Deporte Educación

[:es]6 preguntas básicas para crear un modelo de enseñanza-aprendizaje deportivo.[:en]6 basic questions to create a sport model of teaching-learning[:gl]6 preguntas básicas para crear un modelo de ensino-aprendizaxe deportiva.[:]

enseñanza-aprendizaje
[:es]Enseñar y aprender. Esas deben ser las máximas de toda escuela que se precie y así deben ser entendidas también las escuelas deportivas. En demasiadas ocasiones, el contexto familiar de los jugadores no entiende que detrás de su entrenador se esconde un educador que sigue un proceso de enseñanza-aprendizaje en busca de objetivos formativos. Igual que sucede en el colegio.

El modelo de enseñanza-aprendizaje es uno de los pilares básicos para la correcta formación de jugadores. Los contenidos a enseñar y resto de variables deben estar controladas para que no se pierda la información y el proceso de enseñanza-aprendizaje continúe su ritmo, como parte de la identidad del club y de su know-how (conocimiento). Los entrenadores y jugadores vienen y van, pero el modelo prevalece. Es la única forma de que los jugadores mantengan su formación de manera progresiva y los entrenadores sepan lo que tienen que hacer en función de la etapa formativa y los objetivos específicos de la misma.

>> Artículo relacionado: Cómo establecer metas motivacionales para entrenadores.

Creando un modelo de enseñanza-aprendizaje.

Ordenar toda la información que tenemos en nuestro club, los contenidos a enseñar y resto de variables de nuestro modelo pasa por responder a las preguntas de las “6 W’s”, en ingles: Why, What, When, Where, Who y hoW.

  1. Why. ¿Por qué queremos un modelo de enseñanza aprendizaje? Muchas son los beneficios de crear un modelo de enseñanza común: mantener nuestro estilo de juego para que los jugadores asimilen conceptos de forma gradual; mantener la información en el tiempo; afianzar la información; mejorar la planificación deportiva y la retroalimentación; mejorar el control y seguimiento, etc.
  2. What. ¿Qué queremos enseñar? Esta pregunta se responde ordenando los contenidos de tu deporte y crear jerarquías de necesidades. Por ejemplo, en futsal los grandes grupos de contenidos son: técnico-coordinativos; táctico-cognitivos; físico-condicionales y psicovolitivos. Estos contenidos, aunque de compleja primera elaboración servirán de guía para los entrenadores.
  3. When. ¿Cuándo debemos enseñar? La enseñanza deportiva debe seguir una serie de etapas curriculares en función de las edades formativas, al igual que sucede en el sistema educativo tradicional. La enseñanza deportiva se divide en grandes bloques que se van subdiviendo en subetapas formativas con sus contenidos específicos y su nivel de exigencia correspondientes al nivel del desarrollo psicoevolutivo de los jugadores. Si la estructura educativa suele comenzar por la educación infantil, luego la primaria, la educación secundaria obligatoria, el bachillerato y la universidad hasta llegar al mercado laboral, en la formación deportiva sucede lo mismo. Un ejemplo de secuenciación de la formación deportiva por etapas podría ser: etapa de pre-iniciación (3-5 años), formación multilateral global (6-9 años); formación multilateral orientada (10-12 años); iniciación al aprendizaje específico (13-14 años); etapa de tecnificación específica (15-16 años) y por último una etapa de tecnificación superior (17-19 años). Todo ello debidamente programado en sus sesiones de trabajo anuales y el tiempo dedicado a cada concepto deportivo, progresando hacia completar el total de nuestra estructura deportiva general. Una vez llegado al final de nuestra formación habremos aprendido todos los contenidos de nuestro deporte.
