Educación

[:es]Diferencias entre expertos y principiantes en la solución de problemas[:gl]Diferencias entre expertos e principiantes na solución de problemas[:]

[:es]Luke Skywalker antes de experto Jedi fue un principiante. En su entrenamiento se valió de los consejos del maestro Yoda que transmitió su pericia con la Fuerza y la espada láser al joven Luke. Pero, ¿qué diferencia a un experto de un principiante?

La capacidad de las personas para resolver problemas depende de dos factores cruciales: la cantidad de conocimiento sobre un ámbito específico y la cantidad de experiencia que se tenga en la solución de una clase particular de problemas.

El conocimiento en un ámbito concreto es fundamental para resolver problemas específicos en la vida diaria, pero resulta necesario también el conocimiento general. Éste se refiere a un conocimiento amplio que no está vinculado a ningún ámbito específico pero que es necesario para llevar a cabo las tareas y soluciones de cualquier tipo de problema. Podría considerarse como complementario del conocimiento de ámbito aunque depende del centro de interés de la tarea.

Ejemplos de conocimiento general son: redes declarativas representadas por nuestro vocabulario, el conocimiento en política contemporánea y el conocimiento histórico; el conocimiento procedimental necesario para hablar; o las habilidades metacognitivas como la inteligencia emocional. Estos conocimientos pueden llegar a ser casi infinitos.

Podemos decir que el conocimiento específico de un ámbito es la amplitud del conocimiento que tienen los individuos sobre un campo concreto de estudio que puede referirse a áreas del curriculum o de la actividad. Se engloban aquí los conocimientos declarativos (¿qué es?), procedimentales (¿cómo se hace?) y metacognitivos. Este conocimiento puede operar a nivel tácito o explícito. Esta pericia se desarrolla lentamente debido en buena parte a este conocimiento declarativo y a que se adquiere tácitamente a lo largo de un periodo largo de tiempo proporcionando así una pericia, habilidad y eficacia mayores.

>> Artículo relacionado: Entrenar para entrenar: la importancia de formarse en competencias

Características del rendimiento experto.

Se diferencian siete características del rendimiento de los expertos.

  1. Los expertos son buenos solo en su propio campo, no son más competentes que los principiantes en la solución de problemas en campos que no les son familiares.
  2. Los expertos procesan la información en unidades grandes y de manera mucho más eficaz que los principiantes.
  3. Los expertos son más rápidos que los principiantes en el procesamiento de la información significativa, ya que buscan y representan los problemas con más eficacia y con menos esfuerzo.
  4. Los expertos almacenan más información en la memoria a corto plazo y en la memoria a largo plazo por lo que los expertos solucionan los problemas mejor, más rápidamente y de una forma automatizada.
  5. Los expertos representan los problemas con más profundidad. Los expertos muestran más atención en la estructura subyacente del problema en lugar de en los rasgos superficiales.
  6. Los expertos pasan más tiempo analizando un problema al comienzo del proceso de solución. Emplean una proporción mayor del tiempo en identificar y representar el problema, en comparación con los principiantes, pese a que usan mucho menos tiempo seleccionando la estrategia de solución adecuada una vez que han logrado aclarar el problema. Los expertos además tienden a basarse en complejas estrategias condicionales para reducir el problema a subproblemas componentes menores.
  7. Los expertos supervisan mejor su propio rendimiento que los principiantes en la mayoría de situaciones en su ámbito de pericia. Los expertos son más proclives a generar hipótesis alternativas antes de resolver el problema y son más rápidos en rechazar las soluciones inadecuadas durante el proceso de resolución. Además, los expertos evalúan la dificultad de los problemas con más precisión que los principiantes y formulan preguntas más pertinentes en todas las etapas del proceso de solución de un problema.

>> Artículo relacionado: Cómo solucionar problemas en 5 fases.

Todas estas características apuntan a una conclusión simple sobre la naturaleza de la pericias: los expertos son más rápidos, eficaces y más reflexivos a casusa de la profundidad y amplitud de sus conocimientos. No se afirma que el conocimiento garantice el rendimiento del experto. La mayoría de los investigadores están de acuerdo en que la verdadera pericia supone una compleja interacción entre las estrategias generales de solución de problemas y un amplio conocimiento del ámbito.

Estos dos componentes se conciben mejor como procesos complementarios: el conocimiento experto facilita el uso de estrategias, en tanto que el conocimiento sobre estrategias generales de solución de problemas permite utilizar el conocimiento experto con más eficacia.

Ser experto también implica riesgos.

