Thus we facilitate compression of the other views.
- Assume certain roles to represent and understand the meanings and feelings of other roles: the son, the father, dead people, persona non grata, or ungrateful for the protagonist, etc.
In short, what it is is to represent certain roles or situations that make better understand both the protagonist and the public the different types of human relationships that exist, to improve them or overcome them.[:gl]A terminoloxía de terapia de grupo foi acuñada polo médico-psiquiatra romanés Jacob Leví Moreno o cal creou en 1911 a técnica do psicodrama. Esta forma de psicoterapia baséase nunha saída do individual cara ao tratamento en grupos, dando paso a unha maior participación do relato verbal, a espontaneidade, a creatividade e a dramaticidad como eixos principais da psicoterapia.
O método está baseado en técnicas dramáticas e de representación, do teatro espontáneo e orientado á acción. Así, lógrase potenciar o crecemento persoal e aprendizaxe de habilidades sociais e de vida. Tende a ser un programa rápido, potente e breve o cal permite ser unha psicoterapia moi utilizada actualmente. Serve tanto para diagnósticos como para tratamentos.
O interese de Moreno é ofrecer ao paciente un escenario onde poida resolver os seus problemas coa axuda de actores terapéuticos.
Obxectivos do psicodrama
O obxectivo principal do psicodrama é a a catarse de roles incorrectos e creación de novos roles adecuados. A liberación dos conflitos que trastornan mentalmente, liberarse de significados psicolóxicos que se crearon para episodios determinados e perturban a mente, as persoas teñen trastornos patolóxicos porque asumiron roles que son incorrectos ou altamente incorrectos e distorsionan o funcionamento persoal e social.
Obxectivos terapéuticos:
- Darse conta dos propios pensamentos, sentimentos, motivacións, condutas e relacións.
- Mellorar a comprensión das situacións, puntos de vista doutras persoas, de nosa propia imaxe ou accións que realizamos ou realizan sobre elas.
- Investigar e descubrir novas respostas, e por conseguinte da posibilidade e a propia capacidade de optar por novas e máis funcionais opcións de conduta.
- Ensaiar, aprender ou prepararse para actuar as condutas ou respostas que se atoparon máis convenientes.
Elementos do psicodrama
Dentro da sesión de psicodrama existen os seguintes elementos:
Protagonista: é o paciente que elixe o tema a dramatizar e que interpreta o papel principal.
Director: é o psicoterapeuta que dirixe a sesión.
Auxiliares: un ou máis auxiliares, que poden ser outros terapeutas de apoio e que interpretan papeis secundarios.
Público: que axudará ao protagonista actuando como caixa de resonancia coas súas manifestacións.
Escenario: adecuado ao cliente, onde poderá expresrarse de forma libre.
Fases da sesión psicodramática
Diferénciase tres tempos diferenciados durante a sesión:
- Quecemento ou caldeamiento: É imprescindible quentar ou caldear ao grupo, ao director psicodramático e ao protagonista. A efectividade da sesión depende en gran medida diso.
- Actuación ou dramatización: O quecemento finaliza cando o director seleccionou un protagonista do grupo, e diríxelle ao centro do salón para comezar a acción psicodramática. Fáiselle unha breve entrevista centrada no “aquí e agora”, co fin de chegar ao conflito ou conflitos principais do protagonista. Segundo o tipo de conflito realízase unha escena máis ou menos cargada emocionalmente, e usualmente prodúcese un pequeno paso por algún momento previo na vida do protagonista, cando tiveron lugar sucesos que na actualidade convértense en conflitos. Desta maneira, na acción psicodramática conséguese intervir tanto no pasado como no presente, centrándose sobre todo neste último dado que é sobre a visión actual do protagonista onde o director ten máis interese en intervir.
- Compartir ou eco grupal: Tamén chamado “participación”, para realizar unha comprensión das accións realizadas. Nela, os membros do grupo pon en común aqueles sentimentos, recordos ou vivencias que lles viñeron á mente tras realizarse a dramatización.
Técnicas utilizadas no psicodrama
- Cambio de roles: Actuar desde o punto de vista doutros roles.
- Investimento de roles, é unha das técnicas de cambio de roles que se utiliza durante a dramatización, o rol que realiza un dos yoes-auxiliares é realizado agora polo suxeito, e o interlocutor, o eu-auxiliar realiza o rol que realizaba até ese momento o suxeito. Así, facilitamos a compresión dos puntos de vista do outro.
- Asumir roles determinados para poder representar e comprender os significados e sentimentos doutros roles: o fillo, o pai, persoas falecidas, persoas non gratas, ou ingratas para o protagonista, etc.
Resumidamente, do que se trata é de representar certos roles ou situacións que fagan comprender mellor tanto ao protagonista como ao público os diferentes tipos de relacións humanas que existen, para melloralas ou superalas.[:]





Añadir Comentario