  4. Where. ¿Dónde vamos a realizarlo? Todo lo anterior no tendría sentido si no adaptamos el trabajo a las necesidades e infraestructuras de nuestro club. Identificarse con la ciudad o barrio de origen, seleccionar las instalaciones o adaptarse a las existentes, inscribir a nuestros equipos en las competiciones más adaptadas a sus características formativas. Esto último entendiendo que la competición es un medio de entrenamiento más y no un fin, el fin siempre es la formación integral. Los resultados deportivos llegarán con el tiempo. Esto es de vital importancia a la hora de inculcar la cultura deportiva de nuestra organización y de nuestros stakeholders (grupos de interés). En definitiva , planificar sobre nuestra propia realidad evitará frustraciones posteriores por establecer objetivos complejos.
  5. Who. ¿Quién va a realizar el proyecto? El entrenador asimila las funciones de profesor-educador por lo que deben estar altamente cualificados. Se tiende a identificar a los grandes entrenadores solo con los que entrenan en la élite, pero es en la base donde deben estar los grandes formadores deportivos. La auténtica élite formativa son los entrenadores que inculcan los conocimientos a los jugadores desde pequeños. Piénsalo, un jugador de élite debe llegar con los conocimientos ya asimilados de antes si ha asimilado todas las etapas formativas. En la élite el entrenador se convierte en el jefe, en el líder del grupo. Sin embargo, en la base los entrenadores son los auténticos profesores, los doctores universitarios que dan las clases a sus alumnos para que el día de mañana entren en el mercado laboral con todas las competencias adquiridas. Entrenadores formados que sepan llevar a cabo tu plan educativo-deportivo. En el “quién” no debemos de olvidarnos del resto de personas que forman la organización: directivos, instituciones, patrocinadores, familias y federaciones. Ellos también forman parte del proceso formativo de los jugadores.
  6. How. ¿Cómo lo hacemos? Estructurando, planificando y desarrollando. Sí, es un proceso complejo pero que se realiza una vez y después se irá adaptando y mejorando con el seguimiento de nuestro proyecto. Una vez hecha la guía todo resultará más sencillo. Los contenidos más pequeños se van estructurando en unidades de aprendizaje mayores y estas ordenándose a lo largo de las etapas de formación. Para conseguir esto necesitamos una planificación del trabajo de nuestros entrenadores con su correspondiente seguimiento y control. No serviría de nada si a pesar de tener una planificación deportiva realizada el entrenador no la sigue. Primero se enseña a sumar y después a multiplicar. Dentro de cada etapa formativa debe existir un proceso de secuenciación temporal, contextualización, análisis del juego individual, análisis del juego colectivo, contenidos y objetivos formativos, recursos (humanos, materiales e infraestructura), la metodología de enseñanza-aprendizaje aplicada, atención a la diversidad y unos criterios de evaluación y progreso adaptados.

