
En general los japoneses racionalizan sus emociones estableciendo dos tipos de comportamientos en función del contexto: el tatemae para comportamientos públicos y el honne que hace referencia a los propios sentimientos y emociones individuales. Su forma de procesar las emociones está ligada a la cultura ancestral, lo cual no quiere decir que no sientan igual que nosotros, simplemente canalizan sus emociones de forma diferente, muchas veces guiados por sus creencias espirituales. Suelen ser budistas o tahoistas pero no siempre desde su punto de vista religioso sino como una filosofía de vida.
>> Artículo relacionado: La prueba del cubo (test).
La base de todo esto es que Japón es una sociedad altamente colectivista. Con lo cual cuando tienen algún tipo de problema intentan contenerlo en beneficio de la comunidad para evitar perjudicar a su entorno. Un ejemplo de este comportamiento es el uso de mascarillas. Vas paseando por cualquier rincón de Japón y ves a gente con mascarillas puestas. Los occidentales pensamos que las usan para protegerse a uno mismo de amenazas externas o contaminación, de hecho es lo que hacemos aquí, sin embargo ellos lo hacen para proteger a los demás de posibles infecciones, cuando uno está acatar
Otro claro ejemplo de su saludable cultura es el alto grado de confianza intergrupal que tienen. Por desgracia, en muchos países occidentales, si dejas tu bicicleta aparcada en la calle sin candado es posible que te desaparezca. En Japón, puedes dejar todo lo que quieras sin candado, o la puerta de tu casa abierta, que pasarán cientos de miles de personas por delante y ni la tocarán. Lo hacen porque se identifican con el grupo, son un yo social, por lo que el grado de respeto es máximo.
No obstante, según datos del año 2012, Japón ocupa el lugar número 12 en la lista de países con tasas más altas de suicidio y los motivos son los mismos que en las sociedades occidentales: problemas de salud, problemas financieros, problemas domésticos, falta de empleo, problemas de pareja, problemas escolares, etc… Por lo que no están directamente relacionados con su cultura o filosofía de vida, como acto de honor o vergüenza, como algunos creen. Por mucho que la palabra kamikaze tenga un origen japonés, sus causas de suicidio no tienen relación a este tipo de actos. De hecho, la palabra kamikaze fue mal adaptada por los traductores estadounidenses y se ha extendido fuera de Japón bajo ese nombre.
Existir existe la figura del psicólogo y tienen algunos de gran relevancia como Hayao Kawai (1928-2007) fundador de la psicología analítica y clínica en Japón. Incluso algunos trastornos son típicos de Japón como el Hikikomori, fenómeno social por el que las personas se apartan de la sociedad y se recluyen en un aislamiento extremo abandonando la vida social. Está en relación con las dificultades de lidiar con el honne y el tatemae, conceptos de los que hablamos antes. En occidente este fenómeno está cercano a la fobia social. agorafobia o trastornos de evitación. Otro gran problema son las muertes por excesivo trabajo, lo que en Japón llaman karoshi.
>> Artículo relacionado: Karoshi: cuando el trabajo te mata.
La psicología japonesa se fundamenta en 4 habilidades básicas desde un acercamiento natural al bienestar mental:
Pues bien, la psicología también existe en Japón y los japoneses también tienen problemas, lo que pasa es que su forma de solucionarlos o afrontarlos es diferente a la occidental aunque poco a poco la figura del psicólogo tal como se conoce en occidente empieza a coger fuerza. Además, recordemos que la psicología no solo es clínica y de la salud. Existen otras áreas, como la educación, la empresa o el deporte de las que seguro que los japoneses tomarán nota de esta gran ciencia que es la psicología, como referencia mundial en ciencia que son.
Si tenéis la oportunidad de viajar a Japón,os recomiendo visitar el Museo Nacional de Naturaleza y Ciencia y especialmente el Museo Nacional de Ciencias e Innovación (Miraikan), ambos en Tokio, donde los procesos psicológicos forman parte de sus exposiciones interactivas y de los grandes avances tecnológicos.
>> Artículo relacionado: Aprendizaje Robot (el robot Asimo).
¡Qué gran país es Japón!
Arigato![:en]I arrived a few days travel by Japan and I was eager to write a little about that wonderful place and so distant culture does. A question was invading my head after seeing so much apparent tranquility and organization in the midst of millions of people through the streets of the metropolis: much would go to the Japanese psychologist? So I began to do some research. The country has two very marked contrasts. Traditional and deep contrasts with more modern and even futuristic. Furthermore, it is undergoing a certain westernization (you can not imagine how many Starbucks there, for example).
