Salud Social

[:es]Las 17 distorsiones cognitivas más frecuentes[:en]The 17 most common cognitive distortions[:gl]As 17 distorsións cognitivas mais frecuentes[:]

[:es]Los procesos cognitivos son aquellas reglas transformacionales a través de las que los sujetos seleccionan la información que finalmente será atendida, codificada y almacenada para su posterior recuperación cuando sea necesaria. Normalmente para realizar esta tarea nuestro cerebro se basa en la utilización de heurísticos, que son unas reglas que sigue el cerebro de manera inconsciente cuando se le plantea un problema, reformulándolo para transformarlo en uno más sencillo de resolver de manera prácticamente automática.

Sin embargo, este proceso puede dar lugar a sesgos cognitivos, que pueden ser de índole negativa. Cuando estos sesgos negativos hacen referencia a problemas emocionales es a lo que Aaron Beck (1967) llamó distorsiones cognitivas. Estos esquemas negativos típicos de las personas depresivas les llevan a cometer una serie de errores de procesamiento de la información, que le permitían afianzar la validez de sus creencias irracionales y manteniendo así su estado depresivo.

>> Artículo relacionado: Cómo los sesgos cognitivos afectan a nuestras decisiones diarias

Beck (1967) diferenció primeramente 6 distorsiones cognitivas, pero fue en 1979 cuando Beck et al., las ampliaron a 11:

  1. Pensamiento de todo o nada
  2. Sobregeneralización
  3. Descontar lo positivo
  4. Saltar a las conclusiones
  5. Leer la mente
  6. Adivinación
  7. Magnificar/minimizar
  8. Razonamiento emocional
  9. Declaraciones de “debería”
  10. Etiquetar
  11. Culpabilidad inapropiada.

>> Artículo relacionado: ¿Qué es la reestructuración cognitiva?

 

Las 17 distorsiones cognitivas más frecuentes

Finalmente, de entre todas las aportaciones tanto de Beck (1979) como de otros autores como Freeman y DeWolf (1992) o Freeman y Oster (1999), Yurica y DiTomasso (2004) recogieron las 17 distorsiones cognitivas más frecuentes para los terapeutas y psicólogos cognitivos presentes tanto en pacientes con depresión como en pacientes con otros trastornos. A continuación las explicamos y damos algunos ejemplos de cada una de ellas:

