Este sesgo cognitivo nos invade de un optimismo no realista, que nos convierte de manera irreal en auténticos Superman, cuando de todos es sabido que los humanos y resto de especies vivimos en una incertidumbre de adversidades que nos pueden hacer caer en una situación no deseada, como puede ser una enfermedad grave, un accidente de tráfico, una relación no deseada o incluso un embarazo no deseado. Hasta que no nos pasa a nosotros o alguien cercano nuestro cerebro parece no reaccionar, con el fin de que vivamos plácidamente sin preocupaciones innecesarias y cuando llegue ya le plantaremos cara. Esto tiene un grave problema si se hace de forma generalizada: la irresponsabilidad personal y social.
>> Artículo relacionado: Cómo los sesgos cognitivos afectan a nuestras decisiones diarias.
Este principio cognitivo que nace en nuestro cerebro como protector se convierte en nuestro mayor peligro, sobre todo e situaciones en las que nuestro pensamiento debería ser entendido de forma más grupal. Es el caso que se sucede ahora mismo ante la crisis sanitaria que sacude al mundo por la pandemia del coronavirus.
Al mundo lo amenaza una nueva enfermedad, COVID-19, provocada por el coronavirus SARS-Cov-2 que afecta a millones de personas en todo el mundo y que está dejando cantidades que se cuenta por miles de muertos. Las autoridades sanitaras advierten que la ciudadanía debe tomar estrictas medidas de higiene y seguridad sanitaria como son el uso de mascarillas o el distanciamiento social. No se cansan de repetirlo en todos los sitios.
>> Artículo relacionado: Miedo al coronavirus: recomendaciones para mantener la calma
Sin embargo, a la sociedad le sigue costando enfrentarse a esa realidad que muchos de ellos ven demasiado lejos, porque no les habrá tocado vivirla de cerca. Esta ilusión de invulnerabilidad ante un virus invisible crea una falsa sensación de seguridad que hace bajar la guardia y cometer graves actos de irresponsabilidad.
A ti no te pasará hasta que te pase.
Cuando sentirse invulnerables es un acto de irresponsabilidad
Irresponsabilidad personal, pero sobre todo social. Somos egoistas por naturaleza, primero nosotros y luego los demás, y nos cuesta entender que si nos salvamos nosotros podemos salvar a los demás y a la vez a nosotros mismos, porque lo que ahora mismo no te toca a ti puede llegar de rebote, cual efecto mariposa: estoy infectado sin síntomas; transmito el virus a una persona que a su vez se lo transmite a otra; esa otra vuelve a tener contacto conmigo y me transmite más carga viral que logra que ahora sí empiece a notar los síntomas y no solo eso, sino a todos mis allegados y seres queridos.
Esta irresponsabilidad social es similar a la vivida en relación a la transmisión del VIH que la enfermedad del SIDA. Durante años se necesitó realizar una profunda concienciación en la sociedad sobre el problema y campañas de propaganda para hacer entender lo importante que era la responsabilidad social para evitar la propagación del virus y que a día de hoy sigue siendo necesaria.
>> Artículo relacionado: El Complejo de Aristóteles: creerse mejor que nadie
Esta falsa percepción de control sobre nuestra vida creó una ilusión de invulnerabilidad sobre todo en la juventud. Los datos revelados del estudio Ilusión de invulnerabilidad, estereotipos y percepción de control del SIDA en universitarios publicado en la Revista Iberoamericana de Psicología y Salud en 2015, podrían servir de ejemplo para el caso de la transmisión del COVID-19. En el caso del SIDA se promovía el uso de preservativos, ahora el uso de mascarilla.
Auto-justificarse no sirve para parar al COVID-19
La invulnerabilidad nos sirve para mantener un estado de calma interior y un estado de motivación personal alto para que posibles riesgos no nos paralicen en nuestro día a día, pero no se puede llevar a los extremos y racionalizarlo de manera eficiente. Esto es derivado también de lo que en psicología se llama sesgo de confirmación que hace referencia a que intentamos siempre justificar nuestros pensamientos de alguna manera.
Por ejemplo, diciendo que si el uso de mascarilla puede ser incluso peor para las vías respiratorias, que si se conoce gente que tuvo la enfermedad y no la transmitió a familiares, etc. Tendemos a auto-justificar nuestros actos para hacerlos racionales a nuestra manera. Por eso es tan importante también la buena educación emocional en estos aspectos para generar una sociedad más empática.
Superman también lleva mascarilla
Ponte la mascarilla, respeta la distancia social. Solo son dos normas, que esperemos se empiecen a interiorizar de manera natural para parar una enfermedad que estará presente en nuestra sociedad durante un largo periodo de tiempo y prevenir la vuelta al confinamiento. Tú también puedes salvar vidas.
