En nuestra sociedad es común que la gente aplique el término ansiedad de forma demasiado general y para explicar multitud de situaciones, quizás muchas veces porque nos movemos bajo etiquetas sociales y necesitamos que algo identifique siempre aquello que nos ocurre, que lo justifique. Sin embargo, en muchos de esos casos es una conceptualización errónea de un problema que quizás no es tan grave ni llegue a poder ser diagnosticado como trastorno de ansiedad, dentro de su abanico de posibilidades dentro del espectro ansiedad.
El tema que nos incuben en este post es sobre las falacias en las creencias que tienen las personas que sufren trastorno de ansiedad generalizada sobre las preocupaciones. Cabe recordar que las preocupaciones excesivas son pieza fundamental para el diagnóstico de este trastorno.
Podríamos decir que existen 7 creencias falsas principales:
1. Pensar que preocuparse puede ayudar a descubrir medios que eviten aquello que se teme.
2. Usar la preocupación como medio para la resolución de problemas.
3. Usar la preocupación como método de motivación para lograr un fin.
4. Prepararse para lo que viene y protegerse así de emociones negativas.
5. Preocuparse por uno mismo para evitar la ocurrencia de consecuencias negativas.
6. Usar la preocupación para evadirse de otros pensamientos más perturbadores.
7. Pensar que la preocupación es un rasgo positivo de la personalidad, preocuparse como sinónimo de responsabilidad.
>> Artículo relacionado: Cuando la ansiedad es la solución y no el problema.
Antes de dar paso a desmentir estos puntos, os invito a que el lector reflexione sobre si ha usado estas estrategias alguna vez como justificación de sus preocupaciones. Es de destacar que estas preocupaciones tienen un efecto sobre las conductas del individuo como es la reducción del procesamiento emocional, conductas de seguridad o de evitación, deteriorio en ejecución de tareas, menor concentración, irritabilidad, perturbaciones del sueño, etc… En algunos casos se llegan a crear metapreocupaciones, la preocupación por preocuparse, que daría suficiente tema para otro post.
En cuanto a los puntos anteriores dejo la reflexión:
1. Preocuparse por descubrir medios normalmente genera todavía más miedos que normalmente no se producen. Si te pasas el día preocupándote por cosas es muy probable que te surjan nuevos miedos antes desconocidos. Imagínate que estás de exámenes y te preocupas por el método de corrección, le das mil vueltas y haces tus cábalas para poder aprobar en vez de ponerte a estudiar y esto te genera un conflicto cuando realmente si estudias aprobarás. El sistema de corrección te terminará siendo un miedo a mayores del temario.
2. Preocuparse entorpece la resolución de problemas. El uso del cerebro es limitado, si estamos usando la cognición para otra cosas que no nos va a ser beneficiosa evidentemente haremos peor el resto de tareas. Es como estudiar mientras ves la televisión.
3. Existen otros métodos motivaciones mucho más efectivos y con menos desgaste cognitivo. Refuérzate con incentivos o alguna otra técnica y no con las rumiaciones internas. No por más pensar en hacer un viaje lo harás. Enciende el ordenador y empieza a mirar agencias de viajes y vuelos.
4. El pensar que te pasará algo negativo lo único que te generará será malestar y pérdida de tiempo para hacer otras cosas más productivas. Muchas veces nos limitamos a hacer cosas por miedos irracionales, como por ejemplo no coger un avión por miedo a que se caiga. En vez de perder el tiempo pensando en eso, intenta pensar en la revista que te llevarás durante el vuelo.
5. El pensamiento mágico. El pensar que si me preocupo ya no me va a pasar nada se ve reforzado porque evidentemente la mayoría de las veces no pasa nada. Una madre siempre acaba llamando a su hijo para saber si llegó bien de un viaje, le refuerza saber que no ha pasado nada. El problema es la preocupación y el desgaste cognitivo de pensar que sí le podía haber pasado algo.