  1. Inferencia arbitraria. También denominada como “saltar a las conclusiones”. Es el proceso de obtener una conclusión negativa en ausencia de un evidencia empírica que la pueda avalar de forma suficiente.  Ejemplo: “No voy a aprobar el examen porque soy un desastre”.
  2. Catastrofismo. Se da lugar cuando se evalua una situación con el peor resultado posible, tanto de lo vivido como de lo futuro. Ejemplo: “Es mejor que no haga el examen porque lo suspenderé y seré lo peor”.
  3. Comparación. Cuando se produce una tendencia a compararse con los demás de manera que se llega a la conclusión de que se es mucho peor que los demás. Ejemplo: “A pesar de que estudio no consigo sacar mejores notas que mi compañero”.
  4. Pensamiento dicotómico. Es decir, cuando el pensamiento o es blanco o negro. Se colocan las experiencias propias o de los demás en categorías que solo tienen dos opciones opuestas (bueno/malo; positivo/negativo; posible/imposible). Ejemplo: “Si no saco un 10 en el examen seré un perdedor”.
  5. Descalificación de lo positivo. Cuando se descalifican las experiencias o rasgos positivos de la persona. Ejemplo: “Aprobé el examen, pero fue de suerte.”
  6. Razonamiento emocional. Cuando las opiniones son formadas sobre uno mismo basándose solo en las emociones que experimenta el sujeto. Ejemplo: “Tengo miedo a subir al avión, es muy peligroso volar” o “No voy a tocar a ese perro, los perros muerden”.
  7. Construcción de la valía personal en base a opiniones externas. Cuando mantenemos una valía personal en función de terceros. Ejemplo: “Mi entrenador me dice que son muy malo con el balón, seguro que tiene razón” (espero que ningún entrenador le diga eso a un niño) o “Mi novio dice que soy tonta, seguro que tiene razón”.
  8. Adivinación. Pronosticar un resultado negativo, una emoción o un acontecimiento futuro y creerse esas predicciones como verdaderas. Ejemplo: “Estoy seguro de que aunque estudie me pondré nervioso en el examen” o “seguro que fallo el penalti”.
  9. Etiquetado. Cuando una persona se etiqueta a uno mismo o a otros de forma peyorativa. Ejemplo: “Soy feo”, “Soy el peor jugador del mundo”.
  10. Magnificación. Tendencia a exagerar lo negativo de un rasgo, situación, acontencimiento o persona. Ejemplo: “He fallado el penalti decisivo, se acabó mi carrera deportiva.” o “No le ha gustado el regalo sorpresa, seguro que me deja”.
  11. Leer la mente. Cuando una persona cree que otra está pensando negativamente en ella sin evidencia de ello. Ejemplo: “Mi padre piensa que soy un inútil, aunque no lo diga”,  “El entrenador en el fondo no confía en mí”.
  12. Minimización. Proceso por el cual se minimiza o quita importancia a algunos sucesos, rasgos o circunstancias. Ejemplo: “Me ha dado un beso de buenas noches pero podría haberme dado más”, “me han llamado tres veces para salir pero podrían haberme llamado más veces”, “Solo me ha regalado una flor, no me quiere”.
  13. Sobregeneralización. Se trata de extraer conclusiones basándose en unas pocas experiencias o aplicarlas a una gama de situaciones no relacionadas. Ejemplo: “Se me ha quemado la comida, nunca sabré hacer nada correctamente”, “No me han pasado el balón para marcar, seguro que tampoco quieren quedar para ir al cine”.
  14. Perfeccionismo. Cuando se realiza un esfuerzo constante por que una representación interna o externa de perfección se cumpla sin examinar si es razonable, muchas veces por evitar una experiencia subjetiva de fracaso. Ejemplo: “Para no marcar gol, mejor ni juego”, “Si no me sale la comida perfecta es mejor ir a comer fuera”.
  15. Personalización. Cuando se asume una causalidad personal a una situación, evento o reacciones de otros sin que haya evidencias que lo apoyen. Ejemplo: “Pepe y Manuel se están riendo, seguro que es de mi”, “La profesora me mira mientras corrige, seguro que me suspende”.
  16. Abstracción selectiva. Proceso de focalizarse solo en un aspecto, detalle o situación negativa, de manera que se magnifica su importancia poniendo la situación entera en un contexto negativo. Ejemplo: “Soy lo peor, he perdido la goma de borrar”, “Seguro que suspendo, se me ha olvidado el bolígrafo de la suerte”.
  17. Afirmaciones con “Debería”. Son las expectativas o demandas internas sobre las capacidades o habilidades personales o de otros, pero sin analizar si son razonables en el contexto en el que se dicen. Ejemplo: “Debería haberse dado cuenta de que estaba mal y no seguir preguntándome”.

>> Artículo relacionado: Efecto Zeigarnik: ¡necesito ver el siguiente capítulo!_Referencias bibliográficas:

  • Beck. A.T., Rush, A.J., Shaw, B.F. y Emery, G. (1979). Cognitive Therapy of Depression. The Guilford Press. Nueva York. Publicado en castellano en Desclée De
    Brower, 1983.
  • Yurita,C.L. y DiTomasso, R.A. (2004). Cognitive Distorsions. En A. Freeman, S.H. Felgoise, A.M. Nezu, C.M. Nezu, M.A. Reinecke (Eds.), Encyclopedia of Cognitive Behavior Therapy. 117-121. Springer