>> Artículo relacionado: El efecto Peltzman: la sensación de seguridad se puede volver en contra
_
Referencias:
Rojas-Murcia, C., Pastor, Y., Esteban-Hernández, J. (2015). Illusion of invulnerability, stereotypes and perception of control to AIDS in undergraduate students. Revista Iberoamericana de Psicoogía y Salud, 6(1), ppp 28-38[:en]The illusion of invulnerabilidad is a cognitive bias because of the cual distort the perception of the external threats or risks that can occur us during our lives. Our brain uses it to protect us in front of the stress that supposes a fear to a reality that see extraneous to us. Although it is a defensive barrier of our own personal welfare is a weapon of double edge but handles of realistic way.
This cognitive bias invades us of a no realistic optimism, that converts us of unreal way in authentic Superman, when of all is known that the humans and rest of species live in an uncertainty of adversities that can do us fall in a no wished situation, as it can be a grave illness, an accident of traffic, a no wished relation or even a no wished pregnancy. Until it does not happen us to us or somebody near our brain seems not reacting, with the end that we live plácidamente without unnecessary worries and when it arrive already will plant him expensive. This has a grave problem if it does of form generalised: the personal and social irresponsibility.
>> Article related: How the cognitive biases affect to our daily decisions.
This cognitive principle that is born in our brain like protective turns into our greater danger, especially and situations in which our thought would have to be understood of form more grupal. It is the case that sucede right now in front of the sanitary crisis that shakes to the world by the pandemia of the coronavirus.
To the world looms it a new illness, COVID-19, caused by the coronavirus SARS-Cov-2 that affects to million people all over the world and that is leaving quantities that explains by thousands of dead persons. The authorities sanitaras warn that the citizenship has to take strict measures of hygiene and sanitary security as they are the use of masks or the social distance. They do not tire to repeat it in all the places.
>> Article related: Fear to the coronavirus: recommendations to keep the calm
However, to the society follows him costing confront to this reality that many of them see too far, because it will not have touched them live it closely. This illusion of invulnerabilidad in front of an invisible virus creates a false feeling of security that does to go down the policeman and commit grave acts of irresponsibility.
To you it will not happen you until it happen you.
When feel invulnerables is an act of irresponsibility
Personal irresponsibility, but especially social. We are egoistas by nature, first we and afterwards the other, and costs us understand that if we save us we can save to the other and at the same time to us same, because what right now does not touch you to you can arrive of rebound, cual effect butterfly: I am infected without symptoms; I transmit the virus to a person that to his time transmits it to him to another; this another goes back to have contact with me and transmits me more load viral that attains that now yes begin to notice the symptoms and no only this, but to all my gathered and beings wanted.
This social irresponsibility is similar to the lived in relation to the transmission of the HIV that the illness of the SIDA. During years needed make a deep awareness in the society on the problem and campaigns of propaganda to do understand the important that was the social responsibility to avoid the propagation of the virus and that to day of today keeps on being necessary.
This false perception of control on our life created an illusion of invulnerabilidad especially in the youth. The data revealed of the study Illusion of invulnerabilidad, stereotypes and perception of control of the SIDA in university published in the Magazine Iberoamericana of Psychology and Health in 2015, could serve of example for the case of the transmission of the COVID-19. In the case of the SIDA promoted the use of condoms, now the use of mask.
Car-justify does not serve to stop to the COVID-19
The invulnerabilidad serves us to keep a state of inner calm and a state of high personal motivation so that possible risks do not paralyse us in our day in day out, but can not carry to the extremes and racionalizarlo of efficient way. This is derived also of the bias of confirmation that does reference to that try always justify our thoughts somehow.
For example, saying that if the use of mask can be even worse for the respiratory tracts, that if it knows people that had the illness and did not transmit it to familiar, etc. Tend to car-justify our acts to do them rational to our way. Therefore it is so important also the good emotional education in these appearances to generate a more empathic society.
Superman also carries mask
Put you the mask, respects the social distance. Only they are two norms, that expect begin to internalise of natural way to stop an illness that will be present in our society during a long period of time and warn the turn to the confinement. You also can save lives.
_
References:
Rojas-Murcia, C., Pastor, And., Esteban-Hernández, J. (2015). Illusion of invulnerability, stereotypes and perception of control to AIDS in undergraduate students. Magazine Iberoamericana of Psicoogía and Health, 6(1), ppp 28-38
[:gl]A ilusión de invulnerabilidade é un rumbo cognitivo debido ao cal distorsionamos a percepción das ameazas externas ou riscos que nos poden ocorrer durante as nosas vidas. O noso cerebro utilízao para protexernos ante a tensión que supón un temor a unha realidade que vemos allea a nós. Aínda que é unha barreira defensiva do noso propio benestar persoal é unha arma de dobre fío senón manéxase de maneira realista.
