Lenguaxe Neurociencia Social

Por que se chama Programación Neurolingüística (PNL)?

Que é a PNL? A Programación Neurolingüística (PNL) estuda aqueles elementos que inflúen na forma de pensar da xente, así como na súa forma de comunicarse e comportarse. A PNL aparece en Estados Unidos na década de 1970 da man do informático e psicólogo Richard Bandler e o lingüista John Grinder cando se atopaban estudando os patróns de actuación de tres influentes psicoterapeutas: Milton Erikson, Fritz Perls e Virginia Satir. Nos seus estudos analizaban as asociacións positivas, as metáforas e o rapport.

Ademais recolleron ideas doutros diversos autores como Korzybski ou Noam Chomsky dos cales aprenderon os patróns de linguaxe típicos. Aos poucos fóronse centrando no estudo do tipo de comunicación que usamos as persoas coa nosa contorna e connosco mesmos. Estudando a estes terapeutas déronse conta de que a forma de actuación era aplicable á análise da actividade humana en diferentes campos: educación, persuasión ou dirección persoal.

Bandler e Grinder estudaron durante un período de case dez anos aos mellores comunicadores do mundo, as persoas que estaban especialmente dotadas en canto a habilidades de comunicación e xestión do cambio. Así, xurdiu a Programación Neurolingüistica como estratexia de comunicación, desenvolvemento persoal e psicoterapia.

Por que se chama Programación Neurolingüistica?

Programación. As persoas están programadas desde a súa infancia e eles mesmos prográmanse para organizar as súas propias ideas e actuacións, desenvolvendo hábitos para conseguir os resultados desexados. Unha persoa está programada para realizar accións da vida cotiá: as condutas que se seguen para lavarse os dentes, para vestirse, etc.
Neuro. Todas as condutas son o resultado duns procesos neurológicos que son xerados e son influídos por outros procesos hormonais. Aínda que o comportamento está mediado máis pola actuación das neuronas que polas hormonas.
Lingüística. Os procesos neuronais maniféstanse a partir dunha dobre linguaxe: verbal e non verbal; que se dará á súa vez en dous niveis: consciente e inconsciente.
O obxectivo da programación lingüística é conseguir a mestría persoal en todos os ámbitos da vida.

Os descubrimentos iniciais permitiron o desenvolvemento da PNL tal como hoxe coñécese. Por exemplo, mediante a técnica de rapport ou compenetración, Bandler e Grindler conseguiron crear un ambiente de confianza cos demais. Grazas á comprensión da relación que se dá entre as pautas de linguaxe e os procesos subxacen, atoparon o modo de seguir cos estudos.

A PNL non se basea no estudo do que se fai senón que se centra en como se fai. Por tanto, non é unha teoría convencional, senón máis ben trátase de algo práctico, conformada esta práctica por un conxunto de modelos, de habilidades e técnicas que axudan a pesar e a actuar de forma eficaz.

Ao encadear os comportamentos elabóranse uns patróns conscientes que poden ser máis ou menos complexos: facerse o nó da gravata, conducir un coche, escribir, nadar, etc. Cando se conseguen dominar e controlar, convértense en hábitos que xorden de forma automática, por tanto de maneira inconsciente. Realizar unha tarefa de forma automática ten a vantaxe de que a mente non esixe tanta atención e, por tanto, tampouco demasiada enerxía.

Supostos da PNL

A Programación Neurolingüística baséase en 10 supostos que sen ser absolutos céntranse en comprobar a efectividade dos mesmos na vida real.

  1. As persoas elaboran mapas mentais da realidade.
  2. O mapa é unha representación do ambiente.
  3. O que limita ás persoas son os poucos recursos que posúen os seus propios mapas mentais
  4. Hai que ter en conta só os resultados
  5. Diferenciar entre comportamento e identidade
  6. As persoas actúan segundo o contexto e elixen a mellor opción posible
  7. Cada persoa está constituída por diferentes partes
  8. A importancia da comunicación.
  9. Comunicación consciente e inconsciente
  10. O sentido da comunicación é o resultado dos interlocutores

Exemplo de Programación Neurolingüistica (PNL)

Por exemplo, alguén pode tentar facer un cumprido e atoparse con que o receptor de devandito cumprido tomoullo como algo ofensivo. Por iso, dise que o problema reside na forma de comunicar a mensaxe e, para a PNL, é esta forma de comunicalo o obxectivo do cambio, tanto a nivel semántico como nos modos de expresión.

A PNL vai permitir:

  • Mellorar a capacidade de aprendizaxe. Así, pódese xestionar o cambio, inicialo, dirixilo e controlalo; tanto profesional como persoalmente.
  • Establecer obxectivos convincentes, que aumentarán as posibilidades de consecución.
  • Establecer relacións de confianza cos demais.
  • Aumentar o nivel de autoconciencia e conciencia dos demais.
  • Ser máis flexible para enriquecer a capacidade de elección e para gañar influencia sobre as posibles situacións que se poidan presentar.
  • Mellorar a habilidade de compromiso, cooperación e participación dos demais membros da organización.
  • Controlar os pensamentos e sensacións, favorecendo así o control sobre as propias emocións.
  • Desenvolver a capacidade de conectar coa mente inconsciente.

Sobre el autor

Iván Pico

Graduado en Psicología (UNED). Nº Colegiado G-5480. Diplomado en Ciencias Empresariales (USC). Máster en Psicología del Trabajo y las Organizaciones. (INESEM). Máster Universitario Oficial en Orientación Profesional (UNED). Posgrado en Neuromarketing (Universidad Camilo José Cela). Técnico Deportivo Nivel II, fútbol sala (RFEF). Especialista en Psicología Aplicada al Deporte. Etc, etc...
Ver Página personal de Linkedin para información adicional o en la sección ¿Quién soy de la web? :)

Comentar

Click aquí para dejar un comentario

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.