6. Preocuparse para no pensar en otras cosas solo refuerza negativamente la evitación de esos otros problemas. No por meter el polvo debajo de la alfombra desaparece la suciedad.
7. Evidentemente es un pensamiento irracional. Por fortuna, hay muchas personas sin ansiedad muy responsables.
Intenta priorizar tus preocupaciones, sobre todo aquellas que no dependen de ti para liberar tu espacio mental para otras cosas más productivas, como ponerte a estudiar en vez de encontrar este post perdido en internet.
__
Iván Pico
[:en]In our society it is common for people to apply the term anxiety too broadly and to explain many situations, perhaps many times that we move on social labels and we need something always identify what happens to us, to justify it. However, in many of these cases it is an erroneous conceptualization of a problem that is perhaps not as severe or reach to be diagnosed as anxiety disorder within their range of possibilities within the range anxiety.The issue that we incubate in this post is about the fallacies in the belief that people have suffered generalized anxiety disorder over concerns. It is recalled that excessive concerns are fundamental for the diagnosis of this disorder.
We could say that there are 7 major misconceptions:
1. To think that worry can help you discover ways to avoid that which is feared.
2. Use the concern as a means of solving problems.
3. Use the concern as a means of motivation to an end.
4. Prepare for the next and so protect themselves from negative emotions.
5. Worry about yourself to avoid the occurrence of negative consequences.
6. Use a concern to escape from other more disturbing thoughts.
7. To think that worry is a positive personality trait, worry as synonymous with responsibility.
Before giving way to deny these points, I invite the reader to think about if you have used these strategies ever to justify their concerns. It is noteworthy that these concerns have an effect on the behavior of the individual as it is to reduce the emotional processing, safety behaviors and avoidance, deteriorio running tasks, lower concentration, irritability, sleep disturbances, etc … In some cases can be implementing metapreocupaciones, concern for worry, to give enough topic for another post.
As for the above I leave thinking:
1. Worry about discovering ways typically generates even more fear not normally occur. If you spend the day worrying about things you’re likely to emerge new fears previously unknown. Imagine you are testing and care about the correction method, you give many turns and do your cabals in order to pass rather than get to study and this will generate a conflict when really if you study, you will pass. The correction system will end up being a major fear of the agenda.
2. Worry hinders problem solving. The use of the brain is limited, if you are using cognition to other things we will not be beneficial worse obviously do other tasks. It is like studying while watching television.
3. Other methods motivations much more effective and less cognitive wear. Brace yourself with incentives or some other technique, not with internal ruminations. No more thinking about making a trip you will. Turn on the computer and start looking for flights and travel agents.
4. To think that something negative will happen to all that you will generate discomfort and loss of time to do more productive things. Many times we just do things by irrational fears, such as not taking a plane for fear of falling. Instead of wasting time thinking about it, trying to think of the magazine you will take you during the flight.
5. Magical thinking. Thinking that if I care and I will not spend anything is reinforced because obviously most of the time nothing happens. A mother always just calling to see if your child needs a good trip, reinforces know that has not happened. The problem is the concern and cognitive wear think so anything could have happened.
6. Worry not think about other things only negatively reinforced avoidance of these other problems. Not by putting the dust under the carpet dirt disappears.
7. It is clearly an irrational thought. Fortunately, there are many very responsible people without anxiety.
Try to prioritize your concerns, especially those that do not depend on you to free your mind to other more productive things space, as put to study instead of finding lost this post on the Internet.
Traductor de Google para empresas:Google Translator ToolkitTraductor de sitios webGlobal Market Finder
__
Iván Pico
[:gl]Na nosa sociedade é común que a xente aplique o termo ansiedade de forma demasiado xeral e para explicar multitude de situacións, quizais moitas veces porque nos movemos baixo etiquetas sociais e necesitamos que algo identifique sempre aquilo que nos ocorre, que o justifique. Con todo, en moitos deses casos é unha conceptualización errónea dun problema que quizais non é tan grave nin chegue a poder ser diagnosticado como trastorno de ansiedade, dentro do seu abanico de posibilidades dentro do espectro ansiedade.O tema que nos incuben neste post é sobre as falacias nas crenzas que teñen as persoas que sofren trastorno de ansiedade xeneralizada sobre as preocupacións. Cabe lembrar que as preocupacións excesivas son peza fundamental para o diagnóstico deste trastorno.