Tres son los principales peligros que se pueden encontrar un experto a la hora de desarrollar su pericia: sacrificio, rigidez y efecto de punto ciego.

Gran sacrificio.

La pericia también acarrea riesgos y peligros como son la cantidad de tiempo que es necesario invertir para desarrollarla, el cual se considera un sacrificio personal demasiado grande en algunas ocasiones.

Rigidez conceptual.

Otro coste es la rigidez conceptual que hace difícil que el experto considere otros puntos de vista, de hecho parece irónico que los expertos puedan correr un riesgo mayor que los principiantes en ciertas situaciones a causa de disponer de más heurísticos y tenerlos más automatizados.

Efecto del punto ciego del experto.

Otro tercer problema que pueden tener los expertos es lo denominado efecto del punto ciego del experto, mediante el cual los expertos contemplan la solución de problemas de los principiantes desde la perspectiva del experto, en lugar de hacerlo desde la perspectiva de un alumno principiante. Esto puede provocar que los profesores expertos pasen por alto las necesidades evolutivas de los alumnos principiantes y seleccionen un currículum excesivamente avanzado que requiera que los alumnos empleen principios organizativos y heurísticos expertos de los que no disponen. En general no se dice que los expertos estén ciegos, sino que actúan con más rapidez y precisión que los principiantes.

Etapas del desarrollo de la pericia.

El desarrollo de la pericia para convertirse de un principiante en un experto se desarrolla en etapas predecibles, pasándose por una etapa inicial lúdica, habitualmente en un entorno familiar que presta apoyo a ello seguido después de una etapa intermedia en la que el principiante comienza a desarrollar principios de pericia y ya depende de mentores. Finalmente en la última etapa ya se necesita a un maestro consumado que ayuda al individuo a desarrollar la pericia de forma competente ya con completo compromiso psicológico, necesita de su maestro Jedi.

>> Artículo relacionado: Destreza psicomotriz: fases de su aprendizaje.[:en]Luke Skywalker before expert Jedi was a beginner. In his training cost  of the councils of the teacher Yoda that transmitted his expertise with the Strength and the sword laser to the youngster Luke. But, what differentiates to an expert of a beginner?

The capacity of the people to resolve problems depends on two crucial factors: the quantity of knowledge on a specific field and the quantity of experience that have  in the solution of an individual lesson of problems.

The knowledge in a concrete field is fundamental to resolve specific problems in the daily life, but results necessary also the general knowledge. This refers  toa  wide knowledge that is not linked to any specific field but that it is necessary to carry out the tasks and solutions of any type of problem. It could consider like complementary of the knowledge of field although it depends of the centre of interest of the task.

Examples of general knowledge are: declarative networks represented by our vocabulary, the knowledge in contemporary politics and the historical knowledge; the knowledge procedimental necessary to speak; or the skills metacognitivas like the emotional intelligence. These knowledges can become almost infinite.

We can say that the specific knowledge of a field is the amplitude of the knowledge that have the individuals on a concrete field of study that can refer to areas of the curriculum or of the activity.  engloban Here the declarative knowledges (what is?), procedimentales (how does ?) And metacognitivos. This knowledge can operate to tacit or explicit level. This expertise develops  slowly owed in good part to this declarative knowledge and to that purchases  tácitamente along a long period of time providing like this an expertise, skill and greater efficiency.

>> Article related: Train to train: the importance to form  in competitions.

Characteristics of the expert performance.

They differentiate  seven characteristics of the performance of the experts.

  1. The experts are good alone in his own field, are not more competent that the beginners in the solution of problems in fields that are not them familiar.
  2. The experts process the information in big units and of way much more effective that the beginners.
  3. The experts are faster that the beginners in the processing of the significant information, since they look for and represent the problems with more efficiency and with less effort.
  4. The experts store more information in the memory in the short term and in the memory on a long-term basis by what the experts solve the better problems, more quickly and of a form automated.
  5. The experts represent the problems with more depth. The experts show more attention in the underlying structure of the problem in place of in the superficial shots.
  6. The experts happen more time analysing a problem to the beginning of the process of solution. They employ a greater proportion of the time in identifying and represent the problem, in comparison with the beginners, in spite of that use much less time selecting the strategy of solution adapted once that have attained to clear the problem. The experts besides tend to base  in complex conditional strategies to reduce the problem to subproblemas lower components.
  7. The experts supervise better his own performance that the beginners in the majority of situations in his field of expertise. The experts are more proclives to generate alternative hypotheses before resolving the problem and are faster in refusing the unsuitable solutions during the process of resolution. Besides, the experts evaluate the difficulty of the problems with more precision that the beginners and formulate questions more pertinent in all the stages of the process of solution of a problem.

