![[:es]Comunicación No Violenta y Comunicación Asertiva[:en]Non-violent communication and asertive communication[:gl]Comunicación non violenta e comunicación asertiva[:]](https://i0.wp.com/psicopico.com/wp-content/uploads/2016/04/comunicacion-no-violenta-asertiva.jpg?fit=1200%2C768&ssl=1)
Imagen: pixabay.com
La comunicación no violenta es aquella que realizamos mediante un sistema de comunicación cuya intención es relacionarse de una manera más empática y con una mayor compasión tanto con uno mismo como con los demás.
Con este sistema de comunicación lo que logramos es mantener y mejorar las relaciones interpersonales, tanto las más íntimas como las más banales, y de resolver más eficazmente los conflictos de una forma más honesta y que beneficie positivamente a las necesidades de todos los participantes en la interacción. El modelo de la comunicación no violenta fue creado por Marshall Rosenberg en 1984.
En este sistema para mantener relaciones positivas con los demás es importante centrar la comunicación en los pensamientos, necesidades y demandas de las personas, y evitando prejuzgar al interlocutor con lenguajes evaluativos. Todo ello evitando hacerlo desde la culpa, el miedo, la provocación o las amenazas. de una forma más compasiva.
>> Artículo relacionado: Comunicación interpersonal efectiva: máximas conversacionales.
Ejemplo: Madre a su hijo: “No me gusta ver la ropa sucia tirada por el suelo de tu habitación (observación), me gusta que las habitaciones se mantengan ordenadas (análisis de sentimientos y necesidades), haz el favor de recoger la habitación y meter la ropa sucia en el cubo de la ropa sucia (petición concreta)“. Si la petición ha producido una conducta positiva hay que reforzarla positivamente.
Este modelo a veces es criticado por no ser realista ni adaptativo a la sociedad actual ya que pareces más susceptible o vulnerable a posibles ataques de terceros, pero esto ha sido probado en sociedades y ambientes tremendamente violentos como prisiones y ha resultado ser eficaz.
>> Artículo relacionado: 7 técnicas psicológicas para no discutir.
La psicología compara el modelo de la comunicación no violenta de Rosenberg (o empática) con la comunicación asertiva. Las características de comunicarse de forma asertiva son las que siguen:
>> Artículo relacionado: Los 19 derechos asertivos básicos.
Una persona asertiva es la que defiende sus derecho a expresarse libremente sin dañar a los demás. La asertividad permite a la gente defenderse de las críticas o de las peticiones excesivas de los demás. Hay que tener en cuenta que lo que no se pretenden siendo asertivo es lograr todo lo que uno quiere a toda costa, ni controlar o manipular a los demás. El propósito solo es eser uno mismo, lo que mejorará la autoestima y la comunicación interpersonal.
>> Artículo relacionado: 10 consejos para mejorar la comunicación.
Aceptar errores sin necesidad de sentirse culpable, aunque sí responsable del hecho en cuestión, es una de las características más importantes de las personas asertivas. Ya que las críticas a veces se entienden como ataques personales o laborales y la gente puede responder de tres formas:
Para aceptar críticas de forma asertiva es necesario tener en cuenta estas 7 pautas:
Todo el mundo quiere recibir una comunicación honesta y si nosotros también ponemos de nuestra parte se creará un clima reconfortante para ambas partes. Prueba a mantener una comunicación no violenta en tu día a día. Hablando se entiende la gente.[:en]Nonviolent communication is that we do through a communication system which is intended to relate in a more empathetic way and with greater compassion with oneself and with others. With this communication system we accomplish is to maintain and improve interpersonal relations, both the most intimate and the most banal, and solve more effectively conflicts in a more honest way and to benefit positively to the needs of all participants interaction.
The model of non-violent communication was created by Marshall Rosenberg in 1984. In this system to maintain positive relationships with others is important to focus communication on the thoughts, needs and demands of people, and avoiding prejudging the participant evaluative languages. Avoiding all do from guilt, fear, provocation or threats. in a more compassionate way.
Observe. If we are not relatively attentive to what happens we may enter into evaluations or prejudices out what actually happens to take us to express ourselves wrongly.
Analysis of feelings. After observing one must distinguish feelings and thoughts. How you feel? For example: offended, happy, disgusted …
Exposing needs after identifying feelings always knowing human values involved.
Make a very specific request. If you want something you ask, bluntly, clearly and concretely but expressing it in the form of order is not a requirement. The other person has to be motivated to respond.
