
La capacidad de las personas para resolver problemas depende de dos factores cruciales: la cantidad de conocimiento sobre un ámbito específico y la cantidad de experiencia que se tenga en la solución de una clase particular de problemas.
El conocimiento en un ámbito concreto es fundamental para resolver problemas específicos en la vida diaria, pero resulta necesario también el conocimiento general. Éste se refiere a un conocimiento amplio que no está vinculado a ningún ámbito específico pero que es necesario para llevar a cabo las tareas y soluciones de cualquier tipo de problema. Podría considerarse como complementario del conocimiento de ámbito aunque depende del centro de interés de la tarea.
Ejemplos de conocimiento general son: redes declarativas representadas por nuestro vocabulario, el conocimiento en política contemporánea y el conocimiento histórico; el conocimiento procedimental necesario para hablar; o las habilidades metacognitivas como la inteligencia emocional. Estos conocimientos pueden llegar a ser casi infinitos.
Podemos decir que el conocimiento específico de un ámbito es la amplitud del conocimiento que tienen los individuos sobre un campo concreto de estudio que puede referirse a áreas del curriculum o de la actividad. Se engloban aquí los conocimientos declarativos (¿qué es?), procedimentales (¿cómo se hace?) y metacognitivos. Este conocimiento puede operar a nivel tácito o explícito. Esta pericia se desarrolla lentamente debido en buena parte a este conocimiento declarativo y a que se adquiere tácitamente a lo largo de un periodo largo de tiempo proporcionando así una pericia, habilidad y eficacia mayores.
>> Artículo relacionado: Entrenar para entrenar: la importancia de formarse en competencias.
Se diferencian siete características del rendimiento de los expertos.
>> Artículo relacionado: Cómo solucionar problemas en 5 fases.
Todas estas características apuntan a una conclusión simple sobre la naturaleza de la pericias: los expertos son más rápidos, eficaces y más reflexivos a casusa de la profundidad y amplitud de sus conocimientos. No se afirma que el conocimiento garantice el rendimiento del experto. La mayoría de los investigadores están de acuerdo en que la verdadera pericia supone una compleja interacción entre las estrategias generales de solución de problemas y un amplio conocimiento del ámbito.
Estos dos componentes se conciben mejor como procesos complementarios: el conocimiento experto facilita el uso de estrategias, en tanto que el conocimiento sobre estrategias generales de solución de problemas permite utilizar el conocimiento experto con más eficacia.
Tres son los principales peligros que se pueden encontrar un experto a la hora de desarrollar su pericia: sacrificio, rigidez y efecto de punto ciego.
La pericia también acarrea riesgos y peligros como son la cantidad de tiempo que es necesario invertir para desarrollarla, el cual se considera un sacrificio personal demasiado grande en algunas ocasiones.
Otro coste es la rigidez conceptual que hace difícil que el experto considere otros puntos de vista, de hecho parece irónico que los expertos puedan correr un riesgo mayor que los principiantes en ciertas situaciones a causa de disponer de más heurísticos y tenerlos más automatizados.
Otro tercer problema que pueden tener los expertos es lo denominado efecto del punto ciego del experto, mediante el cual los expertos contemplan la solución de problemas de los principiantes desde la perspectiva del experto, en lugar de hacerlo desde la perspectiva de un alumno principiante. Esto puede provocar que los profesores expertos pasen por alto las necesidades evolutivas de los alumnos principiantes y seleccionen un currículum excesivamente avanzado que requiera que los alumnos empleen principios organizativos y heurísticos expertos de los que no disponen. En general no se dice que los expertos estén ciegos, sino que actúan con más rapidez y precisión que los principiantes.
El desarrollo de la pericia para convertirse de un principiante en un experto se desarrolla en etapas predecibles, pasándose por una etapa inicial lúdica, habitualmente en un entorno familiar que presta apoyo a ello seguido después de una etapa intermedia en la que el principiante comienza a desarrollar principios de pericia y ya depende de mentores. Finalmente en la última etapa ya se necesita a un maestro consumado que ayuda al individuo a desarrollar la pericia de forma competente ya con completo compromiso psicológico, necesita de su maestro Jedi.
