Como seres humanos necesitamos estar en movimiento para desarrollarse y mantener las funciones biológicas, pero además lo necesitamos para el desarrollo cognoscitivo y el desarrollo de las capacidades intelectuales. Muchos autores han investigado qué es lo que motiva al ser humano ya no solo a moverse como necesidad básica, sino qué es lo que nos motiva a hacer deporte o actividad física.
Motivos directos e indirectos para la práctica deportiva.
Para Rudik (1988), existen motivos indirectos y directos para hacer deporte.
Motivos directos
1. El sentimiento especial de satisfacción que experimenta el deportista por la manifestación de la actividad muscular (aumento de serotonina).2. El placer estético, derivado de la belleza y ligereza de los movimientos propios. Solo hay que entrar en Instagram para ver las fotos de la gente en el gimnasio “luciendo” cuerpo orgullosa. 3. La aspiración a parecer audaz y decidido a realizar ejercicios difíciles y peligrosos. Tendemos siempre a querer ser mejore en todo aquello que hacemos, ya sea deporte o hacerse una tortilla de patatas. 4. Los elementos de competición que constituyen un aspecto importante y obligatorio del deporte. El tener un orden y disciplina nos hace más ordenados mentalmente y eso refuerza la realización del deporte. 5. El deseo de alcanzar resultados, records y de conseguir la victoria. Sí, ganar le gusta a todo el mundo. >> Artículo relacionado: Goleadas en el deporte: cómo afectan a la motivación.
Motivos indirectos
1. La aspiración de ser fuerte, vigoroso y sano.2. El deseo de prepararse para la actividad práctica.3. La comprensión de la importancia social de la actividad deportiva.
Otros autores, como el psicólogo ruso Bologachevski expone que los motivos que empujan a los jóvenes a la actividad deportiva tienen una estructura más compleja pero también coincide en que todos están relacionados con la satisfacción, el resultado en la adquisición de habilidades y con las perspectivas de mejora de la salud o trayectoria personal (preparar oposiciones, ser entrenador, deportista profesonal, etc.)
Autores como Palaima, hablan de la atracción emocional inmediata como principal motivador de la práctica deportiva. En cuanto a la actividad competitiva existen motivos de orden moral (deber, colectivismo, patriotismo), esfuerzo hacia la autoafirmación, motivos relacionados con el entrenamiento, motivos estéticos y motivos relacionados con el deseo de obtener privilegios.
Fases del desarrollo de la motivación hacia la actividad deportiva
Existen tres fases en el proceso, según el enfoque clásco de A.Z. Puni:
1. Fase inicial. En esta fase actúan tres tendencias fundamentales que son:
- La atracción emocional del ejercicio físico.
- El cumplimiento de obligaciones.
- La necesidad de la actividad condicionada por la forma de vida.
2. Especialización y elección. Surgimiento y desarrollo del interés por un deporte concreto. Por la revelación de facultades para el mismo y la aspiración a desarrollarlas, la saturación de emociones experimentadas por el éxito deportivo y la ampliación de conocimientos especiales de técnica.
3. Maestría. En esta última fase los motivos específicos son:
- Aspiración a mantener la maestría adquirida y conseguir mayores éxitos. Los jugadores del F.C. Barcelona son maestros de su deporte pero parece que no se cansan de ganar títulos.
- La aspiración a servir al país con los éxitos deportivos y conseguir nuevos récords. ¿Qué jugador profesional no quiere ir a la selección?
- La aspiración a contribuir al desarrollo del deporte elegido y transmitir la experiencia a los jóvenes deportistas. Existen multitud de casos de ex-deportistas profesionales que se convierten en entrenadores y para ello necesitan seguir mejorando sus conocimientos y para ello no cesan su actividad aunque sea a menor nivel, pero sí intentando mejorarla.
En otros artículos profundizaremos sobre las diferencias entre motivación intrínseca y extrínseca, como lograr aumentarla y el papel que tiene el entrenador como motivador de sus deportistas, respuestas dadas por la psicología deportiva.
Imágen: www.pixabay.com[:en]As human beings we need to be moving to develop and maintain biological functions, but also the need for cognitive development and the development of intellectual abilities. Many authors have investigated what motivates human beings and not just to move as a basic need, but what motivates us to do sport or physical activity.
Direct and indirect reasons.
To Rudik (1988), there are indirect and direct reasons for sports.
Direct reasons for sports
- The special feeling of satisfaction experienced by the athlete by the manifestation of muscle activity (increase serotonin).
- The esthetic pleasure derived from the beauty and lightness of the movements. You need only enter Instagram for photos of people in the gym “showing” their proud bodies.
- The aspiration to look bold and determined to perform difficult and dangerous exercises. We tend always to want to be better in everything we do, whether sport or get an omelette.
- The elements of competition and constitute an important aspect of the sport required. Having an order and discipline makes us mentally and ordered that reinforces the realization of the sport.
- The desire to achieve results, records and win. Yes, winning loves everyone.
Indirect motives of sports activity
- The aspiration to be strong, vigorous and healthy.
- The desire to prepare for practical activity.
- Understanding the social importance of sporting activity.
Other authors, such as Russian psychologist Bologachevski states that the reasons that push young people to sports have a more complex structure but also agrees that all are related to satisfaction, the result in the acquisition of skills and perspectives improving health or personal history (prepare oppositions, coaching, profesonal athlete, etc.)
Authors like Palaima speak immediate emotional appeal as the main motivator of sport. As for competitive activity there are moral reasons (duty, collectivism, patriotism), striving toward self-assertion, training related reasons, aesthetic reasons and reasons related to the desire to obtain privileges.
