Deporte Educación

[:es]Destreza psicomotriz: fases de su aprendizaje. [:en]Psychomotor Skills: Learning Phases.[:gl]Destreza psicomotriz: fases da súa aprendizaxe. [:]

[:es]

El deporte es movimiento, con lo cual la habilidad de saberse mover con precisión es clave en la mayoría de deportes y esta destreza psicomotriz se puede mejorar con el entrenamiento. Poder ejecutar una acción deportiva existen varios factores:

  • Genéticos: estatura, constitución física, estructura muscular, etc…
  • Ambientales o psicogenéticos: esquema corporal, psicomotricidad, personalidad, etc.
  • Esfuerzo: destreza motriz, concentración, motivación, adherencia, etc.

Dentro de este último punto, la destreza motriz debe ser educada y enseñada por lo que el entrenador-educador la incultará para mejorar su rendimiento. El educador deberá tener cierta habilidad para detectar los errores de ejecución y aportar una retroalimentación o feedback que refuerce las mejorías en los gestos técnicos y motrices.

>> Artículo relacionado: Identifican los circuitos cerebrales de la motricidad fina

Proceso de aprendizaje de la destreza motriz

Aprender destrezas motrices implica un proceso físico y mental. Se adquieren primero destrezas básicas como el gatear, caminar o trepar y otras más complejas como andar en bicicleta, conducir un coche de F1 o realizar un salto triple mortal con doble tirabuzón invertido mientras te comes un kebab. Las capacidades mentales y físicas están implicadas en la ejecución pero sobre todo en las etapas tempranas del aprendizaje y requiere de concentración y atención.

Fases del aprendizaje de la destreza motriz

Utilizaremos como base la clasificación de Paul Fitts de 1964, que distingue las siguientes 3 fases:

Fase Cognitiva

En esta fase inicial el aprendizaje se centra en acumular la comprensión de la manera en la que se ejecuta la destreza motriz. El educador-entrenador explica y describe la tarea y puede explicar con demostraciones directas, gráficos o ejemplos reales la forma de la ejecución correcta del gesto. Entra en juego la cognición del alumno-jugador-aprendiz para obtener el conocimiento. Es la parte más teórica. Posteriormente se inician los ensayos iniciales que  han de exigir siempre un buen feedback y refuerzo ya que los errores serán habituales.

Ejemplo: un portero de fútbol sala que se inicia en el gesto de la “cruz”, o un jugador de squash que coge por primera vez la raqueta e inicia el golpe básico de saque.

Fase Asociativa

Es una fase fundamentalmente práctica y de fijación. Es el periodo más largo en la que se adquiere la práctica necesaria para dominar un gesto. Es el periodo de entrenamiento puro y duro.

Al principio de esta fase se consigue una mejora muy rápida de la destreza básica por lo que cada vez es menos necesario el cambio para una ejecución óptima. Un error muy frecuente es que se suele abandonar o reducir el entrenamiento de la destreza al ver que se domina el gesto con lo que la curva de mejora empieza a decaer todavía más. No debemos de olvidarnos de seguir entrenando todas las destrezas aunque parezca que las dominamos para pasar de principiante a niveles avanzados. La retroalimentación del entrenador sigue siendo sumamente importante, podemos pasar a realizarlas sobre otras conductas o errores que no están todavía interiorizados.

Ejemplo: un jugador de fútbol sala profesional se sobreentiende que domina el gesto del pase con el interior del pie. Sin embargo, es conveniente seguir realizando ejercicios en los que el objetivo siga siendo este tipo de destreza. Es la única forma de dominarla y perfeccionarla.

Fase Autónoma

Los famosos automatismos. El sujeto ya es capaz de poner en práctica la destreza al máximo nivel de habilidad y de forma inconsciente. La destreza ya es un hábito.

Todo el mundo tienen destrezas autónomas: caminar, conducir, usar el cuchillo para comer, usar los palillos para comer arroz como los japoneses (bueno, esta no todo el mundo, al menos yo no… :P), escribir, etc.

Ejemplo: un jugador de fútbol sala es capaz de controlar un balón con la planta de forma automática sin tener que pensar como realizar el gesto.

Los gimnastas olímpicos requiere de hasta 8 años para lograr competir al máximo nivel.

