
El estrés es un proceso psicológico que se crea ante una situación exigente del organismo frente a la cual no tenemos suficiente información o respuestas adecuadas para resolverla por lo que se activan mecanismos psicofisiológicos que nos permiten recoger más información y procesarla de forma más rápida para resolver la demanda exigida de forma adecuada.
El estrés es un proceso adaptativo que implica actividades emocionales y motivacionales que nos permite resolver problemas. Es por tanto beneficioso para nuestras vidas diarias, pero tiene un límite que si se sobrepasa puede tener repercusiones negativas sobre la salud.
La Organización Mundial de la Salud (OMS) lo define como un conjunto de reacciones fisiológicas que prepara al organismo para la acción.
>> Artículo relacionado: Cuando la ansiedad es la solución y no el problema.
La ansiedad requiere de los recursos del estrés para su afrontamiento por lo que en ocasiones son difíciles de diferenciar, sobre todo en situaciones extremas de activación. La principal diferencia entre estrés y ansiedad es emocional. El estrés puede tener un tono hedónico positivo o negativo en función de la emoción que se necesite para solventar la demanda. Sin embargo, la ansiedad el afecto mostrado siempre es negativo. Además, el estrés es un fenómeno proactivo y versátil mientras que la de ansiedad es una situación emocional carente de alternativas de respuesta.
Simbólicamente, lo podemos comparar con el estrés físico que una goma elástica soporta cuando tiramos de ella, si bien es capaz de volver a su estado natural de equilibrio si la sometemos a mucho estrés puede llegar a romper.
>> Artículo relacionado: ¿Qué es mejor ver el vaso medio lleno o medio vacío? Optimismo realista.
El afrontamiento o coping frente al estrés hace referencia al esfuerzo cognitivo y conductual y de carácter cambiante que se realiza para manejar las demandas específicas externas o internas que son evaluadas de forma desbordante para la persona.
Son diversas las estrategias de afrontamiento frente al estrés, recogemos aquí las 18 estrategias más importantes según la ciencia recopiladas por Fernández-Abascal (2003):
Como se puede observar no todas las respuestas de afrontamiento, aunque tengan éxito para aliviar el estrés pueden tener efectos negativos, como si de efectos secundarios se tratase por lo que el propia afrontamiento si no es en positivo se puede volver patológico. Si una estrategia funciona se mantendrá en repetidas ocasiones por lo que elegir la más saludable y la que nos aporte mayor resiliencia será clave para caer en resoluciones de problemas vanales y poco constructivas para nuestro desarrollo personal.
>> Artículo relacionado: Resiliencia: factores de mejora.
En general, las personas con una predisposición saludable ante situaciones estresantes confieren ciertas características de personalidad resistentes al estrés que generalmente se basan en poseer creencias personales en las que predominan la sensación de dominio (locus de control interno) y la confianza en la resolución del problema (autoeficacia). A estos dos rasgos se les unen rasgos de la personalidad como el optimismo o un buen sentido de coherencia. Teniendo en cuenta estos rasgos podríamos decir que las personas con alta resistencia al estrés comparten estas cuatro características principales:
>>Artículo relacionado: Influencia del estrés en el crecimiento del niño.
_
Referencias:
Fernández-Abascal, E.G., Jiménez, M.P., Martín M.D. (2003). Emoción y Motivación: La adaptación humana. Madrid: Ed. Centro de Estudios Ramón Areces.
>> Artículo relacionado: Autoeficacia profesional: un empujón hacia el éxito laboral.[:en]We live in a society accelerated in which it seems that the one who does not live estresado is the fracasado. Walk always to tope of work and of tasks for doing has turned into synonymous fictitious of success. However, it is convenient to know strategies to face the high levels of stress, since when rebasamos the optimum levels of resistance to the stress can arise problems that break the balance of our lives.
The stress is a psychological process that creates in front of a demanding situation of the organism in front of which do not have sufficient information or suitable answers to resolve it by what activate psychophysiologic mechanisms that allow us collect more information and process it of form faster to resolve the demand demanded of suitable form.
The stress is an adaptative process that involves emotional and motivational activities that allows us resolve problems. It is therefore beneficial for our daily lives, but has a limit that if it exceeds can have negative repercussions on the health.
The World Health Organisation (WHO) defines it like a group of physiological reactions that prepares to the organism for the action.
>> Article related: When the anxiety is the solution and no the problem.
The anxiety requires of the resources of the stress for his afrontamiento by what in occasions are difficult to differentiate, especially in extreme situations of activation. The main difference between stress and anxiety is emotional. The stress can have a tone hedónico positive or negative in function of the emotion that need to solve the demand. However, the anxiety the affection showed always is negative. Besides, the stress is a phenomenon proactivo and versatile whereas the one of anxiety is an emotional situation carente of alternatives of answer.
Symbolically, can compare it with the physical stress that an elastic rubber bears when we throw of her, although it is able to go back to his natural state of balance if we subject it to a lot of stress can break.
The afrontamiento or coping in front of the stress does reference to the cognitive effort and conductual and of character cambiante that makes to handle the external specific demands or interns that are evaluated of form desbordante for the person.