Formar y educar.

Formar no es lo mismo que educar. Se puede ser educado y no estar formado y a su vez estar formado pero no ser educado. El deporte como medio para conseguir ambas cosas. El deporte no es el fin, sino un medio, una herramienta de ayuda hacia el bienestar social y el desarrollo vital integral de las personas.

 

https://www.youtube.com/watch?v=pIVI1QvbaSU&t=17s[:en]Teach and learn. Thiss has ton be the maximum s of all school that  precie and like this have to be understood also the sportive schools. In too many occasions, the familiar context of the players does not understand that behind his trainer hides  an educator that follows a process of education-learning in search of formative aims. The same that sucede in the school.

The model of education-learning is one of the basic pillars for the correct training of players. The contents to teach and rest of variables have to be controlled so that it do not lose  the information and the process of education-learning continue his rhythm, like part of the identity of the club and of his know-how (knowledge). The trainers and players come and go, but the model prevails. It is the only form that the players keep his training of progressive way and the trainers know what have to do in function of the formative stage and the specific aims of the same.

Creating a model of education-learning.

Order all the information that have in our club, the contents to teach and rest of variables of our model goes through to answer to the questions of the “6 W’s”, in groins: Why, What, When, Where, Who and hoW.

  1. Why we want a model of education learning? Many are the profits to create a model of common education: keep our style of game so that the players asimilen concepts of gradual form; keep the information in the time; strengthen the information; improve the sportive planning and the feedback; improve the control and follow-up, etc.
  2. What want to teach? This question answers ordering the contents of your sport and create hierarchies of needs. For example, in futsal the big groups of contents are: technical-coordinativos; tactical-cognitive; physical-conditional and psicovolitivos. These contents, although of complex first preparation will serve of guide for the trainers.
  3. When we have to teach? The sportive education has to follow a series of stages curriculares in function of the formative ages, tol equal that sucede in the traditional educational system. Lto sportive education divides in big blocks that go  subdiviendo in subetapas formative with his specific contents and his level of corresponding requirements to the level of the development psicoevolutivo of the players. If the educational structure is used to to begin by the childish education, afterwards the primary, the education secundarito compulsory, the bachillerato and the university until arriving to the labour market, andn the sportive training sucede the same. An example of secuenciación of the sportive training by stages could be: stage of pre-initiation (3-5 years), training multilateral global (6-9 years); training multilateral oriented (10-12 years); initiation to the learning específico (13-14 years); stage of tecnificación specific (15-16 years) and finally a stage of tecnificación upper (17-19 years). All this properly programmed in his sessions of annual work and the time devoted to each sportive concept, progressing to complete the total of our general sportive structure. Once arrived at the end of our training will have learnt all the contents of our sport.
  4. Where we go to make it? All the previous would not have felt if we do not adapt the work to the needs and infrastructures of our club. Identify with the city or neighbourhood of origin, select the installations or adapt to the existent, inscribe to our teams in the most adapted competitions to his formative characteristics. This last entendiendo that the competition is a half of training more and no an end, the end always is the integral training. The sportive results will arrive over time. This is of vital importance to the hour of inculcar the sportive culture of our organisation and of our stakeholders (groups of interest). In definite , schedule on our own reality will avoid back frustrations for establishing complex aims.
  5. Who goes to make the project? The trainer assimilates the functions of professor-educating by what have to be highly qualified. It tends  to identify to the big alone trainers con those that train in the elite, but is in the base where have to be the big formadores sportive. The authentic formative elite are the trainers that inculcan the knowledges to the players from small. Think it, a player of elite has to arrive with the already assimilated knowledges of before if it has assimilated all the formative stages. In the elite the trainer turns into the boss, in the leader of the group. However, in the base the trainers are the authentic professors, the university doctors that give the classes to his students so that the day of tomorrow go in in the labour market with all the competitions purchased. Trainers formed that they know to carry out your educational plan-sportive. In the “who” do not owe to forget us of the rest of people that form the organisation: directors, institutions, sponsors, families and federations. They also form part of the formative process of the players.
  6. How we do it? Structuring, scheduling and developing. Yes, it is a complex process but that makes once and afterwards will go  adapting and improving with the follow-up of our project. Once done the guide all will result simpler. The smallest contents go  structuring in units of greater learning and these ordering along the stages of training. To achieve this need a planning of the work of our trainers with his corresponding follow-up and control. It would not serve of at all if in spite of having a sportive planning made the trainer does not follow it. First it teachs  to add and afterwards to multiply. Inside each formative stage has to exist a process of secuenciación temporary, contextualización, analysis of the individual game, analysis of the collective game, contents and formative aims, resources (human, material and infrastructure), the methodology of education-learning applied, attention to the diversity and some criteria of evaluation and progress adapted.

 

Form and educate. Form is not the same that educate. Can be  educated and not being formed and to his time be formed but not being educated. The sport like half to achieve both things. The sport is not the end, but a half, a tool of help to the social welfare and the vital development integral of the people.[:gl]Ensinar e aprender. Esa s deben ser as máximas de toda escola que se prece e así deben ser entendidas tamén as escolas deportivas. En demasiadas ocasións, o contexto familiar dos xogadores non entende que detrás do seu adestrador escóndese un educador que segue un proceso de ensino-aprendizaxe en busca de obxectivos formativos. Igual que sucede no colexio.

O modelo de ensino-aprendizaxe é un dos alicerces básicos para a correcta formación de xogadores. Os contidos a ensinar e resto de variables deben estar controladas para que non se perda a información e o proceso de ensino-aprendizaxe continúe o seu ritmo, como parte da identidade do club e do seu know-how (coñecemento). Os adestradores e xogadores veñen e van, pero o modelo prevalece. É a única forma de que os xogadores manteñan a súa formación de maneira progresiva e os adestradores saiban o que teñen que facer en función da etapa formativa e os obxectivos específicos da mesma.

Creando un modelo de ensino-aprendizaxe.

Ordenar toda a información que temos no noso club, os contidos a ensinar e resto de variables do noso modelo pasa por responder as preguntas das “6 W’s”, en ínguas : Why, What, When, Where, Who e hoW.

