Como seres humans necesitamos estar en movemento para desenvolverse e manter as funci\u00f3ns biol\u00f3xicas, pero ademais necesit\u00e1molo para o desenvolvemento cognoscitivo e o desenvolvemento das capacidades intelectuais. Moitos autores investigaron que \u00e9 o que motiva ao ser humano xa non s\u00f3 a moverse como necesidade b\u00e1sica, sen\u00f3n que \u00e9 o que nos motiva a facer deporte ou actividade f\u00edsica.<\/p>\n
Para Rudik<\/strong> (1988), existen motivos indirectos e directos para facer deporte.<\/p>\n Outros autores, como o psic\u00f3logo ruso Bologachevski exp\u00f3n que os motivos que empuxan aos mozos \u00e1 actividade deportiva te\u00f1en unha estrutura m\u00e1is complexa pero tam\u00e9n coincide en que todos est\u00e1n relacionados coa satisfacci\u00f3n, o resultado na adquisici\u00f3n de habilidades e coas perspectivas de mellora da sa\u00fade ou traxectoria persoal (preparar oposici\u00f3ns, ser adestrador, deportista profesonal, etc.)<\/p>\n Autores como Palaima, falan da atracci\u00f3n emocional inmediata como principal motivador da pr\u00e1ctica deportiva. En canto \u00e1 actividade competitiva existen motivos de orde moral (deber, colectivismo, patriotismo), esforzo cara \u00e1 autoafirmaci\u00f3n, motivos relacionados co adestramento, motivos est\u00e9ticos e motivos relacionados co desexo de obter privilexios.<\/p>\n Existen tres fases<\/strong> no proceso, segundo o enfoque cl\u00e1sco de A.Z. Puni:<\/p>\n 1. Fase inicial<\/strong>. Nesta fase act\u00faan tres tendencias fundamentais que son:<\/p>\nMotivos directos para a pr\u00e1ctica deportiva<\/h5>\n
\n
Os motivos indirectos da actividade deportiva<\/h4>\n
\n
Fases do desenvolvemento da motivaci\u00f3n cara \u00e1 actividade deportiva<\/h2>\n