Example: Mother to her son: “I hate to see the dirty clothes lying around your room (observation), I like that the rooms are kept tidy (analysis of feelings and needs), do please pick up the room and put dirty clothes in the laundry bucket (specific request). ” If the request has produced positive behavior must be strengthened positively.
This model is sometimes criticized for not being realistic or adaptive to modern society because you seem more susceptible or vulnerable to possible attacks by third parties, but this has been proven in companies and tremendously violent environments such as prisons and has proven to be effective.
Psychology compares the model (or empathic) Rosenberg Nonviolent Communication with assertive communication. The characteristics of communicating assertively are as follows:
An assertive person is defending his right to express themselves freely without harming others. Assertiveness allows people fend off criticism or excessive demands of others. Keep in mind that what is being assertive is not intended to achieve everything you want at all costs, or control or manipulate others. The purpose is only eser oneself, improving self-esteem and interpersonal communication.
Self-affirmation: defend the rights, make requests and express personal opinions.
Express positive feelings make and receive praise and express appreciation and affection.
Expression of negative feelings: disagreeing or desgrado appropriately.
Accept criticism
Accept mistakes without feeling guilty, although responsible for the act in question is one of the most important characteristics of assertive people. Since criticism is sometimes understood as personal or work-attacks and people can respond in three ways:
To accept criticism assertively is necessary to consider these seven guidelines:
Everyone wants to receive honest communication and if we also do our part a comforting climate be created for both parties. Try to maintain a non-violent communication in your day to day. Speaking the people understand.[:gl]A comunicación non violenta é aquela que realizamos mediante un sistema de comunicación cuxa intención é relacionarse dunha maneira máis empática e cunha maior compaixón tanto cun mesmo como cos demais. Con este sistema de comunicación o que logramos é manter e mellorar as relacións interpersoais, tanto as máis íntimas como as máis banais, e de resolver máis eficazmente os conflitos dunha forma máis honesta e que beneficie positivamente ás necesidades de todos os participantes na interacción.
O modelo da comunicación non violenta foi creado por Marshall Rosenberg en 1984. Neste sistema para manter relacións positivas cos demais é importante centrar a comunicación nos pensamentos, necesidades e demandas das persoas, e evitando prexulgar ao interlocutor con linguaxes evaluativos. Todo iso evitando facelo desde a culpa, o medo, a provocación ou as ameazas. dunha forma máis compasiva.
Exemplo: Nai ao seu fillo: “Non me gusta ver a roupa sucia tirada polo chan da túa habitación (observación), gústame que as habitacións se manteñan ordenadas (análise de sentimentos e necesidades), feixe o favor de recoller a habitación e meter a roupa sucia no cubo da roupa sucia (petición concreta)”. Se a petición produciu unha conduta positiva hai que reforzala positivamente.
Este modelo ás veces é criticado por non ser realista nin adaptativo á sociedade actual xa que pareces máis susceptible ou vulnerable a posibles ataques de terceiros, pero isto foi probado en sociedades e ambientes tremendamente violentos como prisións e resultou ser eficaz.
A psicoloxía compara o modelo da comunicación non violenta de Rosenberg (ou empática) coa comunicación asertiva. As características de comunicarse de forma asertiva son as que seguen:
Unha persoa asertiva é a que defende o seu dereito a expresarse libremente sen danar aos demais. A asertividad permite á xente defenderse das críticas ou das peticións excesivas dos demais. Hai que ter en conta que o que non se pretenden sendo asertivo é lograr todo o que un quere custe o que custe, nin controlar ou manipular aos demais. O propósito só é eser un mesmo, o que mellorará a autoestima e a comunicación interpersoal.
Aceptar as críticas
Aceptar erros sen necesidade de sentirse culpable, aínda que si responsable do feito en cuestión, é unha das características máis importantes das persoas asertivas. Xa que as críticas ás veces enténdense como ataques persoais ou laborais e a xente pode responder de tres formas:
Para aceptar críticas de forma asertiva é necesario ter en conta estas 7 pautas:
Todo o mundo quere recibir unha comunicación honesta e se nós tamén pomos da nosa parte crearase un clima reconfortante para ambas as partes. Proba a manter unha comunicación non violenta na túa día a día. Falando enténdese a xente.[:]
Ver comentarios
Deseoo maś información de Inteligencia Emocional...me encanta este tema...ojalá con videos que refuerzen y libros práctico...Gracias excelente la información...solo que muy cortita
Gracias Eduardo. Poco a poco iré poniendo más información sobre inteligencia emocional. Tan importante para la mejora personal en cualquier entorno. Te invito a visitar la sección dedicada a este tema. http://psicopico.com/category/inteligencia-emocional/
Muchas gracias por tu comentario :)