>> Article related: How solve problems in 5 phases.

All these characteristics aim to a simple conclusion on the nature of the expertise: the experts are faster, effective and more reflexive to casusa of the depth and amplitude of his knowledges. It does not affirm  that the knowledge guarantee the performance of the expert. The majority of the researchers agree in that the true expertise supposes a complex interaction between the general strategies of solution of problems and a wide knowledge of the field.

These two components conceive  better like complementary processes: the expert knowledge facilitates the use of strategies, whereas the knowledge on general strategies of solution of problems allows to use the expert knowledge with more efficiency.

Be expert also involves risks.

Three are the main dangers that can find  an expert to the hour to develop his expertise: sacrifice, rigidity and effect of blind spot.

Big sacrifice.

The expertise also involves risks and dangers as they are the quantity of time that is necessary to invest to develop it, which considers  a personal sacrifice too big in some occasions.

Conceptual rigidity.

Another cost is the conceptual rigidity that does difficult that the expert consider other points of view, in fact seems ironic that the experts can run a greater risk that the beginners in some situations owing to having of more heuristic and have them more automated.

Effect of the blind spot of the expert. 

Another third problem that can have the experts is the designated effect of the blind spot of the expert, by means of which the experts contemplate the solution of problems of the beginners from the perspective of the expert, in place to do it from the perspective of a student beginner. This can cause that the expert professors overlook the evolutionary needs of the students beginners and select a excessively advanced curriculum that it require that the students employ organisational principles and heuristic experts of which do not have. In general it does not say  that the experts are blind, but they act with more rapidity and precision that the beginners.

Stages of the development of the expertise.

The development of the expertise to convert  of a beginner in an expert develops  in predictable stages, going through an initial stage lúdica, usually in some familiar surroundings that loans support to this followed after an intermediate stage in which the beginner begins to develop principles of expertise and already depends of mentors. Finally, in the last stage, a consummate teacher is already needed, helping the individual to develop the skills competently and with complete psychological commitment.

>> Related article: Psychomotor skills: phases of learning.

 [:gl]Luke Skywalker antes de experto Jedi foi un principiante. No seu adestramento valeuse dos consellos do mestre Yoda que transmitiu a súa pericia coa Forza e a espada láser ao mozo Luke. Pero, que diferenza a un experto dun principiante?

A capacidade das persoas para resolver problemas depende de dous factores cruciais: a cantidade de coñecemento sobre un ámbito específico e a cantidade de experiencia que se teña na solución dunha clase particular de problemas.

O coñecemento nun ámbito concreto é fundamental para resolver problemas específicos na vida diaria, pero resulta necesario tamén o coñecemento xeral. Este refírese a un coñecemento amplo que non está vinculado a ningún ámbito específico pero que é necesario para levar a cabo as tarefas e solucións de calquera tipo de problema. Podería considerarse como complementario do coñecemento de ámbito aínda que depende do centro de interese da tarefa.

Exemplos de coñecemento xeral son: redes declarativas representadas polo noso vocabulario, o coñecemento en política contemporánea e o coñecemento histórico; o coñecemento procedimental necesario para falar; ou as habilidades metacognitivas comoa  intelixencia emocional. Estes coñecementos poden chegar a ser case infinitos.

Podemos dicir que o coñecemento específico dun ámbito é a amplitude do coñecemento que teñen os individuos sobre un campo concreto de estudo que pode referirse a áreas de o curriculum ou da actividade. Englóbanse aquí os coñecementos declarativos (que é?), procedimentales (como se fai?) e metacognitivos. Este coñecemento pode operar a nivel tácito ou explícito. Esta pericia desenvólvese lentamente debido en boa parte a este coñecemento declarativo e a que se adquire tácitamente ao longo dun período longo de tempo proporcionando así unha pericia, habilidade e eficacia maiores.

>> Artigo relacionado: Adestrar para adestrar: a importancia de formarse en competencias.

Características do rendemento experto.

Diferéncianse sete características do rendemento dos expertos.

