{"id":1573,"date":"2016-03-07T19:09:52","date_gmt":"2016-03-07T18:09:52","guid":{"rendered":"http:\/\/psicopico.com\/?p=1573"},"modified":"2023-02-16T22:56:33","modified_gmt":"2023-02-16T21:56:33","slug":"culpabilidad-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/psicopico.com\/gl\/culpabilidad-2\/","title":{"rendered":"Sentirse culpable non \u00e9 a soluci\u00f3n"},"content":{"rendered":"

A culpabilidade \u00e9 unha emoci\u00f3n in\u00fatil<\/strong><\/span>. \u00a0e como todas ten\u00a0a s\u00faa funci\u00f3n. Paralizarse ante algo \u00e9 necesario para aprender a enfrontarse a unha situaci\u00f3n que che superou e da cal te sintes\u00a0\u00a0responsable. Pero non \u00e9 \u00fatil se non funciona como punto de inflexi\u00f3n cara \u00e1 mellora persoal. Se te quedas paralizado pola culpa eternamente empiea a non ser in\u00fatil\u00a0Soa f\u00e1cil dicilo pero evidentemente \u00e9 dif\u00edcil aplicarllo. Mentres te sentes culpable est\u00e1s a desperdiciar o tempo presente por comportamentos pasados coma se iso f\u00f3seos a solucionar. \u00c9 o mesmo que pasa coas preocupaci\u00f3ns<\/a><\/strong><\/span>, pero nestas \u00faltimas o tempo p\u00e9rdelo preocup\u00e1ndoche polo futuro. A psicolox\u00eda expl\u00edcao.<\/p>\n

Non imos entrar a definir o termo xeral de emoci\u00f3n, para iso cunha simple procura en Google ter\u00e1s miles de definici\u00f3ns pero \u00e9 importante recalcar primeiramente en dicir que existen dous tipos de emoci\u00f3ns.<\/p>\n

Emoci\u00f3ns b\u00e1sicas ou primarias<\/span><\/strong>: as que ve\u00f1en de serie de forma innata e axudan \u00e1 supervivencia da especie: como a ira, tristeza, noxo, sorpresa ou o medo).<\/p>\n

Emoci\u00f3ns aprendidas ou secundarias:<\/strong> <\/span>son as que xorden da aprendizaxe social, do razoamento, a linguaxe e a comunicaci\u00f3n. Neste bloque \u00e9 no que se atopa a culpa, pero tam\u00e9n a satisfacci\u00f3n, o aburrimento, a compracencia ou os celos. Completan ao primeiras pero a s\u00faa funci\u00f3n \u00e9 moito m\u00e1is social.<\/p>\n

Hai que diferenciar entre a culpabilidade e o aprender das lecci\u00f3ns do pasado. Falamos dunha emoci\u00f3n in\u00fatil cando a culpabilidade inmobil\u00edzache e eses remorsos non d\u00e9ixanche realizar unha vida normal, xa sexa por estar molesto ou inc\u00f3modo ou ben chegar a niveis de depresi\u00f3n maiores e m\u00e1is serios. Aprender das equivocaci\u00f3ns si \u00e9 san, evidentemente. Se o que fas \u00e9 prometerche non volver realizar un acto, iso non \u00e9 sentimento de culpa. A culpabilidade \u00e9 malsana cando g\u00e1stache enerx\u00eda que poder\u00edas estar a investir en mellorar as cousas. Con todo, a sociedade tende a facernos pensar que o incorrecto \u00e9 non sentir esa preocupaci\u00f3n polo pasado: Preoc\u00fapache do presente!<\/p>\n

Freud<\/strong> <\/span>falaba de algo as\u00ed como que a culpa ti\u00f1a unha parte inconsciente e de a\u00ed a “necesidade de castigo”, de autocastigarse. Pero isto son palabras para outros post.<\/p>\n

Tipos de culpa e exemplos<\/h4>\n