>> Artículo relacionado: Destreza psicomotriz: fases de su aprendizaje.[:en]Luke Skywalker before expert Jedi was a beginner. In his training cost of the councils of the teacher Yoda that transmitted his expertise with the Strength and the sword laser to the youngster Luke. But, what differentiates to an expert of a beginner?
The capacity of the people to resolve problems depends on two crucial factors: the quantity of knowledge on a specific field and the quantity of experience that have in the solution of an individual lesson of problems.
The knowledge in a concrete field is fundamental to resolve specific problems in the daily life, but results necessary also the general knowledge. This refers toa wide knowledge that is not linked to any specific field but that it is necessary to carry out the tasks and solutions of any type of problem. It could consider like complementary of the knowledge of field although it depends of the centre of interest of the task.
Examples of general knowledge are: declarative networks represented by our vocabulary, the knowledge in contemporary politics and the historical knowledge; the knowledge procedimental necessary to speak; or the skills metacognitivas like the emotional intelligence. These knowledges can become almost infinite.
We can say that the specific knowledge of a field is the amplitude of the knowledge that have the individuals on a concrete field of study that can refer to areas of the curriculum or of the activity. engloban Here the declarative knowledges (what is?), procedimentales (how does ?) And metacognitivos. This knowledge can operate to tacit or explicit level. This expertise develops slowly owed in good part to this declarative knowledge and to that purchases tácitamente along a long period of time providing like this an expertise, skill and greater efficiency.
>> Article related: Train to train: the importance to form in competitions.
Characteristics of the expert performance.
They differentiate seven characteristics of the performance of the experts.
>> Article related: How solve problems in 5 phases.
All these characteristics aim to a simple conclusion on the nature of the expertise: the experts are faster, effective and more reflexive to casusa of the depth and amplitude of his knowledges. It does not affirm that the knowledge guarantee the performance of the expert. The majority of the researchers agree in that the true expertise supposes a complex interaction between the general strategies of solution of problems and a wide knowledge of the field.
These two components conceive better like complementary processes: the expert knowledge facilitates the use of strategies, whereas the knowledge on general strategies of solution of problems allows to use the expert knowledge with more efficiency.
Three are the main dangers that can find an expert to the hour to develop his expertise: sacrifice, rigidity and effect of blind spot.
Big sacrifice.
The expertise also involves risks and dangers as they are the quantity of time that is necessary to invest to develop it, which considers a personal sacrifice too big in some occasions.
Conceptual rigidity.
Another cost is the conceptual rigidity that does difficult that the expert consider other points of view, in fact seems ironic that the experts can run a greater risk that the beginners in some situations owing to having of more heuristic and have them more automated.
Effect of the blind spot of the expert.
Another third problem that can have the experts is the designated effect of the blind spot of the expert, by means of which the experts contemplate the solution of problems of the beginners from the perspective of the expert, in place to do it from the perspective of a student beginner. This can cause that the expert professors overlook the evolutionary needs of the students beginners and select a excessively advanced curriculum that it require that the students employ organisational principles and heuristic experts of which do not have. In general it does not say that the experts are blind, but they act with more rapidity and precision that the beginners.
The development of the expertise to convert of a beginner in an expert develops in predictable stages, going through an initial stage lúdica, usually in some familiar surroundings that loans support to this followed after an intermediate stage in which the beginner begins to develop principles of expertise and already depends of mentors. Finally, in the last stage, a consummate teacher is already needed, helping the individual to develop the skills competently and with complete psychological commitment.
>> Related article: Psychomotor skills: phases of learning.
[:gl]Luke Skywalker antes de experto Jedi foi un principiante. No seu adestramento valeuse dos consellos do mestre Yoda que transmitiu a súa pericia coa Forza e a espada láser ao mozo Luke. Pero, que diferenza a un experto dun principiante?
A capacidade das persoas para resolver problemas depende de dous factores cruciais: a cantidade de coñecemento sobre un ámbito específico e a cantidade de experiencia que se teña na solución dunha clase particular de problemas.