Stages of development of motivation for sport
There are three stages in the process, according to the approach clásco A.Z. Puni:
1. Initial Phase. At this stage acting three main trends are:
- The emotional attraction of physical exercise.
- Compliance obligations.
- The need for the activity conditioned by lifestyle.
2. Specialization and choice. Emergence and development of interest in a particular sport. By the revelation of powers for himself and the aspiration to develop, saturation of emotions experienced by sporting success and expansion of special technical knowledge.
3. Master. In this last phase the specific reasons are:
- Aspiration to keep the acquired expertise and achieve greater success. F.C. players Barcelona are masters of their sport but apparently not tired of winning titles.
- The aspiration to serve the country with sporting success and achieve new records. What professional player does not want to go to the selection?
- The aspiration to contribute to the development of sport chosen and convey the experience to young athletes. There are many cases of former professional athletes who become coaches and for that they need to continue improving their knowledge and it does not cease its activity albeit at a lower level, but trying to improve it.
In other articles we elaborate on the differences between intrinsic and extrinsic motivation, how to achieve and increase the role of the coach as a motivator of their athletes.
Image: www.pixabay.com
[:gl]Como seres humans necesitamos estar en movemento para desenvolverse e manter as funcións biolóxicas, pero ademais necesitámolo para o desenvolvemento cognoscitivo e o desenvolvemento das capacidades intelectuais. Moitos autores investigaron que é o que motiva ao ser humano xa non só a moverse como necesidade básica, senón que é o que nos motiva a facer deporte ou actividade física.
Motivos directos e indirectos.
Para Rudik (1988), existen motivos indirectos e directos para facer deporte.
Motivos directos para a práctica deportiva
- O sentimento especial de satisfacción que experimenta o deportista pola manifestación da actividade muscular (aumento de serotonina).
- O pracer estético, derivado da beleza e lixeireza dos movementos propios. Só hai que entrar en Instagram para ver as fotos da xente no ximnasio “lucindo” corpo orgullosa.
- A aspiración a parecer audaz e decidido a realizar exercicios difíciles e perigosos. Tendemos sempre a querer ser mellore en todo aquilo que facemos, xa sexa deporte ou facerse unha tortilla de patacas.
- Os elementos de competición que constitúen un aspecto importante e obrigatorio do deporte. O ter unha orde e disciplina fainos máis ordenados mentalmente e iso reforza a realización do deporte.
- O desexo de alcanzar resultados, records e de conseguir a vitoria. Si, gañar gústalle a todo o mundo.
Os motivos indirectos da actividade deportiva
- A aspiración de ser forte, vigoroso e san.
- O desexo de prepararse para a actividade práctica.
- A comprensión da importancia social da actividade deportiva.
Outros autores, como o psicólogo ruso Bologachevski expón que os motivos que empuxan aos mozos á actividade deportiva teñen unha estrutura máis complexa pero tamén coincide en que todos están relacionados coa satisfacción, o resultado na adquisición de habilidades e coas perspectivas de mellora da saúde ou traxectoria persoal (preparar oposicións, ser adestrador, deportista profesonal, etc.)
Autores como Palaima, falan da atracción emocional inmediata como principal motivador da práctica deportiva. En canto á actividade competitiva existen motivos de orde moral (deber, colectivismo, patriotismo), esforzo cara á autoafirmación, motivos relacionados co adestramento, motivos estéticos e motivos relacionados co desexo de obter privilexios.
Fases do desenvolvemento da motivación cara á actividade deportiva
Existen tres fases no proceso, segundo o enfoque clásco de A.Z. Puni:
1. Fase inicial. Nesta fase actúan tres tendencias fundamentais que son:
- A atracción emocional do exercicio físico.
- O cumprimento de obrigacións.
- A necesidade da actividade condicionada pola forma de vida.
2. Especialización e elección. Surgimiento e desenvolvemento do interese por un deporte concreto. Pola revelación de facultades para o mesmo e a aspiración a desenvolvelas, a saturación de emocións experimentadas polo éxito deportivo e a ampliación de coñecementos especiais de técnica.
3. Mestría. Nesta última fase os motivos específicos son:
Aspiración a manter a mestría adquirida e conseguir maiores éxitos. Os xogadores do F.C. Barcelona son mestres do seu deporte pero parece que non se cansan de gañar títulos.
A aspiración a servir ao país cos éxitos deportivos e conseguir novas marcas. Que xogador profesional non quere ir á selección?
A aspiración a contribuír ao desenvolvemento do deporte elixido e transmitir a experiencia aos mozos deportistas. Existen multitude de casos de ex-deportistas profesionais que se converten en adestradores e para iso necesitan seguir mellorando os seus coñecementos e para iso non cesan a súa actividade aínda que sexa a menor nivel, pero si tentando mellorala.
Noutros artigos profundaremos sobre as diferenzas entre motivación intrínseca e extrínseca, como lograr aumentala e o papel que ten o adestrador como motivador dos seus deportistas.
_
Imaxen: www.pixabay.com[:]






Gracias! Estoy llevando adelante un proyecto con mis alumnos de 4° sobre este tema, me interesaria saber mas. Saludos!
Hola Angelina.
Muchas gracias por el comentario. Puedes revisar todos los artículos relacionados con deporte en la sección correspondiente: https://psicopico.com/psicologia/deporte/
Un saludo,
Iván Pico
Psicólogo
Muy buen artículo, creemos en la importancia de hacer deporte no solo para un cuerpo sano sin también para cumplir ese deseo de auto superación y maestría en alguna actividad. ▶ *******