Overall the Japanese rationalize their emotions establishing two types of behavior depending on the context: tatemae for public behavior and honne that refers to the feelings and individual emotions. His way of processing emotions is linked to the ancient culture, which does not mean they do not feel like us, simply channel their emotions differently, often guided by their spiritual beliefs. Buddhist or tahoistas usually but not always from the religious point of view but as a philosophy of life.
The basis of all this is that Japan is a highly collectivist society. Whereupon when they have some problem trying to restrain the benefit of the community to avoid harming the environment. An example of this behavior is the use of masks. You’re walking through every corner of Japan and see people with masks on. Westerners think that used to protect oneself from external threats or pollution, in fact it is what we do here, however they do to protect others from infection, when one has a cold, for example, put the mask to avoid infecting others. Once again on behalf of the group.
Another clear example of its healthy culture is the high degree of intergroup confidence they have. Unfortunately, in many Western countries, if you leave your bike parked on the street unlocked you may disappear. In Japan, you can leave everything you want without lock, or the door of your house open, rising hundreds of thousands of people ahead and neither will perform. They do it because they identify with the group, are a social self, so the degree of respect is maximum.
However, according to data from 2012, Japan ranks 12th in the list of countries with higher rates of suicide and the reasons are the same as in Western societies: health problems, financial problems, domestic problems, lack of employment, marital problems, school problems, etc … so you are not directly related to their culture or philosophy of life, as an act of honor or shame, as some believe. As much as the word kamikaze has a Japanese origin, the causes of suicide are unrelated to such acts. In fact, the word kamikaze was poorly adapted by American translators and has spread outside Japan under that name.
There exists the psychologist and have some very relevant as Hayao Kawai (1928-2007) founder of analytical psychology and clinical in Japan. Even some disorders are typical of Japan as hikikomori, social phenomenon that people shy away from society and seclude in extreme isolation abandoning social life. It is related to the difficulties of dealing with honne and tatemae, concepts we talked about earlier. In the West this phenomenon is close to social phobia. agoraphobia or avoidance disorders.
Japanese psychology is based on 4 basic skills from a natural approach to mental well-being:
1. Acceptance. Arugamama the Japanese term refers to “accept things as they are.” When things such as are accepted and there are no energies to catch you under its resistance or confrontation. Fight to control the uncontrollable states generates frustration that can trigger states of emotional instability. However, if you have the ability to accept, you can relax in a situation involving a challenge rather than trying to manipulate or control the conditions outside oneself.
2. Coexistence with unpleasant feelings. Perhaps for cultural reasons, we tend to deal with feelings of two ways: expressing or repressing them. A third option is to coexist with them, accept them and take them with ourselves and our private lives belong to. This ability allows us to adopt common measures or fulfill our important and significant obligations for us, even when we do not feel like it.
3. Attention. It is the basis of Morita Therapy and Naikan focused on self-targeting. One of the main characteristics of Japanese psychology is that one’s attention (focused on self) is associated with psychological and emotional suffering. Whereupon, instead of constantly focusing on our own inner experience has to learn to shift our attention to the world around us to relate to him. In Morita therapy patients are encouraged with anxiety disorders to accept it as a natural feeling, while promoting constructive behaviors through four phases: bed rest alone, light work, heavy work and preparation for normal everyday life. By accepting attention to a particular behavior is reoriented.
4. Self-reflection. Everyone has their own stories, or many stories explaining our own lives and our relationships uniquely. Naikan through therapy, which means something like “introspection” we try to see each other oneself with the mind’s eye. It is a structured self-reflection that helps us understand ourselves, our relationships and the fundamental nature of human existence method. Are given the opportunity to challenge the validity of our stories, it’s like a personal and sincere examination that allows us to leave the victimista view of ourselves to develop a deep sense of appreciation for life, and the way in which we have been supported and dear.
Well, psychology also exists in Japan and the Japanese also have problems, what happens is that the way to solve them or deal with them is different from the West but gradually the psychologist as known in the West begins to take force . Also, remember that psychology is not only clinical and health. There are other areas, such as education, business or sport that certainly the Japanese take note of this great science that is psychology, as a world reference in science they are.