Poderiamos dicir que existen 7 crenzas falsas principais:
1. Pensar que preocuparse pode axudar a descubrir medios que eviten aquilo que se teme.
2. Usar a preocupación como medio para a resolución de problemas.
3. Usar a preocupación como método de motivación para lograr un fin.
4. Prepararse para o que vén e protexerse así de emocións negativas.
5. Preocuparse por un mesmo para evitar a ocorrencia de consecuencias negativas.
6. Usar a preocupación para evadirse doutros pensamentos máis perturbadores.
7. Pensar que a preocupación é un trazo positivo da personalidade, preocuparse como sinónimo de responsabilidade.
Antes de dar paso a desmentir estes puntos, convídovos a que o lector reflexione sobre se usou estas estratexias algunha vez como xustificación das súas preocupacións. É de destacar que estas preocupacións teñen un efecto sobre as condutas do individuo como é a redución do procesamiento emocional, condutas de seguridade ou de evitación, deteriorio en execución de tarefas, menor concentración, irritabilidad, perturbacións do soño, etc… Nalgúns casos chéganse a crear metapreocupaciones, a preocupación por preocuparse, que daría suficiente tema para outro post.
En canto aos puntos anteriores deixo a reflexión:
1. Preocuparse por descubrir medios normalmente xera aínda máis medos que normalmente non se producen. Se te pasas o día preocupándoche por cousas é moi probable que che xurdan novos medos antes descoñecidos. Imaxínache que estás de exames e preocúpasche polo método de corrección, dáslle mil voltas e feixes as túas cábalas para poder aprobar no canto de porche a estudar e isto xérache un conflito cando realmente se estudas aprobarás. O sistema de corrección terminarache sendo un medo a maiores do temario.
2. Preocuparse entorpece a resolución de problemas. O uso do cerebro é limitado, se estamos a usar a cognición para outras cousas que non nos vai a ser beneficiosa evidentemente faremos peor o resto de tarefas. É como estudar mentres ves a televisión.
3. Existen outros métodos motivacións moito máis efectivos e con menos desgaste cognitivo. Refórzache con incentivos ou algunha outra técnica e non coas rumiaciones internas. Non por máis pensar en facer unha viaxe faralo. Acende o computador e empeza a mirar axencias de viaxes e voos.
4. O pensar que che pasará algo negativo o único que che xerará será malestar e perda de tempo para facer outras cousas máis produtivas. Moitas veces limitámonos a facer cousas por medos irracionais, por exemplo non coller un avión por medo a que caia. No canto de perder o tempo pensando niso, tenta pensar na revista que che levarás durante o voo.
5. O pensamento máxico. O pensar que se me preocupo xa non me vai a pasar nada se ve reforzado porque evidentemente a maioría das veces non pasa nada. Unha nai sempre acaba chamando ao seu fillo para saber se chegou ben dunha viaxe, refórzalle saber que non pasou nada. O problema é a preocupación e o desgaste cognitivo de pensar que si lle podía pasar algo.
6. Preocuparse para non pensar noutras cousas só reforza negativamente a evitación desoutros problemas. Non por meter o po debaixo da alfombra desaparece a sucidade.
7. Evidentemente é un pensamento irracional. Por fortuna, hai moitas persoas sen ansiedade moi responsables.
Tenta priorizar as túas preocupacións, sobre todo aquelas que non dependen de ti para liberar o teu espazo mental para outras cousas máis produtivas, como porche a estudar no canto de atopar este post perdido en internet.
__
Iván Pico
[:]




Añadir Comentario