
Son varias las teorías sobre el desarrollo cognitivo que diferentes autores han postulado a lo largo de los años (Shaie, Vygotsky…), pero sin duda el trabajo del psicólogo suizo Jean Piaget (1896-1980) es una de la más extendida y una referencia para el resto de teorías de la psicología del desarrollo o evolutiva.
La teoría piagetiana partía de un sistema filosófico sobre una base biológica del conocimiento. El problema filosófico del que partía Piaget es una cuestión epistemológica, el qué es y cómo se produce el conocimiento, abordada de forma empírica sobre los supuestos biológicos y la investigación psicólogica. Por tanto, a esa cuestión epistemológica se le añada la cuestión ontogénica, el cómo se desarrolla ese conocimiento adquirido. Lo que se termina conociendo como epistemología genética.
Para Piaget hay una verdad fundamental: la continuidad funcional que existe entre la vida y el pensamiento. Por tanto, deduce que no existe discontinuidad entre el pensamiento del niño, el del adulto y el científico, sino que ese pensamiento se va generando unos a partir de otros desde la base biológica previa. La novedad es lo que caracteriza principalmente al conocimiento. El incremento del conocimiento y como se elaboran las nuevas estructuras del mismo a partir de las precedentes es el problema al que intenta dar respuesta la epistemología genética que propone Piaget.
El conocimiento proviene de las interacciones entre el sujeto y los objetos, las cuales implican actividades interdependientes entre ellos según un proceso continuo y en espiral que el sujeto deberá ir aprendiendo a coordinar para implementar nuevas acciones a partir de las anteriores.
Estos procesos de cambio se producen a partir de dos procesos complementarios e inseparables: la adaptación y la organización.
La organización interna parte de los conceptos acción, esquema o estructura psicológica.
Acción: medio por el cual el sujeto entra en contacto con los objetos para conocerlos y modificarlos y ser fuente de conocimiento a través del ajuste del esquema subyacente genérico para asimilar el objeto.
Esquema: aquello que hay repetible y generalizable en una acción. Por tanto, es un patrón de conducta organizado, considerado como la unidad básica del funcionamiento cognitivo.
Teniendo en base una organización sincrónica u horizontal de las acciones y esquemas o estructuras psicológicas el desarrollo cognitivo se concibe como un proceso mediante el cual los esquemas de acción se van diferenciando y diversificando a partir de las formas más elementales hasta las más complejas. Además, ese desarrollo forma parte de un proceso de combinación y coordinación de todas las estructuras del conjunto que permiten así hablar de diferentes niveles o estadios evolutivos:
Sobre estos cimientos, evolucionan los famosos cuatro estadios del desarrollo según Piaget, también llamados periodos o niveles:
Tres son los criterios básicos que utilizo Piaget para identificar esas formas de organización estructural:
Estos son algunos de los postulados básicos de la teoría del desarrollo cognitivo de Piaget, que es mucho más extensa y ha servido de base para muchas otras teorías. Sin embargo, ha sido criticada en varios aspectos. Quizás la crítica de mayor repercusión es el escaso papel que se le atribuye al lenguaje y los factores sociales dentro del desarrollo lo cual es paradójico ya que su teoría se basa en informes verbales de los sujetos.
[:en]They are varied the theories on the cognitive development that different authors have posited along the years (Shaie, Vygotsky…) But definitely the work of the Swiss psychologist Jean Piaget (1896-1980) is one of the most widespread and a reference for the rest of theories of the psychology of the development or evolutionary.
The theory piagetiana split of a philosophical system on a biological base of the knowledge. The philosophical problem of the that split Piaget is an epistemological question, the what is and how produces the knowledge, tackled of empirical form on the biological suppositions and the investigation psicólogica. Therefore, to this epistemological question add him the question ontogénica, the how develops this knowledge purchased. What finishes knowing like genetic epistemology.
For Piaget there is a fundamental truth: the functional continuity that exists between the life and the thought. Therefore, it deduces that it does not exist discontinuity between the thought of the boy, the one of the adult and the scientist, but this thought goes generating ones from others from the previous biological base. The novelty is what characterises mainly to the knowledge. The increase of the knowledge and as they elaborate the new structures of the same from the precedents is the problem to the that tries to give answer the genetic epistemology that proposes Piaget.
The knowledge comes from of the interactions between the subject and the objects, which involve interdependent activities between them according to a continuous process and in spiral that the subject will have to go learning to coordinate to implement new actions from the previous.
These processes of change produce from two complementary processes and inseparable: the adaptation and the organisation.