If you have the opportunity to travel to Japan, I recommend you visit the National Museum of Nature and Science and especially the National Museum of Science and Innovation (Miraikan), both in Tokyo, where the psychological processes are part of its interactive exhibits and large technological advances.
What a great country is Japan!
Arigato![:gl]Hai uns días que cheguei de viaxe por Xapón e quedeime con ganas de escribir un pouco sobre aquel marabilloso lugar e o seu tan distante cultura. Unha pregunta invadía a miña cabeza tras ver tanta aparente tranquilidade e organización no medio de millóns de persoas percorrendo as rúas das metrópoles: irían moito ao psicólogo os xaponeses? Así que, púxenme a investigar un pouco. O país ten dous contrastes moi marcados. O tradicional e profundo contrasta co máis moderno e mesmo futurista. Ademais, está a someterse a unha certa occidentalización (non vos podedes imaxinar a cantidade de Starbucks que hai, por exemplo).
En xeral os xaponeses racionalizan as súas emocións establecendo dous tipos de comportamentos en función do contexto: o tatemae para comportamentos públicos e o honne que fai referencia aos propios sentimentos e emocións individuais. A súa forma de procesar as emocións está ligada á cultura ancestral, o cal non quere dicir que non sintan igual que nós, simplemente canalizan as súas emocións de forma diferente, moitas veces guiados polas súas crenzas espirituais. Adoitan ser budistas ou tahoistas pero non sempre desde o seu punto de vista relixioso senón como unha filosofía de vida.
A base de todo isto é que Xapón é unha sociedade altamente colectivista. Co cal cando teñen algún tipo de problema tentan contelo en beneficio da comunidade para evitar prexudicar á súa contorna. Un exemplo deste comportamento é o uso de máscaras. Vas paseando por calquera recuncho de Xapón e ves a xente con máscaras postas. Os occidentais pensamos que as usan para protexerse a un mesmo de ameazas externas ou contaminación, de feito é o que facemos aquí, con todo eles fano para protexer aos demais de posibles infeccións, cando un está acatarrado, por exemplo, ponse a máscara para non contaxiar aos demais. Unha vez máis en beneficio do grupo.
Outro claro exemplo da súa saudable cultura é o alto grao de confianza intergrupal que teñen. Por desgraza, en moitos países occidentais, se deixas a túa bicicleta aparcada na rúa sen cadeado é posible que che desapareza. En Xapón, podes deixar todo o que queiras sen cadeado, ou a porta da túa casa aberta, que pasarán centos de miles de persoas por diante e nin a tocarán. Fano porque se identifican co grupo, son un eu social, polo que o grao de respecto é máximo.
No entanto, segundo datos do ano 2012, Xapón ocupa o lugar número 12 na lista de países con taxas máis altas de suicidio e os motivos son os mesmos que nas sociedades occidentais: problemas de saúde, problemas financeiros, problemas domésticos, falta de emprego, problemas de parella, problemas escolares, etc… Polo que non están directamente relacionados coa súa cultura ou filosofía de vida, como acto de honra ou vergoña, como algúns cren. Por moito que a palabra kamikaze teña unha orixe xaponesa, as súas causas de suicidio non teñen relación a este tipo de actos. De feito, a palabra kamikaze foi mal adaptada polos tradutores estadounidenses e estendeuse fóra de Xapón baixo ese nome.
Existir existe a figura do psicólogo e teñen algúns de gran relevancia como Hayao Kawai (1928-2007) fundador da psicoloxía analítica e clínica en Xapón. Incluso algúns trastornos son típicos de Xapón como o Hikikomori, fenómeno social polo que as persoas se apartan da sociedade e reclúense nun illamento extremo abandonando a vida social. Está en relación coas dificultades de lidar co honne e o tatemae, conceptos dos que falamos antes. En occidente este fenómeno está próximo á fobia social. agorafobia ou trastornos de evitación.
A psicoloxía xaponesa fundaméntase en 4 habilidades básicas desde un achegamento natural ao benestar mental:
1. Aceptación. O termo xaponés Arugamama fai referencia a “aceptar as cousas como son”. Cando se aceptan as cousas tal e como son non existen enerxías que che atrapen baixo a súa resistencia ou confrontación. Loitar por controlar o incontrolable xera estados frustración que poden desencadear estados de inestabilidade emocional. Con todo, se posúes a habilidade da aceptación, poderás relaxarche ante unha situación que supoña un reto no canto de tratar de manipular ou controlar as condicións alleas a un mesmo.