 

>> Artículo relacionado: Tipo T.R.U.M.P o G.A.N.D.H.I.: Patrones mentales y pensamiento crítico[:en]Cognitive processes are those transformational rules through which individuals select information that will ultimately be served, encrypted and stored for later retrieval when needed. Usually to perform this task our brain is based on the use of heuristics, which are rules that follows the brain unconsciously when a problem arises, reformulating it to transform it into a simpler one to solve almost automatically. However, this process can lead to cognitive biases, which may be of a negative nature. When these negative brain refer to emocioanes problems is what Aaron Beck (1967) called cognitive distortions.

These typical negative patterns of depressed people lead them to commit a series of errors of information processing, which enabled him to strengthen the validity of their irrational beliefs and thus maintaining its depressed state. Beck (1967) differed first six cognitive distortions, but it was in 1979 when Beck et al, the broadened to 11.:

  1. Thinking of all or nothing.
  2. Overgeneralization.
  3. Discounting the positive.
  4. Jumping to conclusions.
  5. Read minds.
  6. Fortune telling.
  7. Magnify / minimize.
  8. Emotional reasoning.
  9. Statements “should”
  10. Label.
  11. inappropriate guilt.

The 17 most common cognitive distortions

Finally, of all the contributions both Beck (1979) and other authors such as Freeman and DeWolf (1992) and Freeman and Oster (1999), and Di Yurica
Tomasso (2004) collected the 17 most common cognitive distortions for cognitive therapists present in both patients with depression as in patients with other disorders. Below we explain and give examples of each:

  1. Inference arbitrary. Also it is known as “jumping to conclusions”. It is the process of obtaining a negative conclusion in the absence of empirical evidence that can substantiate sufficiently. Example: “I will not pass the test because I’m a disaster.”
  2. Catastrophism. It results when a situation with the worst possible outcome, both of lived experience as the future is evaluated. Example: “It is better not to do the test because I flunk and be the worst.”
  3. Comparative. When a trend is produced compared with others so that concludes that it is much worse than others. Example: “Although I can not study get better grades than my partner.”
  4. Dichotomous thinking. That is, when thought or white or black. own experiences or others in categories that only have two opposing options (; positive / negative, possible / impossible good / bad) are placed. Example: “If I do not get a 10 on the exam will be a loser.”
  5. Disqualifying the positive. When experiences or positive traits of the person is disqualified. Example: “I passed the test, but was lucky.”
  6. Emotional reasoning. When opinions are formed about oneself based only on emotions experienced by the subject. Example: “I’m afraid to get on the plane, flying is very dangerous” or “I will not touch that dog, dogs bite.”
  7. Construction of self-worth based on outside opinions. When we maintain a personal worth in terms of others. Example: “My coach tells me they are very wrong with the ball, it sure is right” (I hope that no coach would say that to a child) or “My boyfriend says I’m stupid, sure he’s right.”
  8. Fortune telling. Predicting a negative result, an emotion or a future event and believe these predictions to be true. Example: “I’m sure I’ll even consider nervous in the examination” or “sure missed the penalty.”
  9. Labeled. When a person is labeled oneself or others as pejorative. Example: “I am ugly”, “I’m the worst player in the world”.
  10. Magnification. Tendency to exaggerate the negative of a trait, situation, or person acontencimiento. Example: “I missed the decisive penalty, my career is over.” or “has not liked the surprise gift, sure to keep me.”
  11. Read minds. When a person believes that another is negatively thinking about her without evidence of it. Example: “My father thinks I’m useless, but does not say,” “Coach basically do not trust me.”
  12. Minimization. Process which minimizes or downplays some events, traits or circumstances. Example: “He gave me a kiss goodnight but I could have given more,” “I have called three times to leave but could have called more times,” “He only gave me a flower, not to me.”
  13. Overgeneralization. It is drawing conclusions based on a few experiences and apply them to a range of unrelated situations. Example: “It has burned me food, I’ll never know do anything right,” “I have not passed the ball to score, be sure not want to go to the cinema.”
  14. Perfectionism. When a constant effort is made by an internal or external representation of perfection is fulfilled without examining whether it is reasonable, often to avoid a subjective experience of failure. Example: “To not score a goal, better not play,” “If I get the perfect meal is better to eat out.”
  15. Personalization. When personal causality to a situation, event or other reactions without any evidence to support it is assumed. Example: “Pepe and Manuel are laughing, it sure is my”, “The teacher looks at me as correct, safe suspending me.”
  16. Selective abstraction. Process focus only on one aspect, detail or negative situation, so that its importance is magnified by putting the whole situation in a negative context. Example: “I’m the worst, I lost the eraser”, “sure I fail, I forgot the pen of luck.”
  17. Statements with “should”. The expectations or internal demands on skills or personal skills or other, but without analyzing whether they are reasonable in the context in which they say. Example: “I should have realized it was wrong and not keep asking.”