The internal organisation part of the concepts action, diagram or psychological structure.
Action: half whereby the subject goes in in contact with the objects to know them and modify them and be source of knowledge through the adjust of the generic underlying diagram to assimilate the object.
Diagram: that that there is repetible and generalizable in an action. Therefore, it is a pattern of behaviour organised, considered like the basic unit of the cognitive operation.
Having in base an organisation sincrónica or horizontal of the actions and diagrams or psychological structures the cognitive development conceives like a process by means of which the diagrams of action go differentiating and diversifying from the most elementary forms until the most complex. Besides, this development forms part of a process of combination and coordination of all the structures of the group that allow like this speak of different levels or evolutionary stadiums:
On these foundations, evolve the famous four stadiums of the development according to Piaget, also called periods or levels:
Three are the basic criteria that use Piaget to identify these forms of structural organisation:
These are some of the basic postulates of the theory of the cognitive development of Piaget, that is much more extensive and has served of base for many other theories. However, it has been criticised in several appearances. Perhaps the criticism of greater repercussion is the scarce paper that attributes him to the language and the social factors inside the development which is paradoxical since his theory bases in verbal reports of the subjects.
[:gl]
Son varias as teorías sobre o desenvolvemento cognitivo que diferentes autores postularon ao longo dos anos (Shaie, Vygotsky…) pero sen dúbida o traballo do psicólogo suízo Jean Piaget (1896-1980) é unha da máis estendida e unha referencia para o resto de teorías da psicoloxía do desenvolvemento ou evolutiva.
A teoría piagetiana partía dun sistema filosófico sobre unha base biolóxica do coñecemento. O problema filosófico do que partía Piaget é unha cuestión epistemológica, o que é e como se produce o coñecemento, abordada de forma empírica sobre os supostos biolóxicos e a investigación psicólogica. Por tanto, a esa cuestión epistemológica engádaselle a cuestión ontogénica, o como se desenvolve ese coñecemento adquirido. O que se termina coñecendo como epistemoloxía xenética.
Para Piaget hai unha verdade fundamental: a continuidade funcional que existe entre a vida e o pensamento. Por tanto, deduce que non existe discontinuidad entre o pensamento do neno, o do adulto e o científico, senón que ese pensamento vaise xerando uns a partir doutros desde a base biolóxica previa. A novidade é o que caracteriza principalmente ao coñecemento. O incremento do coñecemento e como se elaboran as novas estruturas do mesmo a partir das precedentes é o problema ao que tenta dar resposta a epistemoloxía xenética que propón Piaget.
O coñecemento provén das interaccións entre o suxeito e os obxectos, as cales implican actividades interdependientes entre eles segundo un proceso continuo e en espiral que o suxeito deberá ir aprendendo a coordinar para implementar novas accións a partir das anteriores.
Estes procesos de cambio prodúcense a partir de dous procesos complementarios e inseparables: a adaptación e a organización.
A organización interna parte dos conceptos acción, esquema ou estrutura psicolóxica.
Acción: medio polo cal o suxeito entra en contacto cos obxectos para coñecelos e modificalos e ser fonte de coñecemento a través do axuste do esquema subxacente xenérico para asimilar o obxecto.
Esquema: aquilo que hai repetible e generalizable nunha acción. Por tanto, é un patrón de conduta organizado, considerado como a unidade básica do funcionamento cognitivo.
Tendo en base unha organización sincrónica ou horizontal das accións e esquemas ou estruturas psicolóxicas o desenvolvemento cognitivo concíbese como un proceso mediante o cal os esquemas de acción vanse diferenciando e diversificando a partir das formas máis elementais até as máis complexas. Ademais, ese desenvolvemento forma parte dun proceso de combinación e coordinación de todas as estruturas do conxunto que permiten así falar de diferentes niveis ou estadios evolutivos:
Sobre estes cimentos, evolucionan o famosos catro estadios do desenvolvemento segundo Piaget, tamén chamados períodos ou niveis:
Tres son os criterios básicos que utilizo Piaget para identificar esas formas de organización estrutural:
Estes son algúns dos postulados básicos da teoría do desenvolvemento cognitivo de Piaget, que é moito máis extensa e serviu de base para moitas outras teorías. Con todo, foi criticada en varios aspectos. Quizais a crítica de maior repercusión é o escaso papel que se lle atribúe á linguaxe e os factores sociais dentro do desenvolvemento o cal é paradoxal xa que a súa teoría baséase en informes verbais dos suxeitos.
[:]