  1. Os expertos son bos só no seu propio campo, non son máis competentes que os principiantes na solución de problemas en campos que non lles son familiares.
  2. Os expertos procesan a información en unidades grandes e de maneira moito máis eficaz que os principiantes.
  3. Os expertos son máis rápidos que os principiantes no procesamiento da información significativa, xa que buscan e representan os problemas con máis eficacia e con menos esforzo.
  4. Os expertos almacenan máis información na memoria a curto prazo e na memoria a longo prazo polo que os expertos solucionan os problemas mellor, máis rapidamente e dunha forma automatizada.
  5. Os expertos representan os problemas con máis profundidade. Os expertos mostran máis atención na estrutura subxacente do problema en lugar de nos trazos superficiais.
  6. Os expertos pasan máis tempo analizando un problema ao comezo do proceso de solución. Empregan unha proporción maior do tempo en identificar e representar o problema, en comparación cos principiantes, a pesar de que usan moito menos tempo seleccionando a estratexia de solución adecuada unha vez que lograron aclarar o problema. Os expertos ademais tenden a basearse en complexas estratexias condicionais para reducir o problema a subproblemas compoñentes menores.
  7. Os expertos supervisan mellor o seu propio rendemento que os principiantes na maioría de situacións no seu ámbito de pericia. Os expertos son máis proclives a xerar hipóteses alternativas antes de resolver o problema e son máis rápidos en rexeitar as solucións inadecuadas durante o proceso de resolución. Ademais, os expertos avalían a dificultade dos problemas con máis precisión que os principiantes e formulan preguntas máis pertinentes en todas as etapas do proceso de solución dun problema.

>> Artigo relacionado: Como solucionar problemas en 5 fases.

Todas estas características apuntan a unha conclusión simple sobre a natureza das pericias: os expertos son máis rápidos, eficaces e máis reflexivos a casusa da profundidade e amplitude dos seus coñecementos. Non se afirma que o coñecemento garanta o rendemento do experto. A maioría dos investigadores están de acordo en que a verdadeira pericia supón unha complexa interacción entre as estratexias xerais de solución de problemas e un amplo coñecemento do ámbito.

Estes dous compoñentes concíbense mellor como procesos complementarios: o coñecemento experto facilita o uso de estratexias, en tanto que o coñecemento sobre estratexias xerais de solución de problemas permite utilizar o coñecemento experto con máis eficacia.

Ser experto tamén implica riscos.

Tres son os principais perigos que se poden atopar un experto á hora de desenvolver a súa pericia: sacrificio, rixidez e efecto de punto cego.

Gran sacrificio.

A pericia tamén carrexa riscos e perigos como son a cantidade de tempo que é necesario investir para desenvolvela, o cal se considera un sacrificio persoal demasiado grande nalgunhas ocasións.

Rixidez conceptual.

Outro custo é a rixidez conceptual que fai difícil que o experto considere outros puntos de vista, de feito parece irónico que os expertos poidan correr un risco maior que os principiantes en certas situacións por mor de dispor de máis heurísticos e telos máis automatizados.

Efecto do punto cego do experto. 

Outro terceiro problema que poden ter os expertos é o denominado efecto do punto cego do experto, mediante o cal os expertos contemplan a solución de problemas dos principiantes desde a perspectiva do experto, en lugar de facelo desde a perspectiva dun alumno principiante. Isto pode provocar que os profesores expertos pasen por alto as necesidades evolutivas dos alumnos principiantes e seleccionen un currículo excesivamente avanzado que requira que os alumnos empreguen principios organizativos e heurísticos expertos dos que non dispoñen. En xeral non se di que os expertos estean cegos, senón que actúan con máis rapidez e precisión que os principiantes.

Etapas do desenvolvemento da pericia.

O desenvolvemento da pericia para converterse dun principiante nun experto desenvólvese en etapas predicibles, pasándose por unha etapa inicial lúdica, habitualmente nunha contorna familiar que presta apoio a iso seguido despois dunha etapa intermedia na que o principiante comeza a desenvolver principios de pericia e xa depende de mentores.

Finalmente na derradeira etapa xa se necesita un mestre consumado que axude ao individuo a desenrolar a pericia de forma competente e xa con completo compromiso psicolóxico, necesita o seu mestre Jedi.

>> Artículo relacionado: Destreza psicomotriz: fases da sua aprendizaxe.

 [:]

Iván Pico

Director y creador de Psicopico.com. Psicólogo Colegiado G-5480. Graduado en Psicología. Diplomado en Ciencias Empresariales y Máster en Orientación Profesional. Máster en Psicología del Trabajo y Organizaciones. Posgrado en Psicología del Deporte y Entrenador Profesional de Futsal Nivel 3. Visita la sección "Sobre mí"para saber más. ¿Quieres una consulta personalizada? ¡Contacta conmigo en https://ivanpico.es/!