Tipos de observaci\u00f3n.<\/p>\n
Observaci\u00f3n pasiva | Observaci\u00f3n activa.<\/p>\n
A observaci\u00f3n pasiva \u00e9 de car\u00e1cter exploratorio na que de momento non hai ningunha hip\u00f3tese exposta e o control externo \u00e9 m\u00ednimo. Mentres, a observaci\u00f3n activa sup\u00f3n a recollida m\u00e1is ampla de datos cun grao de control externo elevado e a formulaci\u00f3n dunha posible hip\u00f3tese.<\/p>\n
Observaci\u00f3n segundo o grao de participaci\u00f3n do observador.<\/p>\n
O observador non ten porqu\u00e9 ser o propio investigador, xa que s\u00f3 lim\u00edtase \u00e1 recollida dos datos. Segundo isto podemos diferenciar entre:<\/p>\n
Observaci\u00f3n non participante: non hai relaci\u00f3n entre o observador e o observado, mesmo nin que se co\u00f1ezan fisicamente falando.
\nObservaci\u00f3n participante: existe unha iniciativa do observador sobre o observado, como sucede nun entrevista pero tratando de evitar que choque coa ausencia de reactividad.
\nParticipaci\u00f3n\/observaci\u00f3n: o observado e observador pertencen a un mesmo grupo natural. \u00c9 cando a realiza un membro da familia ou un profesor cos seus alumnos. Ten certo rumbo de expectaviva pero dimin\u00fae a reactividad e ten unha maior accesibilidade ao suxeito a observar.
\nAutoobservaci\u00f3n: o observado e o observador son a mesma persoa.
\nObservaci\u00f3n segundo os niveis de resposta.<\/p>\n
Conduta non verbal: expresi\u00f3ns faciais, conduta gestual, conduta postural…
\nConduta espacial ou pr\u00f3xemica: desprazamentos, localizaci\u00f3n, distancia.
\nConduta vocal ou extraling\u00fcistica: os sons que emite o observado conte\u00f1en tam\u00e9n informaci\u00f3n.
\nConduta verbal ou ling\u00fcistica: a mensaxe que reproduce o observado, sendo isto o que m\u00e1is variedade de estudo sup\u00f3n.
\nObservaci\u00f3n directa | Observaci\u00f3n indirecta.<\/p>\n
Esta diferenciaci\u00f3n bas\u00e9ase na observabilidad das condutas a estudar. No caso da observaci\u00f3n directa te\u00f1en que ser condutas que os nosos sentidos poidan percibir. No caso da observaci\u00f3n indirecta impl\u00edcanse diferentes tipos de informaci\u00f3n. Tr\u00e1tase de distinguir entre as condutas manifestas e as que non o son.<\/p>\n
Na observaci\u00f3n directa permite o rexistro en vivo de condutas percetibles, predominantes sobre a interpretaci\u00f3n. Na observaci\u00f3n indirecta a carga intrepretativa \u00e9 maior para atopar as condutas encubertas.<\/p>\n
O procedemento de observaci\u00f3n.<\/p>\n
\u00c9 necesario dese\u00f1ar un sistema de recollida de datos adecuado aos obxectivos de maneira que sexan o m\u00e1is precisos e contrastables posible.<\/p>\n
Dese\u00f1o dun plan de observaci\u00f3n.<\/p>\n
1\u00ba Definici\u00f3n da conduta obxectivo.<\/p>\n
Ha de ser unha defici\u00f3n conduta o m\u00e1is v\u00e1lida, clara, obxectiva e completa posible. Para a definici\u00f3n dunha conduta p\u00f3dese realizar de d\u00faas forma diferentes:<\/p>\n
Definici\u00f3n topogr\u00e1fica da conduta: caracter\u00edsticas f\u00edsicas, movementos que implican a resposta e o modo de executala.<\/p>\n
Definici\u00f3n funcional da conduta: \u00e9 definida polos efectos que ten sobre o ambiente de observaci\u00f3n.<\/p>\n
2\u00ba Elecci\u00f3n do m\u00e9todo de medici\u00f3n.<\/p>\n
\u00c9 moi importante saber que par\u00e1metros imos observar e rexistrar da conduta obxectivo. P\u00f3dense utilizar m\u00e9todos de medici\u00f3n como a frecuencia, duraci\u00f3n e intervalos. Unha mesma conduta pode ser medida por diversos m\u00e9todos, a pesar de que isto implique uns maiores custos.<\/p>\n
M\u00e9todos de medici\u00f3n na observaci\u00f3n:<\/p>\n
Produtos permamentes: tr\u00e1tase de medir a evidencia f\u00edsica dun produto, como pode ser o n\u00famero de problemas resoltos ou o n\u00famero de pezas rotas. Non \u00e9 precisa a presenza do observador no momento da realizaci\u00f3n da conduta polo que a interferencia \u00e9 m\u00ednima.<\/p>\n
M\u00e9todo de frecuencias: rex\u00edstrase o n\u00famero de veces que aparece unha conduta nun intervalo de tempo. Ideal para condutas discretas.