Este rumbo cognitivo invádenos dun optimismo non realista, que nos converte de maneira irreal en auténticos Superman, cando de todos é sabido que os humanos e resto de especies vivimos nunha incerteza de adversidades que nos poden facer caer nunha situación non desexada, como pode ser unha enfermidade grave, un accidente de tráfico, unha relación non desexada ou mesmo un embarazo non desexado. Ata que non nos pasa a nós ou alguén próximo o noso cerebro parece non reaccionar, co fin de que vivamos plácidamente sen preocupacións innecesarias e cando chegue xa lle plantaremos cara. Isto ten un grave problema si faise de forma xeneralizada: a irresponsabilidade persoal e social.
>> Artigo relacionado: Como os rumbos cognitivos afectan ás nosas decisións diarias.
Este principio cognitivo que nace no noso cerebro como protector convértese no noso maior perigo, sobre todo e situacións nas que o noso pensamento debería ser entendido de forma máis grupal. É o caso que se sucede agora mesmo ante a crise sanitaria que sacode ao mundo pola pandemia do coronavirus.
Ao mundo ameázao unha nova enfermidade, COVID-19, provocada polo coronavirus SARS-Cov-2 que afecta a millóns de persoas en todo o mundo e que está a deixar cantidades que se conta por miles de mortos. As autoridades sanitaras advirten que a cidadanía debe tomar estritas medidas de hixiene e seguridade sanitaria como son o uso de máscaras ou o distanciamento social. Non se cansan de repetilo en todos os sitios.
>> Artigo relacionado: Medo ao coronavirus: recomendacións para manter a calma
Con todo, á sociedade séguelle custando enfrontarse a esa realidade que moitos deles ven demasiado lonxe, porque non lles tocou vivila de preto. Esta ilusión de invulnerabilidade ante un virus invisible crea unha falsa sensación de seguridade que fai baixar a garda e cometer graves actos de irresponsabilidade.
A ti non pasarache ata que páseche.
Cando sentirse invulnerables é un acto de irresponsabilidade
Irresponsabilidade persoal, pero sobre todo social. Somos egoistas por natureza, primeiro nós e logo os demais, e cústanos entender que si nos salvamos nós podemos salvar aos demais e á vez a nós mesmos, porque o que agora mesmo non tócache a ti pode chegar de rebote, cal efecto bolboreta: estou infectado sen síntomas; transmito o virus a unha persoa que á súa vez llo transmite a outra; esoutra volve ter contacto comigo e transmíteme máis carga viral que logra que agora si empezo a notar os síntomas e non só iso, senón a todos os meus achegados e seres queridos.
Esta irresponsabilidade social é similar á vivida en relación á transmisión do VIH que a enfermidade da SIDA. Durante anos necesitouse realizar unha profunda concienciación na sociedade sobre o problema e campañas de propaganda para facer entender o importante que era a responsabilidade social para evitar a propagación do virus e que a día de hoxe segue sendo necesaria.
Esta falsa percepción de control sobre a nosa vida creou unha ilusión de invulnerabilidade sobre todo na mocidade. Os datos revelados do estudo Ilusión de invulnerabilidade, estereotipos e percepción de control da SIDA en universitarios publicado na Revista Iberoamericana de Psicoloxía e Saúde en 2015, poderían servir de exemplo para o caso da transmisión do COVID-19. No caso da SIDA promovíase o uso de preservativos, agora o uso de máscara.
Auto-xustificarse non serve para parar ao COVID-19
A invulnerabilidade sérvenos para manter un estado de calma interior e un estado de motivación persoal alto para que posibles riscos non nos paralicen no noso día a día, pero non se pode levar aos extremos e racionalizalo de maneira eficiente. Isto é derivado tamén do rumbo de confirmación que fai referencia a que tentamos sempre xustificar os nosos pensamentos dalgunha maneira.
Por exemplo, dicindo que si o uso de máscara pode ser mesmo peor para as vías respiratorias, que si se coñece xente que tivo a enfermidade e non a transmitiu a familiares, etc. Tendemos a auto-xustificar os nosos actos para facelos racionais á nosa maneira. Por iso é tan importante tamén a boa educación emocional nestes aspectos para xerar unha sociedade máis empática.
Superman tamén leva máscara
Ponche a máscara, respecta a distancia social. Só son dúas normas, que esperemos empécense a interiorizar de maneira natural para parar unha enfermidade que estará presente na nosa sociedade durante un longo período de tempo e previr a volta ao confinamento. Ti tamén podes salvar vidas.
_
Referencias:
Vermellas-Murcia, C., Pastor, E., Esteban-Hernández, J. (2015). Illusion of invulnerability, stereotypes and perception of control to AIDS in undergraduate students. Revista Iberoamericana de Psicoogía e Saúde, 6(1), ppp 28-38
[:]





Añadir Comentario