 

References:

  • Beck. A.T., Rush, A.J., Shaw, B.F. y Emery, G. (1979). Cognitive Therapy of Depression. The Guilford Press. Nueva York. Publicado en castellano en Desclée De
    Brower, 1983.
  • Yurita,C.L. y DiTomasso, R.A. (2004). Cognitive Distorsions. En A. Freeman, S.H. Felgoise, A.M. Nezu, C.M. Nezu, M.A. Reinecke (Eds.), Encyclopedia of Cognitive Behavior Therapy. 117-121. Springer
[:gl]Os procesos cognitivos son aquelas regras transformacionales a través das que os suxeitos seleccionan a información que finalmente será atendida, codificada e almacenada para a súa posterior recuperación cando sexa necesaria. Normalmente para realizar esta tarefa o noso cerebro baséase na utilización de heurísticos, que son unhas regras que segue o cerebro de maneira inconsciente cando se lle expón un problema, reformulándolo para transformalo nun máis sinxelo de resolver de maneira practicamente automática. Con todo, este proceso pode dar lugar a rumbos cognitivos, que poden ser de índole negativa. Cando estes miolos negativos fan referencia a problemas emocioanes é ao que Aaron Beck (1967) chamou distorsiones cognitivas.

Estes esquemas negativos típicos das persoas depresivas lévanlles a cometer unha serie de erros de procesamiento da información, que lle permitían afianzar a validez das súas crenzas irracionais e mantendo así o seu estado depresivo. Beck (1967) diferenciou primeiramente 6 distorsiones cognitivas, pero foi en 1979 cando Beck et ao., ampliáronas a 11:

  1. Pensamento de todo ou nada.
  2. Sobregeneralización.
  3. Descontar o positivo.
  4. Saltar ás conclusións.
  5. Ler a mente.
  6. Adiviñación.
  7. Magnificar/minimizar.
  8. Razoamento emocional.
  9. Declaracións de “debería”.
  10. Etiquetar.
  11. Culpabilidade inapropiada.

As 17 distorsiones cognitivas máis frecuentes

Finalmente, de entre todas as achegas tanto de Beck (1979) como doutros autores como Freeman e DeWolf (1992) ou Freeman e Oster (1999), Yurica e Dei
Tomasso (2004) recolleron as 17 distorsiones cognitivas máis frecuentes para os terapeutas cognitivos presentes tanto en pacientes con depresión como en pacientes con outros trastornos. A continuación explicámolas e damos algúns exemplos de cada unha delas:

  1. Inferencia arbitraria. Tamén denominada como “saltar ás conclusións”. É o proceso de obter unha conclusión negativa en ausencia dunha evidencia empírica que a poida avalar de forma suficiente. Exemplo: “Non vou aprobar o exame porque son un desastre”.
  2. Catastrofismo. Dáse lugar cando se evalua unha situación co peor resultado posible, tanto do vivido como do futuro. Exemplo: “É mellor que non faga o exame porque o suspenderei e serei o peor”.
  3. Comparación. Cando se produce unha tendencia a compararse cos demais de maneira que se chega á conclusión de que se é moito peor que os demais. Exemplo: “A pesar de que estudo non consigo sacar mellores notas que o meu compañeiro”.
  4. Pensamento dicotómico. É dicir, cando o pensamento ou é branco ou negro. Colócanse as experiencias propias ou dos demais en categorías que só teñen dúas opcións opostas (bo/malo; positivo/negativo; posible/imposible). Exemplo: “Se non saco un 10 no exame serei un perdedor”.
  5. Descualificación do positivo. Cando se descualifican as experiencias ou trazos positivos da persoa. Exemplo: “Aprobei o exame, pero foi de sorte.”
  6. Razoamento emocional. Cando as opinións son formadas sobre un mesmo baseándose só nas emocións que experimenta o suxeito. Exemplo: “Teño medo a subir ao avión, é moi perigo voar” ou “Non vou tocar a ese can, os cans morden”.
  7. Construción da valía persoal en base a opinións externas. Cando mantemos unha valía persoal en función de terceiros. Exemplo: “O meu adestrador dime que son moi malo co balón, seguro que ten razón” (espero que ningún adestrador lle diga iso a un neno) ou “O meu noivo di que son parva, seguro que ten razón”.
  8. Adiviñación. Prognosticar un resultado negativo, unha emoción ou un acontecemento futuro e crerse esas predicións como verdadeiras. Exemplo: “Estou seguro de que aínda que estude poreime nervioso no exame” ou “seguro que fallo o penalti”.
  9. Etiquetaxe. Cando unha persoa se etiqueta a un mesmo ou a outros de forma peyorativa. Exemplo: “Son feo”, “Son o peor xogador do mundo”.
  10. Magnificación. Tendencia a esaxerar o negativo dun trazo, situación, acontencimiento ou persoa. Exemplo: “Fallei o penalti decisivo, acabouse a miña carreira deportiva.” ou “Non lle gustou o agasallo sorpresa, seguro que me deixa”.
  11. Ler a mente. Cando unha persoa cre que outra está a pensar negativamente nela sen evidencia diso. Exemplo: “O meu pai pensa que son un inútil, aínda que non o diga”, “O adestrador no fondo non confía en min”.
  12. Minimización. Proceso polo cal se minimiza ou quita importancia a algúns sucesos, trazos ou circunstancias. Exemplo: “Deume un bico de boas noites pero podería darme máis”, “chamáronme tres veces para saír pero poderían chamarme máis veces”, “Só regaloume unha flor, non me quere”.
  13. Sobregeneralización. Trátase de extraer conclusións baseándose nunhas poucas experiencias ou aplicalas a unha gama de situacións non relacionadas. Exemplo: “Queimóuseme a comida, nunca saberei facer nada correctamente”, “Non me pasaron o balón para marcar, seguro que tampouco queren quedar para ir ao cinema”.
  14. Perfeccionismo. Cando se realiza un esforzo constante por que unha representación interna ou externa de perfección cúmprase sen examinar se é razoable, moitas veces por evitar unha experiencia subxectiva de fracaso. Exemplo: “Para non marcar gol, mellor nin xogo”, “Se non me sae a comida perfecta é mellor ir comer fóra”.
  15. Personalización. Cando se asume unha causalidade persoal a unha situación, evento ou reaccións doutros sen que haxa evidencias que o apoien. Exemplo: “Pepe e Manuel están a rirse, seguro que é do meu”, “A profesora mírame mentres corrixe, seguro que me suspende”.
  16. Abstracción selectiva. Proceso de focalizarse só nun aspecto, detalle ou situación negativa, de maneira que se magnifica a súa importancia pondo a situación enteira nun contexto negativo. Exemplo: “Son o peor, perdín a goma de borrar”, “Seguro que suspendo, esquecéuseme o bolígrafo da sorte”.
  17. Afirmacións con “Debería”. Son as expectativas ou demandas internas sobre as capacidades ou habilidades persoais ou doutros, pero sen analizar se son razoables no contexto no que se din. Exemplo: “Debería darse conta de que estaba mal e non seguir preguntándome”.

