Saúde

Obesidade, a psicoloxía detrás de adelgazar con saúde

obesidad psicologia

A Organización Mundial da Saúde (OMS) definen a obesidade e o sobrepeso como aquela acumulación anormal ou excesiva de graxa que podería ser prexudicial para a nosa saúde. Adóitase medir de forma sinxela a través do Índice de Masa Corporal (IMC). O índice de masa corporal é o peso dunha persoa en quilogramos dividido polo cadrado da súa altura en metros. Con estes datos, si o teu IMC é superior a 30 considérase que a persoa sofre de obesidade e si é igual ou superior a 25 que esa persoa ten sobrepeso. Para o caso das mulleres considérase obesidade cando este índice supera os 35.

Aprender a adelgazar con saúde debe ser unha materia esencial para previr posibles complicacións posteriores nas persoas con sobrepeso.  Tanto o sobrepeso como en maior medida a obesidade son factores de alto risco para o desenvolvemento de enfermidades crónicas como a diabetes, o cancro ou diferentes enfermidades cardiovasculares como hipertensión. Ademais de diversas implicacións psicolóxicas como perda de autoestima, baixo autoconcepto, discriminacións sociais ou perda de relacións interpersoais ou mesmo que derive nalgún trastorno da alimentación ou da inxesta.

Implicacións psicolóxicas da obesidade.

A obesidade non está clasificada no manual DSM como un trastorno psiquiátrico xa que é unha condición médica multideterminada etiológicamente. Podería incluírse como un factor psicolóxico que afecta o estado físico. Con todo, o manual CIE-10 inclúeo dentro dunha categoría dentro doutros trastornos da alimentación como a anorexia ou a bulimia denominándoa hiperfagia, para aqueles casos nos que se produce unha inxesta excesiva motivada por feitos estresantes e que deriva en obesidade. É dicir, para que o estado mental é fundamental á hora de previr e controlar un posible desenvolvemento da obesidade.

Segundo algúns autores existen dous tipos de obesidade psicógena. A obesidade de desenvolvemento derivada de problemas á hora de diferenciar entre fame e tensións emocionais e a obesidade reactiva. Esta última prodúcese na idade adulta derivada de sucesos traumáticos ou estresantes que alivian as súas tensións emocionais e a súa ansiedade a través da inxesta incontrolada de alimentos.

Cando empezamos unha dieta para baixar de peso as primeiras semanas adoitan ser as máis complicadas con diversas reaccións psicolóxicas como ansiedade, depresión, irritabilidad ou sentimentos de debilidade ou culpa. O insomnio ou a síndrome de inxesta nocturna ou atracones son outras das posibles reaccións psicolóxicas adversas dos inicios dunha dieta.

 

Non se existe un perfil anormal de personalidade obesa. A sintomatología psicolóxica destas persoas é o resultado e non a causa da súa condición obesa. Ten máis sentido falar de perturbación psicolóxica da obsesidad coas consecuencias que esta ten para o individuo, que á súa vez son as que o impulsan a deixar de selo.

 

Tratamentos psicolóxicos para a obesidade. 

O tratamento para a obesidade máis recomendado é o formado pola terapia psicolóxica de corte cognitivo-conductal, a dieta e o exercicio físico.

Un dos programas máis usados é o programa de autoaxuda coñecido como LEARN (Lifestyle, Exercice, Attitudes, Relationships, Nutrition) cyyo obxectivo é conseguir cambios relativamente permanentes no cinco áreas da vida ás que fai referencia.

 

Existen multitude de tratamentos psicolóxicos para a obesidade con resultados dispares pero todos eles relaciónanse positivamente con:

  • Realizar exercicio físico regular.
  • Comer unha dieta baixa en graxas e calorías.
  • Almorzar.
  • Autorregistrar o peso de forma regular.
  • Manter un patrón regular nos hábitos alimenticios.
  • Facer fronte ás caídas antes de que se consideren recaídas.
  • Mellora das habilidades emocionais (traballar os compoñentes da intelixencia emocional como a automotivación ou a autoconsciencia).

Ademais, existen outras terapias alternativas a condición de que se tomen como parte dun proceso motivacional ou un hábito que nos manteña un patrón regular nos nosos hábitos alimenticios.

 

Sobre el autor

Iván Pico

Graduado en Psicología (UNED). Nº Colegiado G-5480. Diplomado en Ciencias Empresariales (USC). Máster en Psicología del Trabajo y las Organizaciones. (INESEM). Máster Universitario Oficial en Orientación Profesional (UNED). Posgrado en Neuromarketing (Universidad Camilo José Cela). Técnico Deportivo Nivel II, fútbol sala (RFEF). Especialista en Psicología Aplicada al Deporte. Etc, etc...
Ver Página personal de Linkedin para información adicional o en la sección ¿Quién soy de la web? :)

Comentar

Click aquí para dejar un comentario

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

(Español) Tu empresa también podría publicitarse aquí ;)