They are diverse the strategies of afrontamiento in front of the stress, collect here the 18 more important strategies according to the science recopiladas by Fernández-Abascal (2003):
As it can observe no all the answers of afrontamiento, although they succeed to relieve the stress can have negative effects, as if of secondary effects treated by what the own afrontamiento if it is not in positive can go back pathological. If a strategy works will keep in repeated occasions by what choose the healthiest and the one who contribute us elder resiliencia will be key to fall in resolutions of problems vanales and little constructive for our personal development.
>> Article related: Resiliencia: factors of improvement.
In general, the people with a healthy predisposition in front of situations estresantes confer some characteristics of resistant personality to the stress that generally base in possessing personal beliefs in which they predominate the feeling of command (locus of internal control) and the confidence in the resolution of the problem (autoeficacia). To these two shots join them shots of the personality like the optimism or a good sense of coherence. Taking into account these shots could say that the people with high resistance to the stress share these four main characteristics:
_
References:
Fernández-Abascal, And.G., Jiménez, M.P., Martín M.D. (2003). Emotion and Motivation: The human adaptation. Madrid: Ed. Centre of Studies Ramón Areces.
>> Article related: Autoeficacia professional: a push to the labour success.[:gl]Vivimos nunha sociedade acelerada na que parece que o que non vive tenso é o fracasado. Andar sempre a lume de biqueira de traballo e de tarefas por facer converteuse en sinónimo ficticio de éxito. Con todo, é conveniente coñecer estratexias para afrontar os niveis elevados de estrés, xa que cando pasamos os niveis óptimos de resistencia á tensión poden xurdir problemas que rompan o equilibrio das nosas vidas.
O estrés un proceso psicolóxico que se crea ante unha situación esixente do organismo fronte á cal non temos suficiente información ou respostas adecuadas para resolvela polo que se activan mecanismos psicofisiológicos que nos permiten recoller máis información e procesala de forma máis rápida para resolver a demanda esixida de forma adecuada.
O estrés é un proceso adaptativo que implica actividades emocionais e motivacionales que nos permite resolver problemas. É por tanto beneficioso para as nosas vidas diarias, pero ten un límite que si se excede pode ter repercusións negativas sobre a saúde.
A Organización Mundial da Saúde (OMS) defíneo como un conxunto de reaccións fisiológicas que prepara ao organismo para a acción.
>> Artigo relacionado: Cando a ansiedade é a solución e non o problema.
A ansiedade require dos recursos da tensión para a súa afrontamiento polo que en ocasións son difíciles de diferenciar, sobre todo en situacións extremas de activación. A principal diferenza entre tensión e ansiedade é emocional. A tensión pode ter un ton hedónico positivo ou negativo en función da emoción que se necesite para liquidar a demanda. Con todo, a ansiedade o afecto mostrado sempre é negativo. Ademais, a tensión é un fenómeno proactivo e versátil mentres que a de ansiedade é unha situación emocional carente de alternativas de resposta.
Simbólicamente, podémolo comparar coa tensión física que unha goma elástica soporta cando tiramos dela, aínda que é capaz de volver ao seu estado natural de equilibrio si sometémola a moita tensión pode chegar a romper.
O afrontamiento ou coping fronte o estrés fai referencia ao esforzo cognitivo e conductual e de carácter cambiante que se realiza para manexar as demandas específicas externas ou internas que son avaliadas de forma desbordante para a persoa.
Son diversas as estratexias de afrontamiento fronte á tensión, recollemos aquí as 18 estratexias máis importantes segundo a ciencia recompiladas por Fernández-Abascal (2003):
Como se pode observar non todas as respostas de afrontamiento, aínda que teñan éxito para aliviar a tensión poden ter efectos negativos, coma se de efectos secundarios tratásese polo que o propia afrontamiento si non é en positivo pódese volver patolóxico. Si unha estratexia funciona manterase en repetidas ocasións polo que elixir a máis saudable e a que nos achegue maior resiliencia será clave para caer en resolucións de problemas vanales e pouco construtivas para o noso desenvolvemento persoal.
>> Artigo relacionado: Resiliencia: factores de mellora.
En xeral, as persoas cunha predisposición saudable ante situacións estresantes confiren certas características de personalidade resistentes á tensión que xeralmente se basean en posuír crenzas persoais nas que predominan a sensación de dominio (locus de control interno) e a confianza na resolución do problema (autoeficacia). A estes dous trazos únenselles trazos da personalidade como o optimismo ou un bo sentido de coherencia. Tendo en conta estes trazos poderiamos dicir que as persoas con alta resistencia á tensión comparten este catro características principais:
_
Referencias:
Fernández-Abascal, E.G., Jiménez, M.P., Martín M.D. (2003). Emoción y Motivación: La adaptación humana. Madrid: Ed. Centro de Estudios Ramón Areces.
>> Artigo relacionado: Autoeficacia profesional: un empuxón cara ao éxito laboral.[:]
Ver comentarios
como se dice la pagina??