  1. Por que queremos un modelo de ensino aprendizaxe? Moitas son os beneficios de crear un modelo de ensino común: manter o noso estilo de xogo para que os xogadores asimilen conceptos de forma gradual; manter a información no tempo; afianzar a información; mellorar a planificación deportiva e a retroalimentación; mellorar o control e seguimento, etc.
  2. Que queremos ensinar? Esta pregunta respóndese ordenando os contidos do teu deporte e crear xerarquías de necesidades. Por exemplo, en futsal os grandes grupos de contidos son: técnico-coordinativos; táctico-cognitivos; físico-condicionais e psicovolitivos. Estes contidos, aínda que de complexa primeira elaboración servirán de guía para os adestradores.
  3. Cando debemos ensinar? O ensino deportivo debe seguir unha serie de etapas curriculares en función das idades formativas, a ligual que sucede no sistema educativo tradicional. La ensino deportivo divídese en grandes bloques que se van subdiviendo en subetapas formativas cos seus contidos específicos e o seu nivel de esixencia correspondentes ao nivel do desenvolvemento psicoevolutivo dos xogadores. Si a estrutura educativa adoita comezar pola educación infantil, daquela a primaria, a educación secundaria obrigatoria, o bacharelato e a universidade até chegar ao mercado laboral, en a formación deportiva sucede o mesmo. Un exemplo de secuenciación da formación deportiva por etapas podería ser: etapa de pre-iniciación (3-5 anos), formación multilateral global (6-9 anos); formación multilateral orientada (10-12 anos); iniciación á aprendizaxe específico (13-14 anos); etapa de tecnificación específica (15-16 anos) e por último unha etapa de tecnificación superior (17-19 anos). Todo iso debidamente programado nas súas sesións de traballo anuais e o tempo dedicado a cada concepto deportivo, progresando cara a completar o total da nosa estrutura deportiva xeral. Unha vez chegado ao final da nosa formación aprenderiamos todos os contidos do noso deporte.
  4. Onde imos realizalo? Todo o anterior non tería sentido si non adaptamos o traballo ás necesidades e infraestruturas do noso club. Identificarse coa cidade ou barrio de orixe, seleccionar as instalacións ou adaptarse ás existentes, inscribir aos nosos equipos nas competicións máis adaptadas ás súas características formativas. Isto último entendiendo que a competición é un medio de adestramento máis e non un fin, o fin sempre é a formación integral. Os resultados deportivos chegarán co tempo. Isto é de vital importancia á hora de inculcar a cultura deportiva da nosa organización e dos nosos stakeholders (grupos de interese). En definitiva , planificar sobre nosa propia realidade evitará frustracións posteriores por establecer obxectivos complexos.
  5. Quen vai realizar o proxecto? O adestrador asimila as funcións de profesor-educador polo que deben estar altamente cualificados. Téndese a identificar aos grandes adestradores só con os que adestran na elite, pero é na base onde deben estar os grandes formadores deportivos. A auténtica elite formativa son os adestradores que inculcan os coñecementos aos xogadores desde pequenos. Pénsao, un xogador de elite debe chegar cos coñecementos xa asimilados de antes si asimilou todas as etapas formativas. Na elite o adestrador convértese no xefe, no líder do grupo. Con todo, na base os adestradores son os auténticos profesores, os doutores universitarios que dan as clases aos seus alumnos para que o día de mañá entren no mercado laboral con todas as competencias adquiridas. Adestradores formados que saiban levar a cabo o teu plan educativo-deportivo. No “quen” non debemos de esquecernos do resto de persoas que forman a organización: directivos, institucións, patrocinadores, familias e federacións. Eles tamén forman parte do proceso formativo dos xogadores.
  6. Como o facemos?Estruturando, planificando e desenvolvendo. Si, é un proceso complexo pero que se realiza unha vez e despois irase adaptando e mellorando co seguimento do noso proxecto. Unha vez feita a guía todo resultará máis sinxelo. Os contidos máis pequenos vanse estruturando en unidades de aprendizaxe maiores e estas ordenándose ao longo das etapas de formación. Para conseguir isto necesitamos unha planificación do traballo dos nosos adestradores co seu correspondente seguimento e control. Non serviría de nada si a pesar de ter unha planificación deportiva realizada o adestrador non a segue. Primeiro ensínase a sumar e despois a multiplicar. Dentro de cada etapa formativa debe existir un proceso de secuenciación temporal, contextualización, análise do xogo individual, análise do xogo colectivo, contidos e obxectivos formativos, recursos (humanos, materiais e infraestrutura), a metodoloxía de ensino-aprendizaxe aplicada, atención á diversidade e uns criterios de avaliación e progreso adaptados.

 

Formar e educar. Formar non é o mesmo que educar. Pódese ser educado e non estar formado e á súa vez estar formado pero non ser educado. O deporte como medio para conseguir ambas as cousas. O deporte non é o fin, senón un medio, unha ferramenta de axuda cara ao benestar social e o desenvolvemento vital integral das persoas.[:]

Iván Pico

Director y creador de Psicopico.com. Psicólogo Colegiado G-5480. Graduado en Psicología. Diplomado en Ciencias Empresariales y Máster en Orientación Profesional. Máster en Psicología del Trabajo y Organizaciones. Posgrado en Psicología del Deporte y Entrenador Profesional de Futsal Nivel 3. Visita la sección "Sobre mí"para saber más. ¿Quieres una consulta personalizada? ¡Contacta conmigo en https://ivanpico.es/!

Añadir Comentario

Click aquí para dejar un comentario

Servicios de Psicología – ivanpico.es

Proyecto e3 – EducaEntrenaEmociona

La Librería de la Psicología

¿Dónde comprar los libros de psicología? Aquí: Grado Psicología (UNED) | Recomendados de Psicología | Todas las categorías | Colección general

Servicios de psicología y publicidad: info@psicopico.com