El progreso desde la fase cognitiva, pasando por la asociativa y hasta la autómata requiere un cúmulo de práctica y tiempo que depende de las habilidades del sujeto, de la situación del aprendizaje y la complejidad de la tarea. Cuanto mayor es la complejidad más entrenamiento y dedicación necesitan, por ejemplo, se dice que los gimnastas olímpicos requiere de hasta 8 años para lograr competir al máximo nivel.

El que algo quiere, algo le cuesta.

[:en]

Sport is movement, whereby the ability of knowing precisely move is key in most sports and psychomotor skills that can be improved with training. To run a sports action several factors:

  • Genetic: height, physique, muscle structure, etc …
  • Environmental or psychogenic: body schema, motor skills, personality, etc.
  • Effort: motor skills, concentration, motivation, adherence, etc.

Within this latter point, the motor skills must be educated and taught at the coach-educator’s incultará to improve their performance. The educator must have some ability to detect runtime errors and provide feedback or feedback to reinforce the improvements in technical and motor gestures.

Learning process of motor skill.

Learn motor skills involve physical and mental process. basic skills such as crawling, walking or climbing and other more complex like riding a bike, drive a F1 car or take a mortal triple jump double corkscrew invested while eating a kebab is first acquired. Mental and physical capacities are involved in the execution but especially in the early stages of learning requires concentration and attention.

Stages of motor skill learning.

Use as a basis the classification of Paul Fitts 1964 distinguishes the following three phases:

Cognitive phase

In this initial learning phase it focuses on understanding the accumulating manner in which the driving skill is executed. The educator-coach explains and describes the task and can be explained by direct demonstrations, graphics or real examples of how the proper execution of the gesture. Comes in cognition student-player-learner for knowledge. It is the theoretical part. Subsequently the initial trials must always demand good feedback and reinforcement since errors are common start.

Example: A futsal keeper that begins in the gesture of the “cross” or a squash player who gets first racket and starts the basic hit.

Associative phase

It is a fundamentally practical and fixing phase. Is the longest period in the practice needed to master a gesture is acquired. It is the period of pure and hard training.

At the beginning of this phase a very rapid improvement in basic skills so ever change for optimum performance is achieved it is less necessary. A common mistake is that they often abandon or reduce skill training to see that the gesture whereby the improvement curve starts to decline further mastered. We should not forget to continue training all skills may seem that we master to go from beginner to advanced levels. The feedback from the coach is still very important, we can move on to perform on other behaviors or errors that are not yet internalized.

Example: A professional futsal player living is understood that dominates the gesture of the inside of the foot pass. However, it should continue to perform exercises in which the goal remains this type of skill. It is the only way to master and perfect.

Autonomous phase

Famous automation. The subject is now able to implement the skill at the highest level of skill and unconsciously. The skill is already a habit.

Everyone have autonomous skills: walking, driving, using the knife to eat, use chopsticks to eat rice as Japanese (good, not everyone, at least not …: P), writing, etc.

Example: A football player can control the ball with the plant automatically without having to think about how to make the gesture.

[Mks_pullquote align = “left” width = “200” size = “16” bg_color = “# 1e73be” txt_color = “# ffffff”] Olympic gymnasts requires up to eight years in order to compete at the highest level. [/ Mks_pullquote]

Progress from the cognitive phase, through the association and to the PLC requires an accumulation of practice and time depends on the skills of the subject, the learning situation and the complexity of the task. The greater the complexity and dedication needed more training, for example, says that Olympic gymnasts requires up to eight years in order to compete at the highest level.

Anyone who wants something, something it costs you.

[:gl]

O deporte é movemento, co cal a habilidade de saberse mover con precisión é clave na maioría de deportes e esta destreza motriz pódese mellorar co adestramento.

Poder executar unha acción deportiva existen varios factores:

  • Xenéticos: estatura, constitución física, estrutura muscular, etc…
  • Ambientais ou psicogenéticos: esquema corporal, psicomotricidade, personalidade, etc.
  • Esforzo: destreza motriz, concentración, motivación, adherencia, etc.

Dentro deste último punto, a destreza motriz debe ser educada e entrada polo que o adestrador-educador a incultará para mellorar o seu rendemento. O educador deberá ter certa habilidade para detectar os erros de execución e achegar unha retroalimentación ou feedback que reforce as mellorías nos xestos técnicos e motrices.

Proceso de aprendizaxe da destreza motriz.