2. Coexistencia con sentimentos desagradables. Por motivos quizais culturais, tendemos a lidar cos sentimentos de dúas formas: expresalos ou reprimilos. Unha terceira opción é coexistir con eles, aceptalos e levalos connosco mesmos xa que pertencen a nuestas vidas. Esta habilidade permítenos adoptar as medidas comúns ou cumprir coas nosas obrigacións importantes e significativas para nós, mesmo cando non temos ganas de facelo.
3. Atención. É a base da Terapia Morita e Naikan centradas no auto-focalización. Unha das características principais da psicoloxía xaponesa é que a atención propia (focalizada nun mesmo) asóciase ao sufrimento psicolóxico e emocional. Co cal, no canto de enfocarse constantemente en nosa propia experiencia interna hase de aprender a cambiar a nosa atención cara ao mundo que nos rodea para relacionarnos con el. Na terapia Morita aléntase aos pacientes con trastornos de ansiedade a aceptala como un sentimento natural, mentres que promove comportamentos construtivos a través de catro fases: repouso en cama en solitario, traballo leve, traballo pesado e preparación para a vida cotiá normal. Mediante a aceptación reorientase a atención cara a un comportamento determinado.
4. Auto-reflexión. Todo o mundo ten as súas propia historias, ou moitas propias historias que explican as nosas vidas e as nosas relacións interpersoais de forma única. Mediante a terapia Naikan, que significa algo así como “introspección” tratamos de vernos uno mesmo co ollo da mente. É un método estruturado de auto-reflexión que nos axuda a comprendernos a nós mesmos, as nosas relacións e a natureza fundamental da existencia humana. Dáse a oportunidade de impugnar a validez das nosas historias, é como un exame persoal e sincero que nos permite abandonar a visión victimista de nós mesmos para desenvolver un profundo sentimento de aprecio pola vida, e da forma na que fomos apoiados e queridos.
Pois ben, a psicoloxía tamén existe en Xapón e os xaponeses tamén teñen problemas, o que pasa é que a súa forma de solucionalos ou afrontalos é diferente á occidental aínda que aos poucos a figura do psicólogo tal como coñécese en occidente empeza a coller forza. Ademais, lembremos que a psicoloxía non só é clínica e da saúde. Existen outras áreas, como a educación, a empresa ou o deporte das que seguro que os xaponeses tomarán nota desta gran ciencia que é a psicoloxía, como referencia mundial en ciencia que son.
Se tedes a oportunidade de viaxar a Xapón,recoméndovos visitar o Museo Nacional de Natureza e Ciencia e especialmente o Museo Nacional de Ciencias e Innovación (Miraikan), ambos en Tokio, onde os procesos psicolóxicos forman parte das súas exposicións interactivas e dos grandes avances tecnolóxicos.
Que gran país é Xapón!
Arigato![:]
Ver comentarios
buenas disculpe mi comentario es como cuanto es el salario mínimo de un psicólogo en japón
Hola Cateryn. Muchas gracias por tu comentario.
Lamento decirte que desconozco cuánto es el salario medio de un psicólogo en Japón. Si encuentras datos al respecto te agradecería que los compartieses. Un saludo.
gracias por el artículo, muy interesante
¡Gracias!
Pienso que otra razón de los suicidios en Japón también podría ser el trabajo excesivo que realizan con muy pocas horas de descanso o en otros casos sin descanso, ahora mismo estoy estudiando algunos de esos casos en mi universidad estudio comunicación y hay mucha información de este tipo de temas les dejo el enlace por si algunos que les interese el tema deseen navegar un momento https://www.ups.edu.ec saludos cordiales
Muchas gracias, Iván, por tus aportaciones sobre la cultura y la psicología japonesa.
Soy estudiante de Psicología en la UNED y también estoy estudiando temas relacionados con Japón.
Saludos desde A Coruña!
María
Muchas gracias María.
Saludos desde Lugo!
hola muy interesante necesito un favor no se si tendra el nombre un spicologo de japón y si tiene como comunicarse por correo o messenger seria genial
Hola Luis.
Gracias por el comentario. Actualmente no dispongo de esa información, pero te la haré llegar e caso de tener constancia. Si necesitas ayuda psicológica recuerda que puedes hacer uso de las nuevas tecnologías y hacerla mediante videoconferencia desde cualquier parte del mundo. Puedes revisar mis servicios por si se ajusta a tu caso particular.
Un saludo,