_

Referencias bibliográficas:

  • Beck. A.T., Rush, A.J., Shaw, B.F. y Emery, G. (1979). Cognitive Therapy of Depression. The Guilford Press. Nueva York. Publicado en castellano en Desclée De
    Brower, 1983.
  • Yurita,C.L. y DiTomasso, R.A. (2004). Cognitive Distorsions. En A. Freeman, S.H. Felgoise, A.M. Nezu, C.M. Nezu, M.A. Reinecke (Eds.), Encyclopedia of Cognitive Behavior Therapy. 117-121. Springer
[:]

Iván Pico

Director y creador de Psicopico.com. Psicólogo Colegiado G-5480. Graduado en Psicología. Diplomado en Ciencias Empresariales y Máster en Orientación Profesional. Máster en Psicología del Trabajo y Organizaciones. Posgrado en Psicología del Deporte y Entrenador Profesional de Futsal Nivel 3. Visita la sección "Sobre mí"para saber más. ¿Quieres una consulta personalizada? ¡Contacta conmigo en https://ivanpico.es/!

10 Comentarios

Click aquí para dejar un comentario

    • ¡Hola!
      La visión de túnel y la abstracción selectiva son prácticamente lo mismo. En ambos casos la persona sufre una distorsión cognitiva en la que filtra la información como si de un túnel se tratase. Este filtraje deja fuera del contexto los aspectos positivos de la situación para solo quedarnos con la parte negativa, dentro de nuestro túnel que distorsiona la realidad.

      Un saludo,

      Iván Pico

  • Soy bipolar, uso tratamiento pero mi depresión sigue continuamente, una vez leído este artículo ya estoy sintiéndome mejor, viendo casi todas éstas manifestaciones en mi ser depresivo, gracias y por favor si me pueden decir cómo puedo corregir éste comportamiento y el evitar la recaída dentro de lo posible.
    Gracias y salud para todos

    • Hola Haidi.

      Me alegra saber que el artículo te ha servido de ayuda. En cuanto a tu problema, ¿has acudido a un profesional especializado para tu caso? Ese sería el primer paso. Si necesitas ayuda para mejorar tu estilo de afrontamiento u otras herramientas para tu mejora personal puedes contactar conmigo mediante el correo info@psicopico.com para poder orientarte mejor.

      Un saludo,
      Iván Pico
      Psicólogo online

  • Yo soy “adicta” a la de la adivinación, y me causa una angustia infinita, sobre todo en temas relacionados con la salud; siempre acabo reforzando el pensamiento negativo hasta que acabo creyéndolo. Necesito modificar este aspecto porque me provoca mucho sufrimiento.

    • Hola Celicar.

      Esa distorsión está directamente relacionada con la autoeficacia percibida, que forma parte de la inteligencia emocional. Se puede trabajar para mejorar aspectos emocionales de cara a mejorar los procesos mentales internos. El primer paso, como has hecho ahora, ser autoconsciente de la necesidad de mejora.

      Si necesitas asesoramiento personalizado ponte en contacto conmigo.

      Un saludo,

      Iván Pico
      Psicólogo Online

Servicios de Psicología – ivanpico.es

Proyecto e3 – EducaEntrenaEmociona

La Librería de la Psicología

¿Dónde comprar los libros de psicología? Aquí: Grado Psicología (UNED) | Recomendados de Psicología | Todas las categorías | Colección general

Servicios de psicología y publicidad: info@psicopico.com