O coñecemento nun ámbito concreto é fundamental para resolver problemas específicos na vida diaria, pero resulta necesario tamén o coñecemento xeral. Este refírese a un coñecemento amplo que non está vinculado a ningún ámbito específico pero que é necesario para levar a cabo as tarefas e solucións de calquera tipo de problema. Podería considerarse como complementario do coñecemento de ámbito aínda que depende do centro de interese da tarefa.
Exemplos de coñecemento xeral son: redes declarativas representadas polo noso vocabulario, o coñecemento en política contemporánea e o coñecemento histórico; o coñecemento procedimental necesario para falar; ou as habilidades metacognitivas comoa intelixencia emocional. Estes coñecementos poden chegar a ser case infinitos.
Podemos dicir que o coñecemento específico dun ámbito é a amplitude do coñecemento que teñen os individuos sobre un campo concreto de estudo que pode referirse a áreas de o curriculum ou da actividade. Englóbanse aquí os coñecementos declarativos (que é?), procedimentales (como se fai?) e metacognitivos. Este coñecemento pode operar a nivel tácito ou explícito. Esta pericia desenvólvese lentamente debido en boa parte a este coñecemento declarativo e a que se adquire tácitamente ao longo dun período longo de tempo proporcionando así unha pericia, habilidade e eficacia maiores.
>> Artigo relacionado: Adestrar para adestrar: a importancia de formarse en competencias.
Diferéncianse sete características do rendemento dos expertos.
>> Artigo relacionado: Como solucionar problemas en 5 fases.
Todas estas características apuntan a unha conclusión simple sobre a natureza das pericias: os expertos son máis rápidos, eficaces e máis reflexivos a casusa da profundidade e amplitude dos seus coñecementos. Non se afirma que o coñecemento garanta o rendemento do experto. A maioría dos investigadores están de acordo en que a verdadeira pericia supón unha complexa interacción entre as estratexias xerais de solución de problemas e un amplo coñecemento do ámbito.
Estes dous compoñentes concíbense mellor como procesos complementarios: o coñecemento experto facilita o uso de estratexias, en tanto que o coñecemento sobre estratexias xerais de solución de problemas permite utilizar o coñecemento experto con máis eficacia.
Tres son os principais perigos que se poden atopar un experto á hora de desenvolver a súa pericia: sacrificio, rixidez e efecto de punto cego.
Gran sacrificio.
A pericia tamén carrexa riscos e perigos como son a cantidade de tempo que é necesario investir para desenvolvela, o cal se considera un sacrificio persoal demasiado grande nalgunhas ocasións.
Rixidez conceptual.
Outro custo é a rixidez conceptual que fai difícil que o experto considere outros puntos de vista, de feito parece irónico que os expertos poidan correr un risco maior que os principiantes en certas situacións por mor de dispor de máis heurísticos e telos máis automatizados.
Efecto do punto cego do experto.
Outro terceiro problema que poden ter os expertos é o denominado efecto do punto cego do experto, mediante o cal os expertos contemplan a solución de problemas dos principiantes desde a perspectiva do experto, en lugar de facelo desde a perspectiva dun alumno principiante. Isto pode provocar que os profesores expertos pasen por alto as necesidades evolutivas dos alumnos principiantes e seleccionen un currículo excesivamente avanzado que requira que os alumnos empreguen principios organizativos e heurísticos expertos dos que non dispoñen. En xeral non se di que os expertos estean cegos, senón que actúan con máis rapidez e precisión que os principiantes.
O desenvolvemento da pericia para converterse dun principiante nun experto desenvólvese en etapas predicibles, pasándose por unha etapa inicial lúdica, habitualmente nunha contorna familiar que presta apoio a iso seguido despois dunha etapa intermedia na que o principiante comeza a desenvolver principios de pericia e xa depende de mentores.
Finalmente na derradeira etapa xa se necesita un mestre consumado que axude ao individuo a desenrolar a pericia de forma competente e xa con completo compromiso psicolóxico, necesita o seu mestre Jedi.
>> Artículo relacionado: Destreza psicomotriz: fases da sua aprendizaxe.
[:]