Aprender destreza motriz implica un proceso físico e mental. Adquírense primeiro destrezas básicas como o gatear, camiñar ou rubir e outras máis complexas como andar en bicicleta, conducir un coche de F1 ou realizar un salto triplo mortal con dobre tirabuzón investido mentres te comes un kebab. As capacidades mentais e físicas están implicadas na execución pero sobre todo nas etapas temperás da aprendizaxe e require de concentración e atención.

Fases do aprendizajde da destreza motriz.

Utilizaremos como base a clasificación de Paul Fitts de 1964:

Fase Cognitiva

Nesta fase inicial a aprendizaxe céntrase en acumular a comprensión da maneira na que se executa a destreza motriz. O educador-adestrador explica e describe a tarefa e pode explicar con demostracións directas, gráficos ou exemplos reais a forma da execución correcta do xesto. Entra en xogo a cognición do alumno-xogador-aprendiz para obter o coñecemento. É a parte teórica. Posteriormente inícianse os ensaios iniciais que han de esixir sempre un bo feedback e reforzo xa que os erros serán habituais.

Exemplo: un porteiro de fútbol sala que se inicia no xesto da “cruz”, ou un xogador de squash que colle por primeira vez a raqueta e inicia o golpe básico de saque.

Fase Asociativa

É unha fase fundamentalmente práctica e de fixación. É o período máis longo na que se adquire a práctica necesaria para dominar un xesto. É o período de adestramento puro e duro.

Ao principio desta fase conséguese unha mellora moi rápida da destreza básica polo que cada vez é menos necesario o cambio para unha execución óptima. Un erro moi frecuente é que se adoita abandonar ou reducir o adestramento da destreza ao ver que se domina o xesto co que a curva de mellora empeza a decaer aínda máis. Non debemos de esquecernos de seguir adestrando todas as destrezas aínda que pareza que as dominamos para pasar de principiante a niveis avanzados. A retroalimentación do adestrador segue sendo sumamente importante, podemos pasar a realizalas sobre outras condutas ou erros que non están aínda interiorizados.

Exemplo: un xogador de fútbol sala profesional se sobreentiende que domina o xesto do pase co interior do pé. Con todo, é conveniente seguir realizando exercicios nos que o obxectivo siga sendo este tipo de destreza. É a única forma de dominala e perfeccionala.

Fase Autónoma

Os famosos automatismos. O suxeito xa é capaz de pór en práctica a destreza ao máximo nivel de habilidade e de forma inconsciente. A destreza xa é un hábito.

Todo o mundo teñen destrezas autónomas: camiñar, conducir, usar o coitelo para comer, usar os escarvadentes para comer arroz como os xaponeses (bo, esta non todo o mundo, polo menos eu non… :P), escribir, etc.

No deporte, por exemplo, un xogador de fútbol sala é capaz de controlar un balón coa planta de forma automática sen ter que pensar como realizar o xesto.

Os ximnastas olímpicos requiren de ate 8 anos para lograr competir ao máximo nivel.

O progreso desde a fase cognitiva, pasando pola asociativa e até a autómata require un cúmulo de práctica e tempo que depende das habilidades do suxeito, da situación da aprendizaxe e a complexidade da tarefa. Canto maior é a complexidade máis adestramento e dedicación necesitan, por exemplo, dise que os ximnastas olímpicos require de 8 anos para lograr competir ao máximo nivel.

O que algo quere, algo lle custa.

[:]

Iván Pico

Director y creador de Psicopico.com. Psicólogo Colegiado G-5480. Graduado en Psicología. Diplomado en Ciencias Empresariales y Máster en Orientación Profesional. Máster en Psicología del Trabajo y Organizaciones. Posgrado en Psicología del Deporte y Entrenador Profesional de Futsal Nivel 3. Visita la sección "Sobre mí"para saber más. ¿Quieres una consulta personalizada? ¡Contacta conmigo en https://ivanpico.es/!

Añadir Comentario

Click aquí para dejar un comentario

Servicios de Psicología – ivanpico.es

Proyecto e3 – EducaEntrenaEmociona

La Librería de la Psicología

¿Dónde comprar los libros de psicología? Aquí: Grado Psicología (UNED) | Recomendados de Psicología | Todas las categorías | Colección general

Servicios de psicología y publicidad: info@psicopico.com