\nM\u00e9todo de duraci\u00f3n: \u00e9 o tempo que dura a conduta a observar, por exemplo o n\u00famero de horas de so\u00f1o realizadas.
\nM\u00e9todo de intervalos: tr\u00e1tase de dividir o tempo total de observaci\u00f3n en per\u00edodos temporais iguais. En cada intervalo o observador. En cada intervalo ind\u00edcase a presenza ou ausencia da conduta independentemente das veces que ocorrese. \u00datil para condutas non discretas, nas que \u00e9 dif\u00edcil saber cando \u00e9 o principio ou o final ou que se emiten moitas veces.
\n3\u00ba Identificaci\u00f3n de est\u00edmulos antecedentes e consecuentes.<\/p>\n
Tr\u00e1tase de realizar un rexistro de secuencias dos est\u00edmulos presentados. Previamente o investigador codifica as condutas antecedentes e consecuentes pero sen prexu\u00edzo de ir engadindo os novos que poidan aparecer. Rexistrar a conduta antecedente e o seu consecuente que a acompa\u00f1a.<\/p>\n
4\u00ba Confecci\u00f3n das fichas de rexistro.<\/p>\n
\u00c9 necesario crear unhas follas de rexistro en funci\u00f3n das condutas obxectivo e dos par\u00e1metros elixidos para medir. Para que o observador co\u00f1eza o seu funcionamento deben de aparecer as definici\u00f3ns das condutas a observar e os seus c\u00f3digos.<\/p>\n
5\u00ba Per\u00edodos de rexistro.<\/p>\n
A recomendaci\u00f3n \u00e9 realizar os rexistros durante diversos per\u00edodos de tempo ao longo do d\u00eda (de 10-15 minutos de duraci\u00f3n cada un) en lugar de realizar o rexistro en per\u00edodos m\u00e1is longos para lograr unha mostra m\u00e1is significativa. O tempo total depender\u00e1 da estabilidade das condutas a observar.<\/p>\n
6\u00ba Elecci\u00f3n dos observadores.<\/p>\n
\u00c9 recomendable que a poder ser re\u00e1lcense as medici\u00f3ns por m\u00e1is dun observador independente. Parece l\u00f3xico dicir que os observadores han de estar adestrados para iso. Se son varios non han de estar en contacto entre si cando est\u00e1n a observar nin tampouco interaccionando co suxeito observado. Unha persoa pr\u00f3xima ao individuo ser\u00e1 a id\u00f3nea para realizar a observaci\u00f3n, sendo debidamente adestrada para iso.","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A observaci\u00f3n \u00e9 unha das estratexias m\u00e1is flexibles do m\u00e9todo cient\u00edfico na cal se pretende describir, codificar, cuantificar e analizar o comportamento que se quere avaliar. Para que este proceso te\u00f1a validez hase de realizar de maneira estruturada e seguindo unha serie de fases. Tipos de observaci\u00f3n. Observaci\u00f3n pasiva | Observaci\u00f3n activa. A observaci\u00f3n pasiva […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2434,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"_joinchat":[],"footnotes":""},"categories":[201,8],"tags":[42,66,393,11],"class_list":["post-2433","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-experimentos","category-social","tag-ciencia","tag-metodologia","tag-observacion","tag-psicologia"],"yoast_head":"\n